Film Review: The Thing (1982)

review film the thing 1982
it begins with an alien space ship

The Thing is een horror film waar je als horrorliefhebber bijna niet omheen kunt en al helemaal niet als je fan bent van die typische jaren 80 vibe en body horror.

Vreemd genoeg werd toen The Thing uitkwam het als een vrij slechte film beoordeeld. Critici waren alles behalve lovend. Pas een paar jaar later begon men langzamerhand de film wat beter te waarderen. Nu is het na Halloween (1978) misschien wel de bekendste film van John Carpenter. Waarom de film toen zo slecht is beoordeeld, is mij een raadsel. Maar gezegd werd dat het smerige pulp was met onlogische acties van oppervlakkige personages. Dat er behoorlijk wat gore in voorkomt is waar, dat het misschien niet altijd even logisch is ook en dat het geen zwaar uitgediepte personages zijn is ook waar. Dat maakt het echter niet gelijk een slechte film.

The Thing is een typische jaren 80 film, waarin de body horror hoogtij vierde. Dat gecombineerd met science fiction en een claustrofobische omgeving wat een thriller effect heeft, zorgde ervoor dat het nu wel een iconische film is geworden. Maar wel vaker worden films pas achteraf meer op waarde geschat. In ieder geval is The Thing uitgegroeid tot een horror klassieker die iedere horrorliefhebber vast wel eens heeft gezien, of in ieder geval zou moeten zien.

The Thing is tevens de eerste film van de Apocalypse Trilogy van John Carpenter, waarvan The Prince of Darkness (1987) het tweede deel is en In the Mouth of Madness (1994) het derde deel.

The Thing is echter geen nieuw verhaal, maar een remake van de film The Thing from Another World uit 1951. Daarbij is het ook nog eens gebaseerd op de novelle Who Goes There? Van John W. Campbell uit 1938. Een remake dus met een hele geschiedenis.

review film teh thing 1982
hunting for the alien

Het verhaal 

Op Antarctica wordt een klein Amerikaans onderzoekskamp opgeschrikt door een hond die achterna wordt gezeten door een helikopter van het nabijgelegen Noorse kamp. De hond wordt gered door de Amerikanen en de agressieve Noren worden nadat ze hen hebben aangevallen, doodgeschoten. Hierop gaan Mac, de helikopterpiloot en Dr Copper naar het Noorse kamp om te kijken wat er daar aan de hand is. Eenmaal daar aangekomen vinden ze verbrande lijken en een verbrand wezen met twee gezichten en allerlei papierwerk in het Noors. Ze nemen de onderzoeks papieren, videobanden en het tweekoppige lijk mee terug om het in hun eigen kamp te onderzoeken. Ze ontdekken dat de Noren een buitenaardse levensvorm hebben ontdekt dat hen imiteert en zo de gehele mensheid kan overnemen. En al snel ontdekken ze ook waarom de enige overlevende Noren de hond achterna zaten. Dan is het al te laat en kan iedereen al geïmiteerd zijn door de buitenaardse cellen. Paranoia neemt de overhand, terwijl de kampleden een voor een ten prooi vallen. Mac is vastbesloten om koste wat kost het ding te stoppen voordat het de bewoonde wereld bereikt.

review film the thing 1982
paranoia takes over

Psychologische horror

De horror bij deze film richt zich op twee aspecten, namelijk de psychologische horror en de ranzige alien horror, waarbij de laatste veel beter uit de verf komt dan de eerste.

Het eerste aspect, het psychische aspect, gaat om de paranoia die bezit neemt van de kampleden. Iedereen kan namelijk al het ding zijn, waarbij onderling wantrouwen hoogtij viert. Alhoewel die paranoia in de kern wel goed is, wordt het ondergesneeuwd door de vele personages, die nauwelijks worden voorgesteld, zodat je al snel kwijt bent wie wie is. Dat zorgt voor minder spanning voor de hoop op overleving van de personages. Ook beginnen de kampleden, waaronder een paar wetenschappers, al gauw te reageren in plaats van logisch en rationeel nadenken. De focus ligt op de paranoia, die bij iedereen al snel de overhand neemt. Niemand vertrouwt elkaar noch weten ze precies waar ze mee te maken hebben. Afgesloten van de rest van de wereld, hebben ze dus ook een onderlinge strijd, een strijd tegen de alien en een innerlijke strijd tussen zelf overleven of ervoor zorgen dat de alien nooit de bewoonde wereld kan bereiken.   

review film the thing 1982
and the alien takes over the body

Dit wordt verbeeld door Mac, de helikopterpiloot, de enige die een rationele oplossing wil, om zowel henzelf als de buitenwereld te redden en de alien zo snel mogelijk onschadelijk te maken. Aan de andere kant hebben we de wetenschapper die vrijwel gelijk doorslaat in angst en iedereen in het kamp wil opofferen om te voorkomen dat The Thing de bewoonde wereld bereikt. Dat maakt al gelijk van Mac de held en hoofdrolspeler. De opbouw van verbazing naar angst en paranoia is niet altijd helemaal logisch of realistisch. Ook de mate van agressie onder de kampleden en waarmee ze elkaar met gemak doodschieten, terwijl ze al een tijd met elkaar zijn afgescheiden van de rest van de wereld wat een band zou moeten opbouwen, is iets te kort door de bocht. Maar misschien wel iets typisch jaren 80 waarbij geschreeuw, geweld en drukdoenerij toen heel gewoon was in films. Alhoewel dus de focus ook sterk is gericht op die paranoia die is ontstaan, wordt deze niet altijd goed uitgediept. 

review film the thing 1982
only fire can destroy it

Body horror

De body horror springt er echter wel goed uit. Wie een monsterlijk spektakel wil zien dat barst van de inventieve gore die prachtig is gemaakt door de art direction en grime afdeling, zit hier zeker goed. Met het idee dat the Thing de cellen imiteert, waardoor er van alles uit kan komen, van een realistische hond of mens tot een monsterlijk combinatie daarvan tot aan een lopend hoofd met spinnenpoten aan toe, zijn de makers helemaal los gegaan. Daar zit de kracht van de film. De gore is van gruwelijk tot ranzig tot monsterlijke inventiviteit, wat het een feestje maakt om naar te kijken, voor de klassieke jaren 80 gore liefhebbers.

review film the thing 1982
an alien head spider

Art Direction

De art direction is mooi gemaakt, een kamp, in de sneeuw, geïsoleerd, fijne ouderwetse computers en een kok op rolschaatsen, die je gelijk in de kou en de jaren 80 doet belanden. Toch spat de kou niet echt van het scherm af, alhoewel er toch een aantal scènes in de echte kou zijn opgenomen. Maar een beetje sneeuw en ijs op een baardje, is niet voldoende om een ijzige sfeer te bewerkstelligen, want nu lijkt de kou nog iets te statisch. Mac roept op gegeven moment zelfs dat er storm op komst is, maar de echte storm en de ernst voor hen ervan blijft toch uit.

review film the thing 1982
claustrofobic and freezing cold

Iconische muziek

De muziek is dit keer niet van John Carpenter zelf, maar van Ennio Morricone, die bekend staat om zijn prachtige muziek van onder andere Once upon a Time in the West en The Good, the Bad and the Ugly. Opvallend is dat voor deze film de muziek werd genomineerd voor een Razzie en dat vind ik geheel onterecht. De muziek past juist erg goed bij de hele sfeer van de film. Die muziek straalt wel de kou uit, de geïsoleerdheid en het feit dat er iets onheilspellends op komst is.

review film the thing 1982
the ultimate alien nemesis

Conclusie

The Thing is echt een film van de jaren 80 met de ranzige body horror, science fiction, een alien, een hoop druktemakers als personages en vaak genoeg het principe eerst doen dan denken. De film heeft geen diepere moraal of thema, buitengewone cinematografie, maar wel een ijzersterke sfeer. Volgens Carpenter zelf, is dit niet zijn beste film en is hij er zelfs niet eens trots op en dat vind ik jammer. Want alhoewel deze film zeker zijn gebreken heeft, is het een top film die het toch geschopt heeft tot een klassieker. Soms worden films gewoon niet gewaardeerd in hun eigen tijd, maar vaak bekijk je achteraf een film toch weer anders.

Praktische info

  • The Thing (1982) 109 min
  • Directed by: John Carpenter
  • Produced by: David Foster, Lawrence Turman
  • Screenplay by: Bill Lancaster
  • Based on: Who goed there? By John W. Campbel Jr
  • Starring: Kurt Russell
  • Music by: Ennio Morricone
  • Cinematography: Dean Cundey
  • Edited by: Todd Ramsay
  • Production company: The Turman-Foster Company
  • Distributed by: Universal Pictures

Een gedachte over “Film Review: The Thing (1982)

Reacties zijn gesloten.