Film Review: Last Shift (2014)

review film last shift 2014
last shift

Last Shift is een kleine film, gemaakt op één locatie met één hoofdrolspeler. Dat kan heel spannend uitpakken, mits het goed is aangepakt.

Gevaar is dat een bovennatuurlijke horror zich te veel kan verlaten op clichés, zeker als het maar één echt personage heeft om mee te werken en die ook nog eens goed vertolkt moet worden. Maar het kan juist ook heel eng en spannend zijn, waarbij je als kijker je geheel in kan leven in dat ene personage, die allerlei vreemde en enge gebeurtenissen ondergaat. Hoe pakt dit in deze film uit?

review film last shift 2014
in a not completely abandoned poilce station

Het verhaal 

Rookie Jesscia Loren begint aan haar eerste dienst. Dat houdt in dat zij de hele nacht moet doorbrengen op een verder verlaten politiebureau dat al verkast is naar een andere locatie. Zij moet het bureau bewaken tot het HAZMAT team komt om de boel te ontruimen. Omdat ze verder niets te doen heeft, heeft ze een studieboek meegenomen, maar van studeren komt weinig, als ze een zwerver aantreft die in de hal gaat staan plassen. Ze stuurt hem vervolgens weg, maar op gegeven moment vindt ze hem weer terug in het bureau. Hij vertoont zeer vreemd gedrag, waarop ze hem  besluit op te sluiten in één van de cellen. Maar ook hoort ze vreemde geluiden en ziet ze dingen uit zichzelf verplaatsen. Er klinken vreemde stemmen, en door haar portofoon klinkt vreemd gezang. Jessica probeert zich er over heen te zetten, ook aangezien ze steeds een telefoontje krijgt van een huilende wanhopige vrouw die om hulp vraagt, maar die verder geen informatie kan geven. Tot grote frustratie van Jessica die niets kan doen aan de hulpeloze situatie van de onbekende vrouw. Langzaam maar zeker komt Jessica erachter wat zich op dit bureau allemaal heeft afgespeeld een jaar geleden, toen haar vader tijdens zijn dienst omkwam. Alles wijst naar een sekteleider met zijn twee zussen die toen 10 meisjes gevangen hadden genomen en hebben vermoord. Maar het verleden rust niet.

review film last shift 2014
while Jessica keeps receiving a distress call

Spanning met creepy scènes

De film richt zich niet alleen op bovennatuurlijke horror, maar ook erg op psychologische horror. Die keuze is goed gemaakt, omdat het de kijker langzaam in het hoofd en beleving van Jessica trekt. De spanning wordt goed opgebouwd, met kleine incidenten die steeds grotere en heftigere en engere vormen aan gaan nemen. Manifestaties beginnen met knipperende lichten en opengaande deuren en eindigen tenslotte in het materialiseren van creepy geesten. Daarbij maakt de film gebruik van zowel kleine cliché momenten en scènes, maar ook van vrij originele en creepy scènes.

Spoilers: enge scènes en shots

De scène waarop de sekteleider met zijn twee zussen geprojecteerd wordt op een muur, waaruit hij langzaam materialiseert in de echte wereld, is erg goed en mooi gemaakt. Maar ook de scène waarbij de gevangen genomen meisjes in een halve cirkel voor een spiegel zitten waardoor ze een hele cirkel vormen en waarna de scène een angstig verloop krijgt is heel mooi en origineel gedaan, net zoals de draaiende stoelen waarbij er soms iemand zichtbaar in is en soms niet. En tenslotte wanneer de film van een wat eng verlaten politiebureau overgaat in een creepy horror en Jessica is opgesloten met de zwerver in een cel, wat haar eerste confrontatie is met de bovennatuurlijke manifestaties is heel eng en goed gedaan. Langzaam bouwt de film niet alleen spanning op, maar ook de verschijningen worden steeds enger en de film geeft steeds iets meer weg. 

review film last shift 2014
and things go bump in the night

Cinematografie

De cinematografie is eenvoudig, maar effectief. Er is niet gekozen voor knipperende lichten die iets kunnen verbergen zoals slechte grime of slecht acteerwerk of een slecht script. Wel wordt er goed gespeeld met donkere ruimtes en licht, waarbij de enge scènes zich vaker afspelen in de goed verlichte ruimtes dan in het donker en daar is lef voor nodig. Maar het is wel goed uitgevoerd. De meeste grime is mooi en creepy gemaakt, echter wanneer iemand langzaam vanuit liggende stand wordt opgehangen zonder strop of touw, kan men de omhoogstaande kraag zien van de kabel aan zijn lichaam waarmee hij langzaam omhoog wordt gehesen en dat is wel jammer, want verder ziet die scène er prima en eng uit. Ook de grime van de onechte dode versie van de zwerver valt uit de toon met de overige grime.

Om de film niet helemaal vanuit haar perspectief te filmen is ook gekozen om een aantal stukken waaruit je meer informatie moet krijgen over de manifestaties en sekteleider te laten zien op een tv waar Jessica naar kijkt. Het zijn de filmopnames die gemaakt zijn na hun arrestatie. Alhoewel niet erg origineel of bijzonder gemaakt, zorgt het wel voor wat afwisseling. En ook het korte gesprek met de vrouw die achter het gebouw staat te roken en meer informatie geeft is even een korte break voor Jessica.

review film last shift 2014
where the past isn’t dead

Perspectief van Jessica

De film focust op de geestestoestand van Jessica en dat gebeurt zonder dat je er zelf erg in hebt. De film bevat dan ook een aantal twists, waarvan sommigen wel gemakkelijk te raden waren en anderen weer niet. Het punt waarop Jessica breekt, wanneer ze haar dode vader aan de telefoon heeft, is wel begrijpelijk, maar niet goed uitgewerkt, daarvoor mis je wat extra informatie over de achtergrond van hun relatie en haar persoonlijke achtergrond. Dat is wel jammer, want verstandelijk komt het wel over, dat het als breekpunt bedoeld is, maar gevoelsmatig mis je iets, alsof er een stap wordt overgeslagen. Daar hadden ze nog wel wat op kunnen winnen. De keuzes van Jessica wanneer ze wel en wanneer niet het bureau wil verlaten zijn op dit ene ding wel goed gemotiveerd en logisch.

Maar verder zat de film gewoon erg goed in elkaar. Het ziet er mooi uit, de opbouw is goed, en Juliana Harkavy die de film op haar schouders moet dragen doet dat op een zeer goede en geloofwaardige manier. Ze weet prima de fijne lijn van de kwetsbare en nog wat onzekere rookie, en de vastberaden, moedige, goed getrainde agente met een doel te balanceren. Dat maakt haar personage niet alleen menselijk en geloofwaardig maar ook likeable, wat allemaal erg belangrijk is wanneer je en film rond maar een persoon bouwt.

review film last shift 2014
and cults come alive again

Conclusie

Last Shift heeft een goede spanningsopbouw, lekker wat schrikelementen en heeft een sfeer die vrij unheimisch is. Echt een goede horror waarbij je lekker bang gemaakt kan worden. Met goed acteerwerk en goede cinematografie en creepy verhaal, is dit een zeer effectieve horror, die zeker de moeite waard is.

Praktische info

  • Last Shift (2014) 87 min
  • Directed by: Anthony DiBlasi
  • Produced by: Scott Poiley, Mary Poiley
  • Written by: Anthony DiBlasi, Scott Poiley
  • Starring: Juliana Harkavy, Joshua Mikel, J. LaRose, Mary Lankford, Natalie Victoria, Sarah Sculco
  • Music by: Adam Barber
  • Cinematography: Austin Schmidt
  • Edited by: Anthony DiBlasi
  • Production company: Skyra Entertainment
  • Distributed by: Magnet Releasing