Film Review: Insidious Chapter 3 (2015)

review film insidious chapter 3 2015
insidious chapter 3

Prequels en sequels zijn niet altijd net zo goed als de eerste film. Vaak genoeg is dit te wijten aan andere producenten, schrijvers, regisseurs of cast, of een kleiner budget. Dat hebben ze bij Insidious Chapter 3 toch even anders aangepakt.

De regisseur uit Insidious 1, James Wan, is nu producent, schrijver Leigh Whannell is nu de regisseur en ook schrijver, de muziek is nog steeds van Joseph Bishara en de cast van Insidious 1 en 2 komt gedeeltelijk terug. It’s all in the (film)family. En dat is heel goed zichtbaar.

review film insidious chapter 3
a seance with Elise

Het verhaal 

Zoals gezegd is Insidious Chapter 3 een prequel. Het gaat namelijk over Elise Rainer, het medium uit 1 en 2, nog voordat ze de familie Lambert gaat helpen. In deze film is ze al gestopt met haar bezigheden als medium, waarom daar kom je later in de film achter en is weer door te voeren naar 1 en 2.

Wanneer Quinn Brenner, een 16 jarig meisje, haar om hulp komt vragen om contact op te nemen met haar overleden moeder, zet haar dat toch aan het denken. Als dan Quinn na een ongeluk en in coma te hebben gelegen, iets mee terug neemt uit The Further dat niet meer van plan is om Quinn los te laten, kan Elise niets anders doen dan helpen. Gelukkig krijgt zij hulp van het ghosthunters duo Specs en Tucker (die we ook al kennen uit 1 en 2), en wij zo getuige zijn van hun eerste ontmoeting die niet geheel vlekkeloos verloopt, maar uiteindelijk toch uitloopt op een goede samenwerking. Dat is niet het enige dat deze film in verband brengt met 1 en 2. Ook de dame in het zwart, The Bride, die Elise al eerder (of later eigenlijk chronologisch gezien) Elise bedreigde, maakt haar opwachting en tevens krijgen we een glimp te zien van de lipstick face demon uit 1.

Heerlijk als alle verbanden netjes worden gelegd en naar elkaar wordt verwezen. Het geeft blijk van passie voor het verhaal. En het klopt gewoon. De cirkel mag nu wel weer rond zijn dat was het na Insidious 2 op zich ook, maar van mij mogen er nog veel meer puntjes in die cirkel worden aangestipt.

review film insidious chapter 3 2015
returning home from her accident

Elise Rainer

Wat ik zelf zo leuk vind aan deze filmreeks is dat ze ongetwijfeld bij elkaar horen door het verhaal en de gebeurtenissen en dat er één persoon is die al deze films met elkaar verbindt. Elise was in de eerste film eigenlijk nog een bijrol die de familie Lambert helpt. Maar eigenlijk is dat gezin de ondersteunende factor. Want door middel van dat gezin komen we in aanraking met de mytholgie van de filmreeks, namelijk The Further, de duistere plek na de dood waar niet alleen mensen naar toe kunnen gaan, maar waar ook demons zich ophouden.

In de eerste film maken we ook kennis met Elise, de expert op het gebied van The Further en die door middel van een trance daar met haar geest naar toe kan gaan. Weliswaar overleeft ze de eerste film niet, maar dat weerhoudt haar er niet van om in de tweede film weer op te duiken en haar missie om de familie Lambert te helpen voort te zetten. Hiermee komt ze weliswaar nog steeds niet als hoofdrol in beeld, maar haar rol in de gebeurtenissen wordt wel veel groter. Niet in het minst omdat we een terugblik krijgen waarin we de jongere Elise te werk zien gaan.

In de derde film echter, heeft ze naast de hoofdrol van het personage Quinn dat wordt lastig gevallen door een entiteit uit The Further, haar eigen hoofdrol. Langzaamaan komen we meer te weten van Elise, maar ook wat het inhoudt om medium te zijn en krijgen we te zien wat er nu precies gebeurt als Elise in een trance The Further in gaat. Deze film richt zich meer op het medium aspect en er wordt veel laten zien vanuit het perspectief van Elise.

In tegenstelling tot The Conjuring reeks, waar het vanaf het begin duidelijk gaat over de mediums Ed en Lorraine Warren (die overigens echt bestaande mensen zijn), verschuift het perspectief van de Insidious reeks van de geteisterde families naar Elise. En die verschuiving schemert door dat het stiekem de films zijn van Elise.

review film insidious chapter 3 2015
Elise in The Further

Insidious 1 en 2

Wat ik ook erg goed gedaan vind van deze filmreeks, is dat alhoewel de films hetzelfde verhaal en onderwerp hebben, ze op verschillende manieren zijn benadert. Niet alleen door verschuiving van perspectieven, maar ook door verschillende genres die in iedere film anders is. In de eerste film lag de nadruk op spanning en dat enge onderhuidse gevoel, een spanning die continu aanhoudt en verbeeld wordt door het vervreemdende van ogenschijnlijk niet zozeer vreemde situaties. De personages zijn vooral slachtoffers en vrij passief, het overkomt hen allemaal. In de tweede film worden de personages veel actiever, waardoor de film meer een horror thriller aspect heeft en een mysterie dat opgelost moet worden. Er zijn nog steeds vervreemdende scènes die zich afspelen in The Further, maar de nadruk ligt op een ‘o zit dat zo…’ moment en zorgt ervoor dat de twee films een mooi geheel worden.

review film insidious chapter 3 2015
Quinn in The Further

Insidious 3, een traditioneel enge horror

In de derde film echter wordt er terug gepakt op meer traditionele horror. Het vervreemdende door middel van cinematografische hoogstandjes of een surrealistische en zeer creepy wereld is merendeels vervangen door wat meer klassieke schrikmomenten. Zoals het kloppen op de muur, voetstappen die zelfs onder het bed doorlopen, een gedaante achter het gordijn, een uit zichzelf rinkelend belletje. Er wordt gebruik gemaakt van enge scènes waarin de personages en wij de entiteit niet kunnen zien, maar er wel enge dingen gebeuren. Scènes waarin de personages de entiteit niet kunnen zien maar wij wel. En scènes waar het voor iedereen zichtbaar is. Door die afwisseling blijft het spannend en weet je niet precies wanneer het bij spanning blijft of dat je echt gaat schrikken.

Ook het feit dat Quinn haar been heeft gebroken en daardoor voornamelijk in bed en aan huis gekluisterd is, erg immobiel en dus weerlozer, is een klassiek element om een horror enger te maken. Gelukkig maken ze sporadisch nog wel gebruik van vervreemdende situaties, zoals bijvoorbeeld de scène met de zwaaiende man. Dat dit deel iets meer afwijkt van de twee voorgaande delen, maakt deze film niet minder eng. Er zijn veel veronrustende scènes, zowel unheimsich als tragisch eng. Dat wordt gecompenseerd door de sterke Elise die emotioneel heel wat voor haar kiezen krijgt, wat een zielige scène oplevert die tevens uitmondt in een enge bedoening.

Alhoewel Elise centraal staat, is het verhaal van Quinn en de achtergrond van de helse gebeurtenissen rondom haar en The Further ook belangrijk en origineel uitgedacht. De opbouw van haar rouw om haar moeder waardoor ze contact met haar geest probeert te maken en wat er daarna met haar gebeurt, wordt langzaam als een mysterie ontvouwen. Het achtergrondverhaal is wederom een soort dark fairytale dat we nog niet eerder zijn tegengekomen in de Insidious reeks. Een die misschien wel het meest tragisch is, wat weer mooi wordt verweven met het tragische verlies van Elise.

Het is fijn dat ze er telkens in slagen om zowel een eenheid van de films te maken, maar ook heel andere verhalen te vertellen. Net zoals de familie Lambert is de familie Engel een normaal gezin, behalve dat de moeder is overleden, wat de aanleiding is van de hele situatie waar ze in terecht komen. De demon die het voorzien heeft op Quinn, heeft een verrassende twist, die erg goed uitpakt. Maar niet voordat er erg originele hauntings aan vooraf zijn gegaan. En hij zich op veel enge manieren vertoont.

review film insidious chapter 3 2015
Elise looking for Quinn

Specs en Tucker

Ondanks dat de films van elkaar verschillen zijn ze wel duidelijk herkenbaar als een geheel. En dat komt met name door Elise. Ook komen Specs en Tucker weer terug, of liever gezegd maken we voor het eerst kennis met hen toen ze begonnen met echte geesten. En stiekem moet ik altijd wel om hen lachen, en zeker om het kapsel van Tucker. Ook de zin van Elise tot Specs gericht: ‘En wat doe jij eigenlijk?’ Waarmee zij duidt op zijn rol van het duo. Waarop hij antwoordt dat hij alles opschrijft voor hun blog. Wat natuurlijk een inside joke is aangezien dat Leigh Whannell is die de film heeft geschreven. Beetje nerden humor in dit soort films, vind ik best leuk. Tevens zorgen zij ervoor dat er gebruik wordt gemaakt van een hoofdcamera, waardoor we nieuw soort beelden te zien krijgen in deze reeks en die voor een spannende sfeer zorgen en nog humor ook.

review film insidious chapter 3 2015
it gets terrifying

Cinematografie

Natuurlijk heeft deze film andere overeenkomsten met de eerste twee. Zoals de rode deur in The Further en de stormlantaarns met het blauw-witte licht. Ook de sfeer in The Further is weer vrij onheilspellend en bevat enkele surrealistische scènes, maar is toch in vergelijking met de eerste film, wat sobertjes. Dat wordt visuele wordt gecompenseerd door een iets andere invulling te geven aan The Further en wat er met Quinn aan de hand is. Dat is totaal anders dan wat er met Dalton gebeurde, die er alleen maar in verdwaalde. Dat breidt het universum van The Further niet alleen uit, maar zorgt ook weer voor verrassende nieuwe ideeën, waardoor het meer body krijgt en ook eng blijft.

Want de film blijft wel echt eng. Vooral de scène waarin de man who can’t breathe haar van haar bed gooit en de camera vanaf haar grondpositie filmt en we dus de man door haar kamer zien lopen. We zien echter alleen zijn benen. Vervolgens loopt hij langzaam naar de deur en de ramen, doet hij de deur en de gordijnen dicht. Dit is een zeer enge en beklemmende scène. Dat wordt versterkt door het feit dat Quinn zelf hulpeloos immobiel is.

review film insidious chapter 3 2015
The Further changes you

Conclusie

Insidious Chapter 3 is misschien iets minder eng dat zijn voorgangers, maar op het gebied van schrikomenten blinkt deze film uit en is daarom op een andere manier eng. Het surrealisme is minder aanwezig, maar Elise des te meer. Wel goed gekozen, omdat anders het alleen maar weer een herhaling zou worden. Uiteindelijk is de the man who can’t breathe een echte engerd en is de film doeltreffend eng. Nu is het wachten op deel vier, waarin Elise weer de hoofdrol zal krijgen.

Klik op Insidious voor een compleet review. En op Insidious Chapter 2 voor een compleet review.

Praktische info

  • Insidious Chapter 3 (2015) 97 min
  • Directed by: Leigh Whannell
  • Produced by: Jason Blum, Oren Peli, James Wan, Screenplay by: Leigh Whannell
  • Written by: Leigh Whannell
  • Starring: Dermot Mulroney, Stefanie Scott, Angus Sampson, Leigh Whannell, Hayley Kiyoko, Lin Shaye
  • Music by: Joseph Bishara
  • Cinematography: Brian Pearson
  • Edited by: Timothy Alverson
  • Production company: Automatik Entertainment, Entertainment One, Blumhouse Productions
  • Distributed by: Focus Features, Stage 6 Films, Gramercy Pictures

Een gedachte over “Film Review: Insidious Chapter 3 (2015)

Reacties zijn gesloten.