Film Review: Dead Silence (2007)

review film dead silence 2007 jamie lisa billy
Jamie and Lisa discover Billy

Na de films Saw (2004) en Stygian (2000) is dit de volgende film van James Wan, waarvan hij zowel de regisseur, schrijver als producer was. Maar Dead Silence is een geheel andere film waar de stijl van de latere Insidious films en The Conjuring films al heel goed te zien is.

Al is die kenmerkende stijl in die series veel duidelijker en ook veel enger aanwezig. Toch is Dead Silence nog steeds een geslaagde horror. Het is spannend, de film zit vol met creepy shots en er is een coole twist aan het einde.

Het verhaal 

Als de vrouw van Jamie wordt vermoord in hun appartement wordt hij als verdachte gezien omdat er verder niemand anders aanwezig was in het appartement. Behalve een buikspreekpop, die kort voor haar moord anoniem is bezorgd. De pop blijkt Billy te heten en behoorde toe aan Mary Shaw, een buikspreekster die ooit woonde in het geboortestadje van Jamie. In dat stadje gaat een urban legend de rond met het volgende rijmpje: Beware the stare of Mary Shaw/ She had no children, only dolls/ And if you see her in your dreams/ Make sure you never ever scream

Om zijn vrouw te begraven en om antwoorden te zoeken inzake haar moord keert Jamie terug naar zijn geboortedorp, Raven’s Fair, alwaar hij een vreemd welkom krijgt van zijn invalide vader en zijn nieuwe veel jongere vrouw. Detective Jim Lipton reist hem achterna om hem in de gaten te houden en eventueel te arresteren. Maar eenmaal daar komen beide mannen erachter dat Mary Shaw niet alleen in Raven’s Fair heeft gewoond in een nu oud vervallen theater, maar dat de mythe rondom haar wel eens op echte feiten gebaseerd zou kunnen zijn.

review film dead silence 2007 jamie billy
Jamie and Billy

Urban legend over enge poppen

Dat de film gebaseerd is op een urban legend geeft het gelijk een duister sprookjes-gehalte en helemaal als er een stuk of wat enge ouderwetse houten buikspreekpoppen in voorkomen. De vormgeving van de poppen en van Mary Shaw is lekker eng en dat komt voornamelijk door de bewerking van de mond/kaak. Dat geeft gelijk een eng en vervreemdend beeld. Sowieso zijn poppen al vrij snel eng, omdat ze in eerste instantie op mensen lijken, maar dan doods, maar aan deze poppen is nog een extra duivels trekje meegegeven die zich helemaal goed voordoet in de clownspop. De cinematografie is erg mooi gemaakt, vooral als Mary Shaw in beeld is. De rest van de spooky sfeer, laat James Wan voornamelijk over aan een vervallen begraafplaats waar zoals gewoonlijk, mist hangt bij de grond. Wat een beetje een cliché is maar wat een groot gedeelte van de  art direction van de film is. Maar alhoewel het vervallen theater ook een cliché is, is het wel mooi vormgegeven. Toch doet het eerder aan als een enge attractie in Disney World dan aan een creepy horror scène.

review film dead silence 2007 mary shaw billy
Mary Shaw and her Billy

Enge stilte

De muziek van de film is helaas niet gemaakt door Joseph Bishara, maar auditief is deze film wel noemenswaardig. Want de film heet niet voor niets dead silence. Want op het moment dat Mary Shaw komt om je te grazen te nemen, valt al het geluid rondom weg. Je hoort de klok niet meer tikken en de kraan niet meer druppelen. Een creepy gegeven, waarbij je al snel zelf je adem in gaat houden om zelf maar geen geluid te maken, want als je haar ziet mag je niet schreeuwen. Een goed gegeven dus, maar helaas niet altijd even goed uitgevoerd. Want wanneer al het geluid om het personage is weggevallen en je een speld kan horen vallen, of niet eigenlijk, blijjkt dat de geluiden die het personage zelf produceert wel hoorbaar zijn. En dat is een beetje vreemd, terwijl al het andere geluid uit de lucht is gezogen. Maar aan de andere kant, als het personage zelf geen geluid zou kunnen maken kan hij dus ook niet schreeuwen. Daar had iets meer over nagedacht kunnen worden om dat helemaal kloppend te maken.

En dan is er, om even te zeuren, nog een andere scène waarbij het onweer dus onhoorbaar is geworden, terwijl het dus onweert, maar ook de bliksem blijft uit en dat kan natuurlijk niet, of beter gezegd dan is het gehele effect weg, want het hele onweer is weg.

review film dead silence 2007 jamie detective jim lipton
Jamie and detective Lipton searching the old theatre

Personages

Het grote pluspunt aan deze film vond ik de personages, zowel Jamie als de detective reageren erg rationeel en logisch en de acties die ze ondernemen waardoor ze in de problemen raken zijn aannemelijk. Dat is altijd wel prettig in een horror. De andere personages, de oude begrafenisondernemer van het dorp en zijn geestelijk labiele en zeg maar gestoorde vrouw, zijn goed gekozen en wekken empathie op, maar zorgen ook voor een extra vervreemdend tintje. Hierdoor is niet alles gespitst op Jamie en krijgt het verhaal door hen een extra dimensie.

Cinematografie

De film heeft een achtergrondverhaal dat onderdeel is van het mysterie rondom Mary Shaw en wat er met de vrouw van Jamie is gebeurd en wordt met een flashback scène mooi in beeld gebracht. Het verhaal wordt mooi rond gemaakt en er blijven geen losse eindjes achter. Cinematografisch is deze film echt wel weer top, al is het niet zo mooi als Insidious en er zitten behoorlijk wat enge shots in, die of vervreemdend zijn, of creepy of echt wel horror in your face.

review film dead silence 2007 demonic clowns doll
demonic clowns doll

James Wan stijl

James Wan is natuurlijk na Saw vooral bekend geraakt door Insidious en The Conjuring die zijn typerende kenmerken bevatten. In Dead Silence zie je eigenlijk al wel bepaalde kenmerken, zoals de manier waarop de poppen vormgegeven zijn, de vormgeving van de enge Mary Shaw en de manier waarop de personages omgaan met alle ellende om hen heen, en de duidelijke dark fairytale stijl, maar de hele sfeer is meer vergelijkbaar met een standaard horror film dan met zijn volgende films. Het dromerige en het vervreemdende waar hij zo goed in is, ontbreekt hier een beetje. En dat komt gedeeltelijk door de manier waarop het gefilmd is, maar ook door het ontbreken van de muziek van Joseph Bishara, die toch wel, zo blijkt nu, heel erg zijn stempel drukt op de Insidious en The Conjuring reeks. Zo zie je maar dat muziek, en zeker in horrors, een zeer belangrijke rol speelt, niet alleen voor de schrikmomenten, maar voor de gehele sfeer tijdens de film. Niet dat de muziek in deze film slecht is, maar je merkt wel duidelijk het verschil.

review film dead silence 2007 dead doll boy
a gruwesome discovery

Conclusie

Dead Silence is een erg goed gelukte horror die goed in balans is, goede personages heeft die weliswaar in dienst staan van het verhaal, maar juist daardoor geen zijpaden betreden. De film is cinematografisch mooi met goede enge scènes en een coole twist en voor elke bovennatuurlijke horror fan wel eentje om te gaan bekijken.

Praktische info

  • Dead Silence (2007) 89 min
  • Directed by: James Wan
  • Produced by: Mark Burg, Oren Koules, Gregg Hoffman
  • Screenplay by: Leigh Whannell
  • Story by: James Wan, Leigh Whannell
  • Starring: Ryan Kwanten, Amber Valletta, Donnie Wahlberg, Michael Fairman, Joan Heney, Bob Gunton, Judith Roberts, Laura Regan
  • Music by: Charlie Clouser
  • Cinematography: John R. Leonetti
  • Edited by: Michael Knue
  • Production company: Twisted Pictures
  • Distributed by: Universal Pictures

Een gedachte over “Film Review: Dead Silence (2007)

Reacties zijn gesloten.