Film Review: The Blob (1958)

review film the blob 1958
the blob

The Blob is een typische science fiction B-horror film uit de jaren 50.

The Blob moet je echt in die tijdsgeest zien. Want er gebeurde nogal wat in die tijd. In 1947 was het Roswell incident, wat het geloof in UFO’s en aliens versterkte. De WOII was afgelopen maar omgezet in de Koude Oorlog. Er was de angst voor de atoombom en wantrouwen in de wetenschap. En op filmgebied ging men zich meer focussen op het verbeteren op technieken om meer mensen naar de bioscoop te trekken, aangezien de tv erg in opkomst was. Daardoor was er weinig budget, voor horrorfilms. Dat werd nu gestoken in de grote musicals met de grote filmsterren zoals bijvoorbeeld Doris Day en Gene Kelly. Dus werden de horrorfilms gericht op jonger publiek dat naar een drive in bioscoop ging, met veel science fiction thema’s, die ontstonden uit het maatschappelijke klimaat van toen. The Blob is daar niet alleen een uitstekend voorbeeld van, maar weerspiegelt ook de jongerencultuur van toen, althans hoe deze gezien werd door de filmmakers.

review film the blob 1958
Steve and Jane see something strange

Het verhaal

Steve en Jane zitten samen in de auto op een welbekend lookout punt en zien plotseling een vreemd iets vanuit de lucht op aarde neerstorten. Steve meent dat het dichtbij neergevallen is en wil een kijkje nemen. Maar een man die daar vlakbij woont is hen te vlug af en ontdekt een vreemde bal, die hij openprikt en er een vreemde substantie in lijkt te zitten. Die substantie hecht zich aan zijn hand en hij krijgt het er niet meer af. In paniek vlucht hij de weg op en wordt bijna aangereden door Steve en Jane die hem meenemen naar de dokter. Het blijkt dat het ding begint te groeien en uiteindelijk de man helemaal opslokt, evenals de dokter en de verpleegster. Steve denkt dat te zien door het raam en waarschuwt de politie, die echter niets aantreffen bij de dokter. Jane gelooft Steve echter wel, net zoals zijn vrienden en samen beginnen ze jacht te maken op The Blob die hun hele stadje snel dreigt op te slokken.

Mager verhaal met leuke knipogen

Het verhaal zelf heeft weinig om het lijf. De opbouw is zeer langzaam en er gebeurt ook vrij weinig. De hoofdpersonen in het verhaal zijn de kids, Jane en Steve en zijn vrienden. Zij gaan actief op zoek naar the blob en willen de mensen waarschuwen. De politie gelooft hen niet en de rest van de mensen weet van niks. Het acteerwerk is vrij statisch en het verhaal recht toe recht aan. Alles wordt uitgelegd en de manier waarop ze de spanning opbouwden is te grappig. Wanneer ze bijvoorbeeld met de man met de blob aan zijn hand naar de dokter racen, krijg je een scène te zien waarop de dokter net in de telefoon zegt dat ie op het punt staat te vertrekken. Oeps, als ze maar op tijd komen… De film zit vol met dit soort directe uitleg van de gebeurtenissen. Maar dat levert ook een aantal grappige scènes op, die ook zo bedoeld zijn. Zo wordt er een sneer gemaakt naar de tv van de buren die te hard staat. Weet een man die én lid is van de burgerwacht én van de vrijwillige brandweer, niet meer wat hij aan moet trekken als tegelijkertijd alle alarms, het luchtalarm en het brandalarm afgaan. En zegt de huishoudster van de dokter dat de politie hun taak moet doen door boeven op te sporen en zij haar taak doet door schoon te maken, en ze stoft dan wel om de vingerafdrukken heen die de politie nog moet nemen.

Tenslotte aan het einde van de film wanneer ze de blob hebben weten te bevriezen en naar de noordpool laten vliegen, zegt Steve hoopvol: ‘Als het maar koud blijft,’ wat zowel grappig is, als een hint naar de Koude Oorlog waarvan niemand hoopte dat het heet onder hun voeten ging worden.

review film the blob 1958
the police doesn’t believe Steve and Jane and the housekeeper wants to clean

De jeugd van tegenwoordig

De film zit dus wel vol met kleine grapjes en hints naar de maatschappij van toen. Maar ook was de film zeer duidelijk gericht op de jongeren die naar dit soort films gingen. Zij spelen de hoofdrol, gaan op jacht naar de blob en willen iedereen redden. De kids worden geportretteerd als een beetje stout en brutaal, naïef, maar wel goed en proactief en behulpzaam. En niet te vergeten hun auto’s zijn prominent aanwezig. De kids zijn de helden in de film en wanneer Steve de oplossing heeft gevonden om de blob te bestrijden gaat iedereen gezamenlijk aan de slag. De kids zelfs samen met het hoofd van de school. Wie de serie Happy Days (1974-1984) ooit heeft gezien, dat zich in die tijd afspeelde, zal veel van die sfeer die toen heerste herkennen. 

Special effects

Er komt geen gore en bloed aan te pas. De film is heel braafjes. Zelfs de blob blobt een beetje rond, slokt wel wat mensen op, wat je overigens nooit ziet gebeuren, maar doet verder vrij weinig. Het is nu dan ook totaal niet voor te stellen dat dit ooit eng of ook maar spannend was. De blob is paars-rood van kleur en doet denken aan dat spul van vroeger dan je kon kopen in zo’n potje, dat vieze spul. Wanneer de blob de diner aanvalt, is overduidelijk te zien dat de blob eigenlijk heel klein is en dat het een maquette aanvalt. Dat er aan het einde van de film gezegd wordt dat er minstens 50 mensen zijn opgeslokt is totaal niet in beeld geweest. De kijker weet dit slechts van drie personen, al is de blob natuurlijk niet voor niets zo enorm gegroeid. Dat die personen verloren zijn, wordt nogal laconiek of eigenlijk helemaal niet op gereageerd. Ook een grappige scène is wanneer de blob in de bioscoop komt en de mensen gillend uit de bioscoop rennen, die overigens een horror zaten te kijken van Bela Lugosi, één van Dé dracula’s van toen. Ten eerste rennen er drie keer zoveel mensen uit de bioscoop dan dat je zag zitten en ten tweede komen ze er wel rennend en schreeuwend uit, maar je ziet ze ook lachen, die stoute figuranten.

review film the blob 1958
running away from the blob

Conclusie

The Blob is al met al een zeer grappige film om nu te kijken, zeker met een cultuur-historische bril op. Veel films van toen, spelen zich af in vroegere tijden (zoals de gothic horrors) of niet direct in een realistische setting zoals een heel dorp, maar bijvoorbeeld op een locatie in een huis. Dat geeft met deze film een leuk klein inkijkje op de cultuur van toen, alhoewel dat niet geheel waarheidsgetrouw is, maar ook maar een subjectief beeld van de makers. Maar toch zegt het wel iets. En op die manier naar de horror filmgeschiedenis en verschillende culturele en maatschappelijke tijdperken te kijken is gewoon leuk en interessant. In 1988 is er trouwens een gelijknamige remake van gemaakt en in 1972 kwam er een sequel genaamd Beware! The Blob.

Praktische info

  • The Blob (1958) 86 min
  • Directed by: Irvin Yeaworth
  • Produced by: Jack H. Harris
  • Written by: Kay Linaker, Theodore Simonson
  • Story by: Irving H. Millgate
  • Starring: Steve McQueen, ANeta Corsaut, Earl Rowe, Olin Howland
  • Music by: Ralph Carmichael, Burt Bacharach
  • Cinematography: Thomas E. Spalding
  • Edited by: Alfred Hillmann
  • Production company: Fairview Productions, Tonylyn Productions, Valley Forge Films
  • Distributed by: Paramount Pictures