Film Review: The Monster (2016)

review film the monster 2016
monsters are real

In de film The Monster komt het monster af en toe uit de schaduw tevoorschijn, zowel letterlijk als figuurlijk.

Er is al eventjes een trend gaande in horrorland waarbij het genre gemixt wordt met drama. En dan bedoel ik niet dat een vader en moeder met puber verhuizen naar een oud huis op het platteland nadat ze een gezinsdrama hebben meegemaakt. Ik heb het over een film waarbij als onderwerp een echt drama aan ten grondslag ligt, met heftige persoonlijke, relationele, sociale of maatschappelijke kwesties of problemen, maar dan verpakt in een horror, zodat het heftige drama metaforisch of symbolisch wordt verbeeld door datgene wat de horror in de film brengt.

Bij The Monster is de horror tweezijdig. Aan de ene kant komt de horror vanuit de thuissituatie van het meisje Lizzy, en aan de andere kant komt de horror van een monster dat haar en haar moeder aanvalt op een verlaten bosweg. Het mixen van deze twee genres gaat niet altijd goed. Zowel het drama als de horror moeten goed in balans blijven, maar bij deze film worden beiden horrors van het meisje zeer goed met elkaar verweven.

review film the monster 2016
a difficult relationship between mother and daughter

Het verhaal 

Lizzy, een tien jarig meisje woont bij haar aan alcohol verslaafde moeder Kathy. Kathy is onverantwoordelijk, vooral met zichzelf bezig, houdt geen rekening met Lizzy en behandelt haar niet als een kind, maar verwacht van haar dat zij de volwassene is. Lizzy zelf gedraagt zich dan ook volwassen, zorgt voor haar moeder, troost haar, probeert haar te helpen. Alhoewel ze vaak bang is en soms haar moeder haat, blijft ze haar zien als haar moeder en hoopt ze dat het ooit goed komt.

Op een dag wordt er toch besloten dat Lizzy bij haar vader gaat wonen. Kathy brengt haar met de auto, maar het is een eind rijden. Wanneer ze over een verlaten bosweggetje rijden laat in de avond, rijdt Kathy een wolf aan. Het dier ligt voor dood op de weg en Kathy en Lizzy belanden in een ongeluk. Ze bellen 911 en de vader van Lizzy. Als er uiteindelijk een sleepwagen aankomt met Jesse aan boord, die hun auto gaat repareren om weggesleept te worden, blijkt dat de wolf plotseling is verdwenen. Als niet lang daarna hetzelfde met Jesse gebeurt, beseffen Kathy en Lizzy dat iets rondsluipt in het bos en het nu op hen heeft voorzien. Kathy en Lizzy zullen moeten afrekenen met het monster om in leven te blijven. En voor Lizzy heeft dat een dubbele lading.

review film the monster 2016
takes a turn on a lonely road

Het monster als wezen en als metafoor

Om maar gelijk met de metaforische deur in huis te vallen; het monster is niet enkel het monster op de verlaten bosweg. Die plek is niet de enige plek waar Lizzy bang is en zich onveilig voelt. Ook thuis voelt zij zich onveilig en alleen en is heeft het monster de gedaante van haar moeder aangenomen. En dat wordt heel mooi in beeld gebracht. Via flashbacks wordt de thuissituatie van Lizzy getoond en de op zijn zachts gezegd moeizame relatie met haar moeder. Beide situaties zijn erg beklemmend gefilmd. De thuissituatie is heftig in beeld gebracht met korte indringende scènes waar het dubbele gevoel van een mishandeld kind heel goed in beeld wordt gebracht. De liefde van Lizzy naar haar moeder is ontroerend en de haat die ze voor haar moeder voelt indrukwekkend. Het gedrag van Kathy naar Lizzy is heel erg voelbaar ongemakkelijk en pijnlijk.

review film the monster 2016
where they are not alone

De situatie op het bosweggetje is eveneens beklemmend. De scherpe contrasten in het donker en het weinige kleurgebruik, maken de emoties van Kathy en Lizzy extra zichtbaar. De regen, de natte weg, de natte bomen en struiken en bladeren geven een moedeloze situatie weer en de kou en doordringende natte regen zijn erg tastbaar gefilmd.

Moeder en dochter

Het is een vrij onconventionele horror die eerder naar drama neigt, doordat het verhaal en de relatie tussen moeder en dochter zo treffend in beeld is gebracht. Maar desalniettemin blijft het ook een horror. De scènes met het monster zijn, wanneer het monster niet in beeld is erg nagelbijtend spannend. En wanneer het monster wel in beeld is, wat overigens erg mooi is gedaan, is de film ook vrij expliciet een horror.

“My mom tells me there’s no such things as monsters. But she is wrong. They are out there, waiting for you…watching. They are in the dark… Sometimes where you see them… Sometimes where you don’t. I know that now.”

review film the monster 2016
and soon they become the hunted

De film had niet anders kunnen eindigen dan in een redemption voor de moeder en een kans om onzelfzuchtig te zijn. En voor Lizzy om de confrontatie aan te gaan met het monster en niet meer lijdend toezien, maar te vechten. Wat prachtig is gedaan in de film, is dat het een schets is. Het is bedroevend hoe de situatie voor Lizzy ervoor staat, maar toch weet de film niet belerend of moralistisch te zijn. Dat betekent echter niet dat Kathy ook als een slachtoffer wordt weergegeven, maar als mens met fouten en tekortkomingen die ze niet onder ogen wil zien. 

De erg mooie droevige pianomuziek is goed gekozen en de geluidseffecten voor het monster zijn minimaal gehouden.

review film the monster 2016
of a monstrous beast

Conclusie

The Monster is zowel een creature horror film als een symbool voor een horror thuissituatie. Beiden onderdelen zijn goed met elkaar gemixt om er een indrukwekkende, maar integere film van te maken, die zowel droevig is als spannend. Wat ook wel prettig is aan de film is dat er geen onnodig rare acties worden verricht door de personages, ze handelen logisch en realistisch en er zijn ook geen onnodige trucs uit de doos gehaald om de film extra sentimenteel of eng te maken.

De film en het verhaal zijn vrij simpel gehouden en evenzo in beeld gebracht. De nadruk ligt altijd op de relatie tussen moeder en dochter die in elke scène, zowel op de bosweg als in de flashbacks goed wordt doorgetrokken en daarmee beide situaties heel mooi met elkaar verbindt. De film is daarmee een ontroerende schets geworden over een meisje dat zich onveilig voelt, met een goed verhaal en mooie cinematografie.

Praktische info

  • The Monster (2016) 91 min
  • Directed by: Bryan Bertino
  • Produced by: Bryan Bertino, Adrienne Biddie, Aaron L. Ginsberg
  • Written by: Bryan Bertino
  • Starring: Zoe Kazan, Ella Ballentine, Scott Speedman
  • Music by: Tomandandy
  • Cinematography: Julie Kirkwood
  • Edited by: Maria Gonzales
  • Production company: Atlas Independent, Unbroken Pictures
  • Distributed by: A24