Film Review: Ouija Origin of Evil (2016)

review film ouija origin of evil 2016
Ouija Origin of Evil/ Universal Pictures

Ouija Origin of Evil (2016) is een goed enge bovennatuurlijke horror film die zowel inzet als sfeer en sterke jumpscares.

In 2014 kwam het niet zo beste Ouija uit. De film kreeg op IMDb een 4,5 en zelfs een metascore van 38. Een slecht begin voor een eventuele franchise. Toch hebben ze er een tweede film van gemaakt, een prequel.

Mike Flanagan (Absentia, 2011, Oculus, 2013) is gevraagd als schrijver en regisseur. De vraag is echter of ze met alle informatie uit de eerste geflopte film, wel een goede prequel hebben kunnen maken. Ik heb de eerste film niet gezien voor het kijken van deze prequel en alle informatie die ik daaromtrent heb, is regelrecht van het internet gehaald. Ouija (2014) gaat over twee vriendinnen Debbie Galardi (die nu in het oude huis van de Zander’s woont) en Laine Morris die vroeger als kinderen met een Ouija bord speelden. In de huidige tijd is er iets vreemds aan de hand met dat Ouija bord en Debbie verhangt zichzelf. Laine gaat op onderzoek uit en stuit op de vreemde gebeurtenissen van de familie Zander eind jaren 60. 

Het verhaal 

Het in 1967. Alice Zander is moeder van de 15 jarige Lina en de 9 jarige Doris. Niet zo lang geleden hebben zij hun man en vader verloren, iets waar ze ieder op hun eigen manier mee omgaan. Om het hoofd financieel boven water te houden, geeft Alice readings aan mensen. Echter samen met haar twee dochters is het een grote show die ze opvoeren en heeft Alice geen echt contact met de overledenen van de klanten die haar opzoeken. Zelf ziet ze het niet als oplichting, maar als een onorthodoxe manier om de achterblijvers gerust te stellen.

Wanneer ze echter een Ouija bord koopt om aan hun act toe te voegen, en er niet gespeeld wordt volgens de regels: Speel nooit alleen, speel niet op een begraafplaats en zeg altijd vaarwel, blijkt plots de jongste dochter wel over een echte gave te bezitten om met de doden te communiceren. Alice wil maar al te graag geloven dat Doris met haar vader kan praten, maar Lina blijft sceptisch. Ze roept de hulp in van Father Tom Hogan, de priester op haar school. En dan komen ze erachter wat er werkelijk met Doris aan de hand is en zijn ze allemaal in gevaar.

review film ouija origin of eveil 2016
a seance/ Universal Pictures

That 70’s show met ghosts

De film ziet er ten eerste prachtig uit. Al gelijk vanaf het begin waan je je als kijker in de begin jaren 70. Niet alleen de prachtige aankleding van de decors, de meubels, de auto’s, maar ook de kleding, haardracht, maar ook de technieken doen vermoeden alsof deze film in het begin van de jaren 70 is geschoten. Mike Flanagan heeft daarbij aan de details gedacht door iedere zoveel minuten een ‘cigarette burn’ in de rechterhoek van het beeld te laten verschijnen, zoals dat vroeger werd gedaan om aan te geven dat de filmrol verwisseld moest worden. Zo lijkt het net alsof de film op echte film is geschoten in plaats van digitaal.

Ook de begintitel ziet er ouderwets klassiek uit. De lenzen die gebruikt zijn zorgen voor een soft focus, waardoor het beeld er zacht uit ziet. Daarbij wordt er optimaal gebruik gemaakt van het licht dat een dromerige sfeer geeft. De camera zoomt vaak in en uit met de lens, waardoor er ook een typisch jaren 70 vibe wordt bewerkstelligd. Soms zijn de zooms langzaam, soms plotseling, wat ook voor een horror effect zorgt. Maar bijvoorbeeld ook het rijden in de klassieke auto’s ziet er precies zo uit, zoals dat vroeger werd gefilmd.

Die aandacht voor de details, qua technieken en vormgeving zorgen ervoor dat je je als kijker helemaal in die tijd waant. Het geeft een extra dimensie aan de film, die blijk geeft van liefde voor filmmaken. The House of the Devil (2009) heeft dit ook toegepast, alleen op de begin jaren 80 en wie van dat nostalgische gevoel houdt, kan bij beide films zijn/haar hart ophalen.

Alice, Lina en Doris

De film heeft een klassieke horror opbouw, waarin de drie vrouwen centraal staan. Op de achtergrond speelt het verlies van vader Roger die in een auto-ongeluk is omgekomen. Dit verlies speelt door op de drie personages. Alice doet haar best om het hoofd boven water te houden financieel en voor haar dochters zorgt. Lina de oudste is een echte puberdochter, die zowel volwassen omgaat met de problemen van haar moeder en het verlies, maar zich tegelijkertijd als een echte puber gedraagt die ’s avonds stiekem uit huis sluipt om bij haar vrienden en vriendje te kunnen zijn. Alles lijkt echter een beetje voorbij te gaan aan de jonge Doris die wat naïef is en nog niet beseft wat de dood van haar vader betekent. Die wisselwerking geeft meer karakter aan de film.

Wanneer Doris dan ook echt met de doden blijkt te kunnen communiceren, is Alice hier erg gevoelig voor, niet alleen omdat zij het direct gelooft, maar omwille van Roger dit ook wil geloven. Lina is de enige die sceptisch blijft. Ook deze ontwikkeling die voor spanning zorgt binnen het gezin zorgt voor een kleine extra dimensie. Evenals de onverwachte hulp van Roger. De hulp van Father Tom brengt de informatie met zich mee die nodig is voor de ontknoping van het mysterie rondom Doris en onthult een geheim dat zich in het huis bevindt. Niet alleen zorgt dit voor ironie, door het vinden van het geld, maar ook omdat zonder dat zij het wisten alledrie de regels van het spel werden gebroken.

review film ouija origin of evil 2016
a possessed Doris/ Universal Pictures

Spanning en horror

Maar de hoofdrol is weggelegd voor de kleine Doris. Wanneer zij speelt met het Ouija bord en tenslotte bezeten wordt door een geest, is haar verandering erg creepy. Van een onschuldig klein meisje naar een sluw manipulerend bezeten kind. In de categorie creepy kids, staat zij in de hoge regionen.

Eerst wordt echter de spanning op een subtiele manier opgevoerd, waarbij het kijken door het Orakelglas van de Planchette van het Ouija bord, erg origineel is bedacht, maar ook zeer zeker een eng effect heeft. Des te meer daar de kijker de eerste keren niet weet wat Doris en Lina zien wanneer ze erdoorheen kijken. Wanneer we dat wel te zien krijgen, is dat het begin van de enge sfeer en scènes. Zowel qua sfeer, als een eerste fun false jumpscare, echt hele enge onverwachte en verrassende jumpscares, die erg goed getimed zijn, is dit een film die qua horror weet hoe het de kijker de stuipen op het lijf moet jagen. De ondersteunde muziek van The Newton Brothers speelt hierin ook een grote rol, zonder al te aanwezig of overheersend te zijn.

Vooral de focus op Doris, van wie de meeste horror, de enge bedreigende sfeer en de jumpscares komen, is goed gekozen. Niet alleen weet Lulu Wilson die met verve te dragen, maar ook de keuze van de shots en de special effects die zijn gebruikt, zijn angstaanjagend. Hierbij speelt de timing een cruciale rol, die uitstekend is.

De verbinding met de 2014 film Ouija wordt met een paar subtiele hints duidelijk gemaakt, zoals wat het Ouija bord spelt: ‘Hi Friend.’ En het kijken door het Orakelglas van de Planchette. Maar ook komt Laine erachter wat er met Doris, Paulina en Alice Zander is gebeurd. In deze film zien we dus wat er zich toen heeft plaatsgevonden. Zo zijn beide films goed met elkaar verbonden, en krijg je als je eerder Ouija hebt gezien een heel ander beeld van de familie Zander en de arme Doris.

Conclusie

Ouija Origin of Evil is een film die erg goed in elkaar zit en een sterke opbouw heeft. De personages zijn goed neergezet en vormen het hart van de film. De cinematografie is prachtig en de technieken die zijn gebruikt nemen de kijker mee naar die tijd.  Met een sterke horror sfeer, een goede spanningsboog en hele enge goed getimede jumpscares, is dit een horror van formaat, die ondanks de klassieke manier van vertellen toch bijzonder is. 

Praktische info

  • Ouija: Origin of Evil (2016) 99 min
  • Directed by: Mike Flanagan
  • Produced by: Michael Bay, Bradley Fuller, Andrew Form, Jason Blum, Brian Goldner, Stephen Davis
  • Written by: Mike Flanagan, Jeff Howard
  • Based on: Ouija by Hasbro, Characters by Juliet Snowden and Stiles White
  • Starring: Elizabeth Reaser, Annalise Basso, Lulu Wilson, Parker Mack, Henry Thomas, Lin Shaye
  • Music by: The Newton Brothers
  • Cinematography: Michael Fimognari
  • Edited by: Mike Flanagan
  • Production company: Allspark Pictures, Blumhouse Productions, Hasbro Studios, Platinum Dunes
  • Distributed by: Universal Pictures