Film Review: Visions (2015)

review film visions 2015 eve
Eve

Een film over visioenen kan heel interessant zijn. Maar zoals het geval is met visioenen hebben ze vaak de neiging om uit te komen. In deze film wordt het begrip visioen op een iets andere manier aangepakt.

Een manier die vrij verrassend had kunnen zijn, mits ze de film een andere titel hadden gegeven. Deze horror is namelijk opgebouwd uit een opeenstapeling van vreemde visioenen/hallucinaties die een verrassende uitkomst gehad zouden kunnen hebben. Maar de titel is hierin een grote prijgever en zet de kijker te snel op het goede spoor en schiet het uiteindelijke plot te kort. En dat is jammer want het concept is wel erg cool bedacht. Een titel als bijvoorbeeld Haunted had de film veel beter gepast.

Het verhaal 

De film begint wanneer Eve terecht komt in een auto ongeluk waarbij een baby omkomt in de andere auto waar ze tegenop is gebotst. Of het ongeluk haar schuld was, blijft in het midden. Een jaar later heeft ze met haar man David een oude wijnboerderij gekocht om een nieuw leven te beginnen en is ze zwanger. Maar dan begint ze hallucinaties/visioenen te krijgen. Haar arts spoort haar aan om medicatie te nemen, die ze na het ongeluk ook al nam vanwege haar negatieve stemmingen, maar omdat ze zwanger is weigert ze dat. Ook haar nieuwe vriendin die ook zwanger is en die ze tijdens zwangerschapsyoga heeft ontmoet, raadt haar dat af. Maar als de visioenen levensbedreigende vormen beginnen aan te nemen, gaat Eve op zoek naar de oorsprong van haar hauntings. Er blijkt echter niets gruwelijks te zijn gebeurd op dat stuk grond. De hauntings blijven voor haar dus een raadsel totdat zij ontdekt dat zij de spil is in dit alles en ze geen hauntings ervaart, maar visioenen en moet ze zich haasten om de hauntings/visioenen te voorkomen.

review film visions 2015 eve
mysterious pond

Visioenen

Een bovennatuurlijke horror over visioenen, de titel zegt het eigenlijk al en daarmee verraadt de film zichzelf eigenlijk al een beetje. Want in plaats van dat we dus te maken hebben met hauntings (van overleden mensen dus), krijgt het hoofdpersonage last van visioenen, dingen die nog staan te gebeuren. En daarmee is de clou al prijsgegeven en zeker voor degenen die snel zijn in het oplossen van dergelijke mysteries. En dat is behoorlijk zonde, mits de film tijdens het proces van het hebben van visioenen behoorlijk eng of mysterieus zou zijn, of dat de personages heel interessant zouden zijn. Maar daar is helaas niet echt sprake van. De film is aardig vlak, zowel het verhaal zelf, de manier waarop het verteld wordt en in beeld gebracht wordt, als de personages. Het algehele idee van de film is wel interessant, maar de uitvoering blijft behoorlijk achter, waardoor de film veel minder is dan hij had kunnen zijn.

review film visions 2015 eve
creeoy neighbours

Vrij vlak

Er is echter wel een interessant gegeven; hauntings die als rimpels in een vijver door de tijd stromen en als energie kunnen worden waargenomen en ervaren. Maar daar blijft het dan ook bij. Want de rest van de film is behoorlijk saai. Er gebeurt eigenlijk helemaal niks. Het is nooit eng of spannend. Met de personages gebeurt ook helemaal niks, ze ontwikkelen zich niet en ze interacteren eigenlijk ook nauwelijks. Alles is vrij vlak en niet echt boeiend. Maar wat mij nog het meeste stoorde was het aandeel van Isla Fisher als Eve, die karakterloos door de film slenterde en vooral erg rare harde ademhalingsgeluiden door haar mond maakte wanneer het eventjes een beetje spannend begon te worden voor haar. Op gegeven moment ga je daar op letten en wordt het een dingetje waar je niet meer vanaf komt. Het leek wel een beetje alsof ze zich geen houding kon geven in een horror of mysterie of hoe je deze film ook wil benoemen. Net als de film zelf, die zich eigenlijk ook geen houding weet te gegeven. Daarentegen zitten er wel een paar aardige scènes in, die wel een eerie sfeer weten te scheppen. De makers zijn echter niet in staat geweest om die sfeer door de hele film door te trekken en een mysterieus eerie gevoel vast te houden. 

review film visions 2015 eve
final battle

Inconsistenties

Ook zijn er een paar inconsistenties in de film. Ze heeft na het ongeluk nooit meer autogereden, maar als ze besluit niet meer in het huis te willen wonen waar het spookt, stapt ze zo de auto in. Ten tweede kreeg ze na het ongeluk antidepressiva voor negatieve stemmingen, maar wil de arts haar wederom antidepressiva voorschrijven voor wanen en hallucinaties, maar dat zouden dan antipsychotica moeten zijn. En tenslotte als ze van een andere wijnboerderij vertrekt is het klaarlichte dag, maar als ze thuis aankomt is het pikkedonker, terwijl de twee boerderijen toch niet zo heel erg ver van elkaar vandaan liggen. En tenslotte is de motivatie waarom datgene wat gaat gebeuren, erg onwaarschijnlijk en ongeloofwaardig.

Conclusie

Visions is dus een film met een leuk idee, dat erg interessant had kunnen zijn, maar wat belabberd is uitgevoerd, en met inconsistenties, waardoor het al snel lijkt alsof er weinig moeite, tijd, energie en passie in is gestoken. Wie een betere film wil kijken met visioenen zou ik Premonition (2004) aanraden, de originele Japanse versie (niet de slechte Amerikaanse remake). Die is op elk gebied veel beter. En daar komt het onderwerp visioenen veel beter tot zijn recht.

Praktische info

  • Visions (2015) 82 min
  • Directed by: Kevin Greutert
  • Produced by: Jason Blum, Matthew Kaplan, Robyn Marshall, Seth William Meier
  • Written by: L.D. Goffigan, Lucas Sussman
  • Starring: Isla Fisher, Anson Mount, Gillian Jacobs, Jim Parsons, Joanna Cassidy, Eva Longoria
  • Music by: Anton Sanko
  • Cinematography: Michael Fimognari
  • Edited by: Kevin Greutert
  • Production company: Blumhouse Productions, Chapter One Films
  • Distributed by: Universal Pictures