Serie Review: Stranger Things Seizoen 2

review series stranger things season 2 ghostbusters
the small ghostbusters

Het eerste seizoen van Stranger Things was de verrassing van 2016. Als kijker werd je meegenomen naar de jaren 80, waar niet alleen oude tijden werden herleefd, maar dat nostalgische gevoel heel goed wist over te brengen.

Met goede, sterke personages, een kloppend en goed lopend verhaal, humor, verhaallijnen die aan het einde samen kwamen in een epische climax, maakten deze serie tot een waar spektakel. Het is dan ook niet verwonderlijk dat zo’n sterke start van een serie moeilijk is te evenaren, laat staan te overtreffen. In het tweede seizoen pikken we de draad weer op een jaar later na de gebeurtenissen van onze helden in Hawkins en hun avonturen en beproevingen van de Upside Down.

review series stranger things season 2
back in school

Het verhaal

Het is 1984 en Halloween. Het is een jaar geleden dat Barb en Will vermist raakten en de jongens Mike, Dustin en Lucas Eleven onder hun hoede namen. Will is door Joyce en sheriff Hopper uit de Upside Down gehaald, maar Barb wordt nog altijd vermist. Maar alhoewel Will wel weer veilig thuis is, heeft hij last van visioenen/hallucinaties van de Upside Down en ziet hij een vreselijk monster dan hen, Hawkins en de wereld bedreigd. Door de nieuwe staf van het Hawkins lab onder leiding van Dr Owens wordt hij onderzocht, maar zijn ervaringen worden afgedaan als post traumatische stress stoornis. De enige die hem serieus neemt en denkt dat er meer aan de hand is, is Joyce. Ondertussen gaan de jongens Mike, Dustin, Lucas en Will verder met hun leven en ontdekken dat hun high score in de Arcadehal verbeterd is door ene Madmax. Als er dan een nieuw meisje in hun klas komt, genaamd Max, raken zowel Dustin als Lucas van haar in de ban. Mike echter rouwt nog altijd om het verlies van Eleven en is de enige die zich ook werkelijk bekommert om Will, die steeds meer aanvallen van die hallucinaties krijgt. Maar Eleven is niet verdwenen, zij is nadat zij de Demogorgon heeft verslagen ook weer terecht gekomen in de Upside Down, maar heeft haar weg terug gevonden naar onze wereld en is door sheriff Hopper opgevangen. Niet alleen heeft Hopper een hele kluif aan het geheim houden van alle gebeurtenissen vorig jaar, maar ook om haar geheim en dus veilig te houden. De ouders van Barb hebben een onderzoeksjournalist ingehuurd om de waarheid te achterhalen wat er met haar is gebeurd. Maar ook Nancy heeft het hier moeilijk mee, om de leugen vol te houden. Zij zoekt steun bij Jonathan en is vastbesloten om het Hawkins lab ten gronden te richten. Terwijl het met Will steeds slechter lijkt te gaan, wil Lucas Max bij de groep betrekken en vindt Dustin een vreemd wezen in de vuilnisbak. Het gevaar van de Upside Down is nog lang niet geweken en het monster (the Mind Flayer) in de gedachten van Will wordt steeds sterker en begint grip te krijgen op de echte wereld en de Upside Down groeit en groeit.

review series stranger things season 2 eleven
Eleven breaks free out of the Upside Down

Rollenverschuivingen

Er zijn een aantal dingen veranderd in dit tweede seizoen ten opzichte van het eerste. Seizoen 1 was heel duidelijk qua opzet. Will raakt vermist en terwijl Mike, Dustin en Lucas hem gaan zoeken stuiten ze op Eleven, die een grote rol lijkt te spelen in de verdwijning van Will. Dat seizoen is gestoeld op verschillende mysteries; wie is Eleven, wat is de Upside Down? En op verschillende acties: Joyce en Hopper die op zoek gaan naar Will. Mike, Dustin en Lucas die Eleven proberen te beschermen. En de driehoeksverhouding tussen Jonathan, Nancy en Steve, die op hun manier hun bijdrage leveren. Die drie groepen komen aan het einde van het seizoen bij elkaar en komen samen tot de epische climax. In het tweede seizoen lijkt alles weer op herhaling te gaan. We zijn namelijk niet af van de Upside Down en een nieuw monster staat klaar om verslagen te worden. Echter de rollen van alle personages zijn in dit seizoen een beetje overhoop gegooid. Waar het eerste seizoen erg sterk was in de Goonies vibe, is die groep nu versplinterd. En niet alleen dat, maar sommige personages maken nogal bedenkelijke keuzes die afbreuk doen aan hun karkaterontwikkeling na de belevenissen in seizoen 1.

review series stranger things season 2 eleven
but first she had to find her way out

Zo is Dustin voornamelijk bezig met een wezen dat hij vindt. Alhoewel al snel duidelijk wordt niet alleen voor de kijker, maar ook voor de jongens, dat dit wezen uit de Upside Down komt en gevaarlijk is, houdt hij het wezen dat hij Dart noemt voor hen verborgen, totdat het monster uitgroeit tot een soort nieuwe Demogorgon en zijn kat opeet. Een nogal vreemde keus nadat je een levensbedreigende situatie hebt meegemaakt en beter zou moeten weten. Maar ook Lucas houdt zich meer met Max bezig dan met de slechte conditie van Will. Lucas wil Max zelfs alles vertellen in de hoop haar voor hem te winnen, terwijl het delen van die kennis niet alleen hen maar ook Max in gevaar kan brengen. De enige die zich om Will bekommert, hem steunt en helpt, is Mike, terwijl hij zelf ook verdriet heeft om Eleven. Mike bewijst ook nu weer dat hij de sterkste en wijste van de groep is, al krijgt hij zo ontzettend weinig beeldtijd, dat dit misschien verloren gaat. Het is waar dat Lucas in het eerste seizoen vrij weinig in beeld was en weinig aandacht aan zijn karakter werd geschonken en dat nu op deze manier wordt goedgemaakt, maar het is zonde dat dit ten koste gaat van Mike. Wat wel weer verheugend is, is dat we het kleine zusje van Lucas leren kennen, Erica, die in haar summiere scènes toch de show weet te stelen, maar haar grappige bijdehandte opmerkingen. Dat die grappige noot ook weer terecht is gekomen bij Dustin is op zich niet meer dan logisch, maar die ‘consistentie’ zorgt niet voor groei bij het karakter. Integendeel, Dustin wordt er niet bepaald leuker en niet slimmer op. De zogenaamde grapjes, lijken soms geforceerd in het script te zijn gestopt, terwijl dat helemaal niet nodig was. Dustin zelf, met zijn manier van acteren en voorkomen, is al leuk en aandoenlijk genoeg. Het telkens verbeteren van zijn eigen bedachte term Demo-dogs in de laatste afleveringen, komen erg storend over is zijn totaal overbodig en maken het personage Dustin ongeloofwaardig.  De Goonies vibe uit het eerste seizoen is hiermee vrijwel verdwenen.

review series stranger things season 2 jonathan nancy
Jonathan and Nancy have their own plans

Eleven is vooral de grote afwezige in de groep en is op zoek naar zichzelf, waar ze vandaan komt en naar wat “thuis” betekent. Dit doet zij in een aflevering (7) die geheel aan haar is gewijd. Een aflevering waarvan ik het doel wel snap, maar die zo onhandig is geplaatst, dat de kijker moeite zal hebben hier begrip voor te hebben. Want aflevering zes eindigt een enorme cliffhanger die dus pas in de achtste aflevering verder gaat. Wat Eleven in die tussen aflevering doormaakt, is misschien wel nuttig voor het verhaal, maar had ook op een andere, minder storende manier geïntegreerd kunnen worden. Het is haar korte pad naar de darkside en haar bewustwording van haar anger die ze niet voor de darkside wil gebruiken (zie Star Wars). Ondertussen lijkt haar afwezigheid in de groep vervangen te worden door een ander meisje Max. En net zoals Mike die niet op haar komst zit te wachten, voelt zij aan als een vervanging. Haar introductie samen met haar vreselijk irritante halfbroer lijkt in eerste instantie een belangrijk element van het verhaal, maar blijkt dat uiteindelijk niet te zijn. Max zorgt voor de meisjes vibe en Billy haar halfbroer is vooral een enorme stoorzender die de vaart uit het verhaal haalt, niets toevoegt, en een lelijk element is in de goede vibe van de serie. Als Max en Billy niet waren toegevoegd had niets of niemand daar iets aan gemist.

review series stranger things season 2 nancy steve
but she is still with Steve

De rol echter van Steve is wel duidelijk veranderd en ten goede. Nu hij niet meer de love interest is van Nancy die het eindelijk aanlegt met Jonathan, werpt hij zich op als de grote broer van Dustin en helpt de jongens waar hij kan. Die verschuiving is niet alleen heel leuk en draagt bij aan een positieve vibe, maar geeft ook weer die Goonies vibe weer, waarbij de stoere oudere broer van Mike met hen meeging. Die Mike (Sean Astin) uit de Goonies heeft nu een rol in dit seizoen om die Goonies vibe nog maar weer eens te benadrukken. Hij is de nieuwe love interest van Joyce en is een wat sullige, maar o zo lieve en best slimme manager van de Radio Shack, genaamd Bob (the Brain). Alhoewel zijn personage uiterst positief wordt neergezet, wordt hij verder door het script als een wegwerp personage behandelt. Hij geeft Will per ongeluk slecht advies, enkel omdat Joyce hem niets over de gebeurtenissen van vorig jaar heeft verteld, waardoor Will juist in de problemen komt. En Bob moet dat uiteindelijk met zijn leven bekopen. En hoe dat gebeurt vond ik persoonlijk nogal respectloos. Er zijn ‘regels’ hoe verschillende personages en hun rol in het verhaal hun ondergang vinden. De held gaat episch ten onder, zelfopoffering en met veel tranen en niet expliciet in beeld. De villan gaat met veel geweld te onder, net als hij denkt dat hij gewonnen heeft, valt hij vaak ten prooi aan zijn eigen slechte creatie, waarbij de kijker vaak kan genieten van zijn gruwelijke dood. De sukkel, het bijpersonage komt vaak op een grappige manier aan zijn einde, net dat ie denkt dat ie het gered heeft, wordt ie toch nog op zeer komische wijze gegrepen. Bob echter, komt zeker niet als een held aan zijn einde, terwijl hij zich zo net wel heeft gedragen. De manier waarop hij wordt aangevallen is die typische komische manier en ik denk dat het toch echt niet komisch was bedoeld. Het doet geen eer aan zijn personage en ook niet aan de serie zelf. Het past er niet bij. Wie ook een vreemde eend in de bijt is qua neerzetten van een personage is de onderzoeksjournalist waar Nancy en Jonathan (die zich overbodig voelt thuis en de gunst wil winnen van Nancy en verder niets beters te doen heeft) naar toe gaan om het Hawkins lab te ontmaskeren. Die man is niet alleen een erg overdreven clichékarakter, maar is een zijweg waar vrij veel aandacht aan wordt besteed, terwijl er andere personages zijn die deze aandacht beter hadden kunnen gebruiken.

Tenslotte is de rol van het Hawkins lab nu ook veranderd. In plaats van dat ze experimenteren op kinderen en een enorme poort hebben geopend naar de Upside Down, proberen ze het nu onschadelijk te maken, het binnen de perken te houden en vooral om alles geheim te houden. Alles zinloos natuurlijk. Maar dat maakt van Dr Owens geen nare man zoals Dr Brenner, maar een machteloze wetenschapper die ook niet weet hoe hij al die zooi weer op kan lossen en is daardoor niet alleen bereid om Will te helpen, maar ook al onze helden in de strijd tegen de Upside Down en het monster.

review series stranger things season 2 dr owens
Dr Owens from the Hawkins lab is not the enemy anymore

Stroef begin goed einde

Dit alles leidt ertoe dat dit seizoen niet zo lekker loopt. Om te beginnen is er een heel jaar voorbij gegaan. Dat is best lang om al die tijd visioenen te hebben en dus al best opvallend dat Will er niet slechter aan toe is. Ook lijkt alles in het Hawkins lab stil te blijven staan en is tevens de Upside Down maar erg weinig gegroeid dat nu pas een spurt neemt.  Het hadden misschien beter twee maanden geweest, want een heel jaar is wel erg lang, waarin blijkbaar niks is gebeurd. De eerste vier afleveringen zijn vrijwel hetzelfde. Will heeft last van steeds dezelfde soort visioenen, tussen Eleven en Hopper loopt het stroef en Dustin en Lucas lijken alles al bijna weer te zijn vergeten. De toegevoegde personages, Max en Billy voegen niets toe. We leren misschien iets beter de familie Wheeler kennen, waarbij de ouders tenenkrommend cliché en niet prettig zijn afgeschilderd, terwijl de familie van Lucas daarentegen wel een leuke toevoeging heeft en we eindelijk zien hoe zijn gezin eruit ziet. Dat Dustin blijkbaar alleen met zijn ietwat gekke moeder woont, siert het Steve des te meer dat hij zich uiteindelijk een beetje over Dustin ontfermt. Pas aan het einde van het vijfde aflevering gaat het pas een beetje lopen en het einde van de zesde aflevering wordt het niet alleen weer zoals vanouds spannend, maar beginnen de verschillende groepen, die nu veel meer versplinterd zijn dan in het eerste seizoen weer bij elkaar te komen.

review series stranger things season 2 mike
Mike misses Eleven

Dan is het een kwestie van geduld en het uitzitten van de zevende aflevering om met de finale afleveringen te beginnen die wel weer een hoop te bieden hebben, spanning, ontroering, kracht en liefde. Dat is wanneer de hele vibe van het eerste seizoen weer ten volle terugkomt. Het is ook pas dan dat Eleven zich weer bij de groep voegt en haar krachten ten volle gaat gebruiken. De jongens en Max en Steve dragen hun epische steentje bij, terwijl Joyce met haar grote moederhart alles doet om Will te redden, samen met Nancy en Jonathan. Dan bewijst de serie dat het hart heeft voor het epische verhaal en de personages. Alhoewel Joyce dit hele seizoen al zeer sterk weer is neergezet, bewijst ze dit opnieuw en krijgt ook Mike de kans om te doen waar hij goed in is, en toont zich een ware vriend voor Will. Will het zorgenkindje heeft een mooie coole twist gekregen, waardoor ook hij meer aandacht naar zich toe kan trekken. Alleen dat ene kleine dingetje, de zinloze dood van Bob, geeft het een zure nasmaak. Het heeft ook geen enkel nut verder voor het verhaal, behalve dat dit de weg opent voor Joyce en Hopper om in het derde seizoen wat met elkaar te krijgen, maar dat had ook op een andere manier gekund.

review series stranger things season 2 joyce bob
Joyce finds love with Bob

Voortborduren

Dit seizoen loopt niet alleen een beetje stroef, geeft de kijker telkens meer van hetzelfde en sommige personages zijn niet gegroeid, maar hebben het tegendeel bereikt. Het is ook moeilijk om een serie als deze te vervolgen. Series met iedere week een nieuw monster en een algehele rode draad (Supernatural), heeft genoeg mogelijkheden om te groeien, in hun universum. Anthologie series (American Horror Story) hebben het helemaal gemakkelijk en beginnen elk seizoen met iets geheel nieuws. Mystery series (Haven), moeten of het mysterie steeds groter maken, iets oplossen waardoor er een nog groter mysterie verschijnt, of moeten met een nieuw mysterie komen (Dirk Gently’s Holistic Agency). Maar Stranger Things kiest ervoor om in hetzelfde universum te blijven, dat niet groter is geworden er geen nieuwe dingen of mysteries bij zijn gekomen, maar voortborduurt op datgene wat ze in het eerste seizoen zo sterk hebben neergezet. Dat kan werken, mits de personages daarbij goed worden aangepast, dat zij degenen zijn die het universum van de serie groter maken, maar ook daar is niet voor gekozen. Alleen Mike, Joyce en Steve hebben zichzelf ten beste ontwikkeld en zijn nog sterker en wijzer en beter geworden. Het laatste shot van aflevering negen is dan ook wederom hetzelfde doembeeld van de Mind Flayer dat te zien is in de Upside Down en dus nog steeds niet is verslagen. Betekent dit dat er weer dezelfde dans wordt uitgevoerd in het derde seizoen of komen er wel spectaculaire verrassingen en wendingen?

review series stranger things season 2 hopper joyce
but her relationship with sheriff Hopper deepens

Conclusie

De meeste fans zullen niet door dit seizoen teleurgesteld worden. De kritische kijker zal de minpunten zijn opgevallen en grote kans dat dit afbreuk doet aan het algehele verhaal. Seizoen 2 is een beetje meer van hetzelfde, voortbordurend op het eerst seizoen, met twee sterke laatste afleveringen. De typische jaren 80 sfeer, in aankleding en muziek is wel weer talrijk aanwezig evenals de vele easter eggs. Alles ziet er weer prachtig uit, ook de Upside Down, alhoewel de nieuwe monsters zo weggelopen lijken te zijn uit de game Resident Evil 5. Er zijn genoeg momenten die voor humor, spanning, verwondering en ontroering zorgen, om ook dit seizoen weer tot een fijne beleving te maken, alleen niet zo episch als het eerste seizoen. Voor de liefhebber is er nu ook een behind the scènes genaamd Beyond Stranger Things van zeven afleveringen die tussen de 15 en 25 minuten liggen.

Wil je nog meer lezen over Stranger Things? Klik dan op onderstaande link:

→ Lees ook de recap en uitleg van de gebeurtenissen en personages van het eerste en tweede seizoen van Stranger Things

Praktische info

  • Stranger Things (2017)
  • Season: 2
  • No. of episodes: 9
  • Running time episode: 42-55 minutes
  • Created by: The Duffer Brothers
  • Starring: Winona Ryder, David Harbour, Finn Wolfhard, Mille Bobby Brown, Gaten Matarazzo, Caleb McLaughlin, Natalia Dyer, Charlie Heaton, Cara Buino, Matthew Modine, Joe Keery, Noah Schnapp
  • Composer: Kyle Dixon & Michael Stein
  • Cinematography: Tim Ives, Tod Campbell, David Franco
  • Edited by: Kevin D. Ross, Nat Fuller, Katheryn Naranjo
  • Production company: 21 Laps Entertainment, Monkey Massacre 
  • Original Network: Netflix