Film Review: Housebound (2014)

review film housebound 2014
Kylie is housebound

Housebound is een briljante mashup van horror, mystery, humor, camp, spanning en een vleugje drama die perfect met elkaar worden gecombineerd en hierdoor een bijzondere film is geworden.

Daarbij heeft deze Nieuw Zeelandse film een hoop twists en turns te bieden, zowel in het verhaal, de plot, de gebeurtenissen, als van de personages. Hierin speelt de mix van de verschillende genres een grote rol, waardoor de film je telkens blijft verrassen. Het is daarom aan te raden niet al te veel te weten van de plot voordat je de film gaat kijken. Dit review bevat geen spoilers.

review film housebound 2014 kylie
strange noises in the basement

Het verhaal

Na haar zoveelste arrestatie besluit de rechter om twintiger Kylie 8 maanden huisarrest op te leggen in haar ouderlijk huis bij haar moeder Miriam en stiefvader Graeme, die eigenlijk ook niet op haar zitten te wachten. In eerste instantie botert het dan ook totaal niet tussen de luie en asociale Kylie, haar praatzieke en meewarige moeder en haar stille stiefvader. Dat lijkt nog eens te vergergeren wanneer Kylie een telefoongesprek van Miriam met de plaatselijke radio opvangt waarin zij stelt dat het spookt in het huis. Maar al snel lijkt het erop dat Miriam hierin wel eens gelijk zou kunnen hebben. Deuren gaan vanzelf open, speelgoed lijkt een eigen leven te leiden, de stoppen slaan geregeld door en Kylie hoort allerlei vreemde geluiden. Gebonden aan huis door haar enkelband krijgt ze onverwacht hulp van Amos, de beveiliger die haar in de gaten moet houden of ze binnen de opgelegde oppervlakte blijft en tevens geestenjager blijkt te zijn. Ondertussen vindt Kylie allerlei paperassen in de kelder, waaruit blijkt dat er voor hen geen Bed and Breakfast zat in het huis, zoals haar moeder haar altijd heeft verteld, maar een halfweghuis was voor moeilijkere jongeren en dat er een meisje in de oude kamer van Kylie is vermoord. Kylie en Amos gaan op speurtocht naar het spook dat ze willen helpen en haar moordenaar, maar stuiten niet alleen op een hele vreemde buurman maar nog veel meer rare  en onverwachte dingen. Maar de vraag is of Kylie wel geloofd wordt na al die fratsen die ze in het verleden heeft uitgehaald.

review film housebound 2014 mirima kylie
Kylie and her mum Miriam don’t really get along

In de mix

De film bevat een erg leuke mix van verschillende genres. Het begint als een crime, waarin de asociale en kwaad op de wereld Kylie gedwongen thuis moet blijven bij haar praatzieke moeder en haar zwijgzame stiefvader. Maar eenmaal in het huis begint de film een echte horror te worden. De overtuigende hauntings zijn creepy en vooral haar oude speelgoed zorgt voor wat enge verontrustende scènes. De manier waarop zij hier echter mee om gaat is niet alleen kickass maar ook heel grappig met droge humor. Wanneer Amos ten tonele verschijnt neemt niet alleen het mysterie toe en de zoektocht naar het zogenaamde spook en de moordenaar, maar ook de humor. Moeder Miriam speelt echter ook een grote rol door haar toevoeging van een droge komische noot. Want op het moment dat Kylie in de kelder door een hand wordt vast gegrepen en haar enkelband afgaat, komt Amos aansnellen en verandert als een blad aan een boom wanneer Miriam op afraden van Kylie hem vertelt van het vermeende spook in huis. Dat levert niet alleen een zeer komische scène op, maar verandert de film in een ghost story. Kylie gaat met behulp van Amos op zoek naar de oorsprong van het spook, wat hen uiteindelijk doet belanden bij de vreemde buurman. In dit gedeelte van de film spelen zich originele scènes af, die de grens van horror, ghosts en camp opzoeken, waarbij het zowel erg spannend is als grappig. Sterke scènes met de speelgoedbeer die blijkt te praten, een moment wanneer de stoppen doorslaan en wij als kijker een echt spook te zien krijgen, een erg komische scène op de wc waarin Kylie vreemde geluiden hoort in het huis en de erg grappige scène als Kylie gaat inbreken in het huis van de buurman. Als de film minder horror elementen gaat bevatten en meer richting mysterie gaat, blijft de humor wel intact, en dat is een goede constante in de film. Maar geen nood want de horror komt in zijn volle camp glorie terug en eindigt tenslotte in een apotheotische briljante eindscène, waarbij alles op zeer horror komische wijze bij elkaar komt.

review film housebound 2014 amos
Amos is on to something

Personages

De karakters worden in eerste instantie, zo lijkt het, vrij eenzijdig en bijna karikaturaal neergezet, maar naarmate de film vordert en ook de genres veranderen, zo ook veranderen de personages, zonder hun eigenheid te verliezen. Wanneer Kylie erachter komt dat bijna 20 jaar geleden een meisje in haar kamer is vermoord en Amos denkt dat zij naar haar uitreikt omdat ze overeenkomsten hebben, zoals de woede tegen de hele wereld en het gevoel dat ze recht hebben op dat wat de boze wereld van hen af heeft genomen, geeft dat haar een bepaald inzicht. Wat niet alleen een grappig gegeven is, in hindsight na alle twists, maar ook een bijzondere manier en kijk op wat iemand beweegt. Ook de relatie tussen Miriam en Kylie verandert langzamerhand. Miriam is eerst een beetje bang voor haar dochter en Kylie heeft op haar beurt totaal geen respect voor haar moeder wat eerst alleen maar verergert als Kylie er achter komt dat Miriam denkt dat het spookt in huis. Maar als Miriam haar vertelt dat Kylie als klein meisje ook een spook zag op haar kamer en Kylie zelf nu een spook of iemand denkt gezien te hebben in de kelder, is dat het begin van haar omslag ten opzichte van haar moeder.

review film housebound 2014 kylie amos
spying on the neighbour

Horror en humor

De spannende en enge momenten zijn erg goed in balans met de humoristische scènes. Zowel de spanning als de humor vind je niet alleen terug in het verhaal, de twists, maar ook in de gebeurtenissen en de personages zelf. Miriam is bijzonder grappig met haar gebabbel evenals Greame dat is met zijn zwijgzaamheid. Amos is een perfecte combinatie tussen een serieuze man die op Kylie moet letten en een komische onhandige geestenjager. Maar Kylie zelf blijft het belangrijkste personage dat erg goede sidekicks heeft om haar eigen  personage goed uit te laten komen. De irritante jonge vrouw verandert voor de kijker langzaam in een aimabel persoon dat op het verkeerde pad was, maar nu haar weg terug lijkt te vinden op de laatste plek op aarde wat ze zelf ooit had gedacht. Dat zorgt tegen het einde van de film voor een beetje drama en sentiment, enkel om begrip voor haar te krijgen, en om haar een spiegel voor te houden.

review film housebound 2014 ghost
the ghost shows itself

Opbouw

De opbouw van deze film zit echt goed in elkaar. Nergens in alle elementen, horror, mysterie en humor worden de grenzen overschreden. De horror ondanks de humor blijft eng, de humor wordt nergens flauw en het mysterie is logisch en kloppend. Er zijn goede schrikmomenten, scènes waarnaar je in spanning zit te kijken, er gebeuren dingen waardoor je hardop moet lachen, mits je gevoel voor zwarte humor hebt, en er zijn personages waarom je telkens moet gniffelen. Het briljante campy einde komt niet alleen als een verrassing, maar zet de film in het slotstuk nog even lekker op zijn kop. Wat zorgt voor een onvergetelijke finale. 

De personages zijn echte, hetzij zeer vreemde, mensen met echte onderlinge problemen die ook niet vergeten worden en op een heel slimme, korte maar krachtige manier in beeld worden gebracht zonder overdreven sentiment of een morele ondertoon. De manier waarop de personages met elkaar omgaan, vooral Kylie en Miriam, is vrij realistisch, namelijk ongemakkelijk en vertrouwd tegelijk. Alhoewel de film zich niet focust op deze relatie wordt het tussen neus en lippen door wel op een goede manier aangehaald en weergegeven en dat geeft net dat extra stukje diepte in de film.

review film housebound 2014 kylie miriam
what the hell is going on?

Conclusie

Housebound volgt niet direct de regels van een horror, noch een mysterie, noch een comedy. Deze leuke en enge mashup heeft heel wat te bieden voor de kijker die een film niet altijd te serieus neemt en die openstaat voor het mixen van genres en houdt van een heleboel verrassende wendingen. De film is net zo eigengereid als de personages en is een feest om naar te kijken.

Praktische info

  • Housebound (2014) 106 min
  • Directed by: Gerard Johnstone
  • Produced by: Luke Sharpe
  • Written by: Gerard Johnstone
  • Starring: Morgana O’Reilly, Rima Te Wiata, Glen-Paul Waru, Ross Harper, Cameron Rhodes, Ryan Lampp, Mick Innes
  • Music by: Mahuia Bridgeman-Cooper
  • Cinematography: Simon Riera
  • Edited by: Gerard Johnstone
  • Production company: Semi-Professional Pictures
  • Distributed by: Rialto distribution, XLrator Media