Waarom de film Veronica niet de engste film aller tijden is, maar wel een erg goede horror

veronica 2017
Film Factory Entertainment/ Sony Pictures

De nieuwe horror film Verónica (2017) brengt heel wat teweeg, want het zou de nieuwste engste horror ooit zijn. Zo eng zelfs dat mensen hem niet af durven kijken omdat ze bang zijn voor slapeloze nachten. Verónica is dus dé horror hype van het moment.

En dat is terecht. Niet omdat het de engste film aller tijden zou zijn, dat wordt wel vaker en soms te vaak gezegd, en is tevens erg subjectief, maar omdat het gewoonweg een erg goede horror is. De manier waarop het verhaal wordt verteld, vanuit de ogen van het titelpersonage, de manier van filmen, met sterke scènes die wel eens tot cult scènes zouden kunnen uitgroeien, door het goede acteerwerk van de kinderen. En ja, ook door een aantal zeer enge scènes. Want het blijft natuurlijk wel een horror.

Maar juist zo’n hype kan er voor zorgen dat de film bij voorbaat te hoge verwachtingen gaat wekken, vooral bij horrorliefhebbers die vaak al heel wat hebben gezien en niet zo snel meer bang zijn. Die hoge verwachtingen zijn altijd moeilijk in te lossen, want zoals de vele Victoriaanse horror en weird fiction schrijvers toen al van overtuigd waren, is dat de lezer/kijker altijd nog een grotere en engere fantasie heeft van allerlei enge en creepy dingen. Dat ligt niet aan de tekortkoming van de schrijver, of de buitgewone fantasie van de lezer/kijker, maar aan de subjectieve beleving van wat een individu eng vindt. De een vindt geesten eng, de ander monsters, clowns, poppen, spinnen, alien abductions en ga zo maar door. Dus wanneer er wordt gezegd dat een film de engste film allertijden is, dan betrek je dat automatisch op wat je zelf heel eng vindt.

En dan ga je voorbij aan wat deze film überhaupt zo goed maakt. Niet zozeer hoe eng deze film is, maar juist de rest erom heen. Iets wat Verónica heel sterk heeft weten neer te zetten. Want de film heeft veel meer te bieden dan enkel de zogenaamde hoge engheidsfactor. Wat dat precies allemaal is, kan je lezen in mijn uitgebreide review van Verónica.

Hetzelfde geldt voor degenen die door deze hype de film niet durven te kijken of niet verder durven te kijken. Ja ik weet het, de aller eerste echt enge scène, die met de demon die door de gang loopt in het donker, is vrij eng. Lekker creepy zoals een horror hoort te zijn. Maar dat is wederom niet het enige waar het om gaat in deze film. Het is een verhaal over een meisje en haar leven, haar angsten, een coming of age verhaal verpakt in een horror. En ik kan alvast wel verklappen dat ik dit zelf de meest creepy scène in de film vond, samen met een scène die daar niet heel veel later op volgt. Alhoewel de andere scènes ook best eng kunnen zijn, scheppen ze een andere enge sfeer, die voor de meesten nog wel te behappen is. Dan verschuift de horror qua sfeer van occult naar fantasy. Alhoewel het einde natuurlijk reuze spannend is. En wie het kan volhouden tot aan dat einde heeft niet alleen een horror gekeken, maar ook een goede film met een goed verhaal, sterke personages en goede cinematografie.

Dus ga gewoon Verónica kijken of je nu denkt bij voorbaat al te bang te zijn of hoge verwachtingen hebt om eens echt te griezelen. Zet elk vooroordeel of verwachting opzij en let ook op de gehele film in plaats van alleen het enge aspect. Want een horror is meer dan griezelen.

Meer lezen over de film Verónica? Klik dan op onderstaande links: