Film Review: Absentia (2011)

review film absentia 2011
the tunnel where people disappaer

Met Absentia laat maker Mike Flanagan (Oculus, 2013) zien dat een film die zijn budget te danken heeft aan crowdfunding, niet onder hoeft te doen voor een film van een groot productiebedrijf.

Deze film heeft de nadruk gelegd op spanning en dat gecombineerd met een onderliggend thema waar het steeds naar terug grijpt. Door goed de focus op dat thema te leggen is de film heel klein gehouden met slechts vier echte personages. De spanning centreert zich rondom een bepaalde plek, maar ook een bepaalde plek binnen in de mens.

review film absentia 2011
how to deal with grieve?

Het verhaal

Het verhaal is klein en er wordt precies voldoende informatie gegeven, zonder dat je in het duister tast of afgeleid wordt door om- of zijwegen van het verhaal. 7 Jaar na de verdwijning van Tricia’s man Danny is het tijd om hem officieel dood te laten verklaren en om verder te gaan met haar leven, ondanks dat ze nog steeds flyers met haar man erop ophangt in de straat. Callie haar zus, die net uit een afkickkliniek is ontslagen, komt haar ondersteunen. Ondertussen krijgt Tricia last van lucide dromen en hallucinaties over Danny, wat ze eerst wijt aan stress. Callie jogt elke dag onder een tunneltje door, waar iets vreemds mee aan de hand lijkt te zijn en treft daar op een dag een man in zeer slechte staat aan. Ze wordt steeds banger om door de tunnel te joggen. En Tricia’s lucide dromen nemen steeds engere vormen aan. De twee verbinden de verdwijning van Danny al snel met de vreemde gebeurtenissen omtrent de tunnel. En als Danny door een wonder terug keert, vluchtend vanuit de tunnel, en helemaal verward, is niets en niemand meer veilig voor wat daar in de tunnel huist. Want er beginnen niet alleen vreemde dingen te gebeuren rondom de tunnel, maar ook in het huis van Tricia.

review film absentia 2011
a gruwesome discovery

Menselijk thema

Het thema van de film, wat het met je doet als achterblijvende partner wanneer je partner na 7 jaar nog steeds vermist is en de tijd is aangebroken om hem officieel dood te laten verklaren, is klein, sfeervol en vooral beeldend in beeld gebracht. Stilistische shots, afgewisseld met levendig bewegende beelden, leggen de nadruk op zowel spanning als emotie. Ondersteund door dromerige maar indringende themamuziek, is deze film vooral gericht op het visuele. De emoties van de personages wordt ook meer uitgedrukt door beeld dan door tekst. Maar dat maakt die emoties en onderlinge relaties niet minder duidelijk, integendeel, soms zeggen daden en beelden meer dan woorden. Persoonlijk vind ik dit soort sfeervolle visuele films erg prettig om naar te kijken, ik vind het pakkender, indringender.

review film absentia 2011
escape from the tunnel

Angst om los te laten is angst voor het onbekende

Deze film zou ik betitelen als een psychologische horror thriller, waarin emoties zoals angst, verdriet en onzekerheid centraal staan. De angst begint trouwens als de angst voor het loslaten van Danny en het verdergaan met je leven, iets definitief afsluiten en eindigt als angst om iemand weer opnieuw te moeten kwijtraken, deze angst is vooral gestoeld op angst voor het onbekende. Een angst waarvan vooral in horrors gebruik wordt gemaakt en uiteindelijk ook de angst is waar deze film mee afsluit. Zowel de tunnel als wat daar in leeft zijn beiden oorzaak en symbool voor deze angsten.

Ook het desolate gevoel is sterk aanwezig, des te meer omdat er eigenlijk maar twee belangrijke locaties zijn, haar huis en de tunnel. Dat versterkt het eenzame en angstige gevoel. Dat desolate gevoel wordt verstrekt door de cinematografie. De shots van de onheilspellende tunnel, de vreemde dromen van Tricia, geven een prachtig beeld van wat emoties met mensen doen. Maar het blijft niet alleen bij de emoties en bij een psychologische horror. Want wanneer ze Danny in een verschrikkelijke staat terug vinden, blijkt dat er misschien wel ergere dingen zijn dan loslaten. Waar de film ook erg sterk in is, naast de cinematografie is de suggestie. Er worden weinige enge beelden getoond en de horror komt vooral van binnen uit. Die suggestie die gewekt wordt is daarom des te enger en geeft een bijzondere draai aan de film, die misschien niet iedereen zal weten te waarderen. Want uiteindelijk is de film een echte horror te noemen, waarbij innerlijke angst werkelijkheid wordt. En waarbij sommige verdwijnigen boven menselijke begrippen uitstijgen. Daarbij krijgt de kijker nog aardig wat enge en beklemmende scènes voor zijn kiezen, een paar jumpscares en een hele nare enge situatie als Danny ontsnapt lijkt te zijn van iets gruwelijks dat niet van plan is om hem te laten gaan.

Conclusie

Deze film is er zeker in geslaagd om zowel de onderliggende psychologische angsten als de directe angst om te overleven of te sterven goed en evenwichtig in beeld te brengen. Vaak genoeg hinken psychologische horrors op twee benen waardoor ze de balans niet kunnen vinden. Deze film verandert langzaam van psychologische thriller in een horror op een natuurlijke wijze zodat het ook aannemelijk is. Niet voor niets heeft deze film behoorlijk wat horrorprijzen in 2011 in de wacht gesleept. Wie van een kleine horror houdt die zich richt op het innerlijke gevoel van angst die wij allemaal bezitten, weet deze film zeer zeker te waarderen.

Praktische info

  • Absentia (2012) 91 min
  • Directed by: Mike Flanagan
  • Produced by: Justin Gordon, Morgan Peter Brown, Mike Flanagan
  • Written by: Mike Flanagan
  • Starring: Katie Parker, Courtney Bell, Dave Levine, Justin Gordon, Morgan Peter Brown, James Flanagan, Scott Graham, Doug Jones
  • Music by: Ryan David Leack
  • Cinematography: Rustin Cerveny
  • Edited by: Mike Flanagan
  • Production company: Fallback Plan Productions
  • Distributed by: Phase 4 Films

2 gedachtes over “Film Review: Absentia (2011)

Reacties zijn gesloten.