Film Review: Grave Encounters (2011)

review film grave encounters 2011
a spooky asylum

Grave Encounters is een low budget found footage horror film, die erg veel doet denken aan de reality ghost hunters programma’s. Maar dan met een originele twist.

Dat low budget niet altijd betekent voor een found footage film dat het gelijk een slechtere film oplevert, heeft The Blair Witch Project (1999) wel bewezen. Grave Encounters heeft dan ook wel iets van deze film afgekeken, maar is toch een heel eigen film geworden, die met de middelen die het tot zijn beschikking had er toch iets origineels van heeft weten te maken. Juist die originaliteit zal door sommigen gewaardeerd worden, maar daardoor door anderen worden bekritiseerd. Waar dat aan ligt, zal duidelijk worden in de rest van dit artikel.

review film grave encounters 2011
the crew is ready to film the show

Het verhaal

Nog voordat er andere ghost hunter programma’s populair werden, had Lance Preston een idee voor een tv programma, waarvan hij al een aantal afleveringen naar een network had opgestuurd. Maar wanneer hij en zijn ploeg, bestaande uit paranormaal onderzoekers Sasha en Matt, cameraman T.C. en medium Houston, onderzoek gaan doen naar verschijnselen in het psychiatrisch ziekenhuis Collingwood, gaat het mis.

Er zijn verschillende hauntings waargenomen en de caretaker leidt hen rond om hen de hotspots van vreemde activiteiten te laten zien. Ook de tuinman wordt ondervraagd, die er pas een aantal dagen werkt, maar na een briefje van 20 dollar van Lance, toch ook een geest heeft gezien.

Het vijftal laat zich vervolgens de hele nacht opsluiten en ze gaan op onderzoek uit, gewapend met hun EMP en EVP. Ook hebben ze op bepaalde plekken camera’s opgehangen en neergezet zodat ze alles in de gaten kunnen houden. Ze doorlopen het pand en vinden niks, totdat plotseling iets het haar optilt van Sasha, wat het begin is van een aantal enge gebeurtenissen. Hierop zijn ze zo geschrokken dat ze het pand willen verlaten, maar wanneer ze de toegangsdeur weten op te breken, blijkt dat ze niet buiten zijn gekomen, maar in een andere gang. Ze raken verdwaald en raken elkaar kwijt en verliezen langzaam hun verstand, terwijl hun geloof in het paranormale eens en voor altijd is bevestigd. Maar zullen ze het zelf ook kunnen navertellen? Gelukkig hebben we de found footage nog.

review film grave encounters 2011
to create a perfect ghostly atmosphere

Ghost Hunters

Wie kent het programma Ghost Hunters nog van Syfy channel. Dat programma samen met Fact or Faked, waarin ze filmpjes en foto’s van paranormale gebeurtenissen wetenschappelijk gingen onderzoeken was één van mijn guilty pleasures. Wie deze programma’s ook heeft gezien, zal extra van Grave Encounters kunnen genieten. Vooral van het begin, waarin Lance eigenlijk de sceptische is en het puur ziet als een commercieel programma. Dat er aardig wat in gefaked wordt voor de kijkcijfers wordt dan ook niet geschuwd. Door dit begin is deze film ook een beetje een parodie op dit soort “echte ghost hunters” en steken ze tegelijkertijd een beetje de draak met zichzelf.

review film grave encounters 2011
in a creepy abandoned asylum with a nasty history

Opbouw en sfeer

De film wordt opgebouwd met een begin, waarin je het format van het programma, de achtergrond van het Asylum leert kennen en tegelijkertijd de personages en hun werkwijze en een klein beetje hun onderlinge verstandhoudingen. Daar wordt ongeveer 15 minuten aan besteed, niet te kort, niet te lang, net genoeg.

Daarna begint hun onderzoek in het Asylum. Dat verloopt eerst voorspoedig, zoals ze gewend zijn. Ze nemen foto’s en via geluidsopnames stellen ze vragen aan de geesten. Ze doen EVP en EMP metingen en bekijken de camera’s. Het Asylum ziet er natuurlijk creepy uit zoals het hoort. Helemaal verlaten, achtergelaten rolstoelen en brandcards. Afgebladderde verf, verroeste badkuipen. De algehele indruk is verlaten en aftands en vervallen. Een prima omgeving om zo’n programma op te nemen en om een horror te maken. De afwisseling van de geplaatste camera’s en hun eigen camera’s is goed afgewisseld en geeft een goed beeld dat niet storend shokkerig is.

Het is een routineklusje, totdat ze vreemde geluiden horen, deuren dichtslaan uit zichzelf, en een rolstoel uit zichzelf rolt. Zo lijkt het voor hen toch nog interessant te worden. Maar als het haar van Sasha zomaar wordt opgetild, beginnen ze het minder leuk te vinden. Wanneer ze besluiten om te staken met hun onderzoek en te wachten totdat de caretaker hen komt halen, verdwijnt Matt tijdens het ophalen van alle geplaatste camera’s. Tijdens hun zoektocht gaat het dan pas echt flink mis. Die spanning wordt dan steeds verder opgebouwd, zonder dat je echt wat ziet. Het blijft tot dan toe bij hauntings door onzichtbare geesten.

review film grave encounters 2011
but when it turns out all to be real

De twist

Tot dat punt zullen veel mensen zich aangenaam bang gemaakt voelen door de film, die de constante spanning steeds verder opdrijft, zonder ook maar iets daadwerkelijks in beeld te brengen. Dan begint het laatste deel van de film, wanneer ze denken buiten te geraken, maar in plaats daarvan in een andere gang terecht zijn gekomen. Op dat punt belanden ze in een andere dimensie een soort ghost dimension en daar zal het voor een aantal mensen uit de bocht vliegen. Dat wat hen haunt, wordt ineens zichtbaar en tastbaar. Degenen die meer gericht zijn op fantasy in de mix met horror zullen sneller bereid zijn om dit als een gegeven aan te nemen en zullen die originaliteit waarderen. Vanaf dit punt neemt de film een geheel andere wending en heeft het meer weg van een mashup van found footage, fantasy, ghosts en andere dimensies, die op een verrassende wijze met elkaar gecombineerd worden en ook nog eens subtiel geparodieerd worden. 

review film grave encounters 2011
and they are still locked in for the night

Ghost dimension

De vreemde dimensie waarin ze belanden vond ik juist wel erg leuk bedacht. Van mij mag en kan het niet gekker, mits hun reacties wel realistisch blijven. De special effects waren best goed gedaan, wat nogal helpt door de night vision van de camera’s wat sowieso al een creepy gevoel geeft. De onzichtbare hauntings zijn weliswaar enger, maar toch vond ik de wezens die in die dimensie ronddwaalden toch best goed creepy gedaan. Je moet je in deze dimensie dan ook niet te veel je afvragen hoe het allemaal zit. En dat is best mogelijk aangezien de makers je tot dan toe in de film al genoeg bang hebben gemaakt, om die bangheid in de andere dimensie voort te zetten.

De film heeft wel de grenzen van wat nog enigszins geloofwaardig is en wat niet opgezocht, wat soms wel en soms niet goed uitpakte. De scène met de armen uit de plafonds en muur was een beetje teveel van het goede en de scène met de badkuip iets te voorspelbaar. Ook het spookmeisje met de te grote mond is al eerder gezien en is daardoor al een echt cliché aan het worden. En ook konden uiteindelijk de lobotomie chirurgen niet ontbreken. Sowieso is het een film die voorspelbaar is, aangezien er aan het begin alle hotspots, fenomenen en gruwelijkheden en moorden etc uit het verleden worden aangeduid en dus allemaal aan bod zullen komen in de film. Dat mag echter de pret niet drukken, want de uitvoering was prima.

review film grave encounters 2011
they have to find a way out to survive

Conclusie

Grave Encounters is een typische found footage film, met een twist en met een aantal originele ideeën en een aantal clichés. Er is duidelijk wat gejat van The Blair Witch Project, Paranormal Activity (2007), maar wel goed gejat. Wie van found footage horrors houdt en bereid is een stapje verder te gaan en bereid is om die aannemelijkheid vergroten, dan is dit best een enge film, maar vooral vermakelijke film.

Praktische info

  • Grave Encounters (2011) 95 min
  • Directed by: The Vicious Brothers
  • Produced by: Twin Engine Films, Digital Interference Productions, Shawn Angelski, Michael Karlin
  • Written by: The Vicious Brothers
  • Starring: Sean Rogerson, Ashleigh Gryzko, Mackenzie Gray, Juan Riedinger, Merwin Mondesir, Matthew K. McBride
  • Music by: Quynne Craddock
  • Cinematography: Tony Mirza
  • Edited by: The Vicious Brothers
  • Production company: West Wing Studios
  • Distributed by: Tribeca Film Festival