Serie Review: Scream Queens Seizoen 1

review series scream queens season 1
the scream queens

Scream Queens is van de makers van American Horror Story, Ryan Murphy en Brad Falchuk. De serie is net zoals de filmreeks Scream een parodie op het genre, alleen nemen zij nu hun eigen genre serie AHS op de hak en tevens de maatschappij.

Dit levert horrorscènes op die zowel over de top als hilarisch zijn met een absurd verhaal en nog absurdere karikaturale personages. Dit is natuurlijk een erg leuk concept mits het goed wordt uitgevoerd. Dat beide makers goed zijn in een eng en naar verhaal neerzetten met prachtige cinematografie wil nog niet zeggen dat ze ook komische scènes kunnen maken en gekke personages even sterk neer kunnen zetten. Dit is niet altijd even goed gelukt. Scream Queens is een komische horror serie die als een sneltrein vanaf het begin al volle vaart maakt, waardoor hij al snel lijkt te ontsporen. Maar net op tijd heeft hij de juiste vaart gevonden totdat hij telkens langs dezelfde stationnetjes rijdt, die we nu al te vaak hebben gezien. Zodat we tenslotte met een enorme eindspurt, uit het niets, op het eindstation zijn aangekomen. Oftewel, deze serie is niet helemaal in balans.

review series scream queens season 1 grace
Grace with her father and boyfriend in pursuit of the killer

Het verhaal

Het verhaal speelt zich af op de Wallace University Campus bij de sorority Kappa Kappa Thau, waar Chanel Oberlin de scepter zwaait met haar minions Chanel No.2, No.3, en No.5, en haar populariteit door haar relatie met Chad Radwell van de sorority, de Dickie Dollars Scholars vergroot. Alles lijkt goed te gaan voor deze super rijke en super slanke Chanel, totdat een moordenaar in de gedaante van The Red Devil, huishoudt op de campus en het vooral voorzien heeft op Kappa Kappa Thau. En tot overmaat van ramp moet Chanel alle pledges die zich aanmelden toelaten… Hoe zal zij, en belangrijker nog, haar populariteit dit overleven? De moorden schijnen allemaal verband te houden met wat er 20 jaar eerder op Kappa Kapa Thau is gebeurd. Toen er een meisje tijdens het allergaafste feest ooit, in de badkuip beviel van een kind en vervolgens stierf.

Nu is Grace samen met Zayday en de totaal niet geschikte andere pledges, aangenomen bij Kapa Kappa Thau. Zij is vastbesloten om uit te zoeken wat er toen is gebeurd om zo het moorden te stoppen. Ze krijgt daarbij hulp van Zayday. Maar de echte reden waarom Grace bij Kappa Kappa Thau wilde komen is omdat haar moeder twintig jaar eerder ook lid was en aangezien zij al heel lang dood is, wil ze op deze manier haar moeder beter leren kennen. Ondertussen moet zij allerlei ontgroeningsrituelen ondergaan en tot overmaat van ramp komt ook haar vader blijvend een kijkje nemen om haar te beschermen.  

review series scream queens season 1 pledges
the new pledges

De aanhouder wint

De eerste keer dat ik aflevering één keek, vond ik het helemaal niks. De humor was flauw, soms ronduit absurd in de slechte zin van het woord. Ik vond het te populair, eerder gemaakt voor pubers. De horror scènes waren te overdreven en de spanning ontbrak. Waarom dan toch verder kijken zou je denken?

  1. Ten eerste omdat het van de makers van American Horror Story is en dat is ook duidelijk te zien aan de cinematografie, waardoor ik dacht dat het toch nog interessant kon worden. En omdat ik er anders naar ben gaan kijken. En alles wat ik maar enigszins serieus op kon vatten, van me afschudde.
  2. Ten tweede is de serie is een soort combinatie tussen 1) Scream (zowel de films als de serie), qua verhaal en de besprekingen over het horrorgenre. 2) American Horror Story, qua cinematografie. 3) De Scary Movie’s qua humor. 4) The House Bunny, qua karakters van de pledges. Een mengelmoesje dus, maar met eigen manier van dialogen en monologen van voornamelijk Chanel Oberlin en Chad Radwell, die niet alleen razendsnel gaan, maar ook gebruik maken van hun eigen populaire taalgebruik en soms té absurd voor woorden zijn.
  3. Ten derde omdat Emma Roberts in de rol van Chanel Oberlin absoluut geweldig is. Zij is degene die de serie maakt.
  4. En ten vierde omdat Jamie Lee Curtis de rol van Dean Munch speelt en dat hilarisch doet en echt een toegevoegde waarde is.
review series scream queens season 1 chanel no3 no5
Chanel Oberlin with Chanel No 3 and No 5

Over de top!

Deze serie is over de top. In alles. En daar moet je wel van houden. De personages zijn over de top hilarisch, hun gedrag, hun manier van praten, van kleden, hun denkwijzen. Het ene personage maakt het nog bonter dan de ander. En elk personage is uniek komisch op zijn of haar eigen manier. Er is dan ook een groot aantal vreemde figuren waarmee je je als kijker kan vermaken, maar ook waaruit de moordenaar kan kiezen. Naast Chanel Oberlin en Dean Munch vond ik ook Denise Hemphill de bewaker van de campus die altijd over zichzelf praat in de derde persoon, heel erg grappig. De moorden zijn over de top absurd, de manier waarop, de reacties en alles eromheen. Maar ook de manier waarop het is gefilmd, duidt zeker op zelfspot en neemt het allemaal niet al te serieus. Ze nemen hun eigen genre op de hak, maar ook nemen ze de maatschappij onder de loep en maken een uitvergrootte karikaturale versie van de jonge generatie, wat zowel herkenbaar als zeer komisch is.

Maar ook de verhaallijnen zijn over de top. Iedereen heeft zijn eigen grote en kleine problemen en de personages komen in allerlei situaties terecht. Dat kan het soms wat chaotisch maken en afleiden, maar tegelijkertijd grijpen de makers de kans om op deze manier allerlei maatschappelijke en sociale kwesties aan te kaarten, van bodyshaming, discriminatie op wat voor manier dan ook, homoseksualiteit, pestgedrag en ook vooral de invloed van social media. Dat geeft soms een extra hard randje aan de serie, waardoor de donkere humor ook een boodschap heeft. En dat maakt van deze serie net iets meer dan een parodie op het slasher genre, maar ook een parodie op de huidige maatschappij.

review series scream queens season 1 dean munch gigi
Dean Munch and Gigi

Kenmerkende vormgeving

De cinematografie en vormgeving zien er echt gelikt uit. Het studenhuis/villa is prachtig en wederom over de top luxueus. Maar ook andere omgevingen zijn erg mooi vormgegeven, waarbij de algehele sfeer van de serie constant wordt doorgezet. De shots en het camerawerk zijn herkenbaar vanuit AHS, maar hebben in deze serie wel hun eigen stijl gekregen waarbij de focus op humor en niet op engheid wordt gelegd. Maar dat ze ook mooie shots kunnen maken die zowel creepy als kunstig zijn, laten ze ook hier weer zien en geeft soms een goed tegenwicht en soms een goede aanvulling op de zwarte humor. Ook de vormgeving van sommige personages is zeer origineel, waarbij ze het karikaturale een bijzondere draai geven. Zoals bijvoorbeeld de oorwarmers van Chanel No.3 en de reden van het dragen daarvan. De Chanels worden overigens nooit bij hun echte naam genoemd. Er is oog voor detail, zowel in vormgeving van het decor als de personages. Dat soms het verhaal iets te kort schiet, is hen vergeven en eerlijk gezegd draait het daar natuurlijk niet om.

review series scream queens season 1 red devil
the Red Devil killer

Net iets te lang

Zelf vond ik de eerste 7 afleveringen en de laatste aflevering helemaal geweldig. Maar eigenlijk duurt de serie iets te lang. De 4 afleveringen die daar tussen zitten, namelijk, zijn een beetje overbodig en lijken het een beetje te rekken. Want op een gegeven moment is iedereen die dood kan, voor het verhaal, wel zo’n beetje dood. Er is al een grote tip van de sluier over wie de moordenaar is opgelicht en verzanden ze aflevering na aflevering in het heen en weer beschuldigen van elkaar. Er gebeurt dan ook verder niets anders, waardoor het saai wordt en de humor steeds in herhaling valt, wat gaat irriteren.

Conclusie

Scream Queens is een lekker over de top horror comedy serie met zwarte humor. Lijken vallen bij bosjes op de meest absurde en rare manieren. De personages zijn over de top karikaturaal, maar net genoeg menselijk om leuk te blijven. Daarbij schuwen de makers niet om sociale kwesties aan te kaarten en de kijkers een (lach)spiegel voor de houden. Het tweede seizoen dat zich met dezelfde personages (zonder Grace) zich op een geheel andere locatie afspeelt (een ziekenhuis, ook goed voer voor een parodie), belooft net zo absurd en grappig te worden, maar zal wel het laatste seizoen zijn. 

P.S.

En als je tussen de regels doorleest, heeft de serie ook nog een belangrijke boodschap: Alles wat je tegen een ander doet of zegt, heeft impact. Dus wees allemaal wat liever en aardiger voor elkaar, op een dag kan het je leven redden…

Heb je nog geen genoeg gehad van Scream Queens? Klik dan op onderstaande link:

Praktische info

  • Scream Queens (2015)
  • Season: 1
  • No. of episodes: 13
  • Running time episode: 42-44 minutes
  • Created by: Ryan Murphy, Brad Falchuk, Ian Brennan
  • Starring: Emma Roberts, Skylar Samuels, Lea Michele, Glen Powell, Diego Boneta, Abigail Breslin, Keke Palmer, Nasim Pedrad, Lucien Laviscount, Oliver Husdon, Billie Lourd, Jamie lEe Curtis
  • Theme music composer: Mac Quayle, Heather Heywood, Alexi Martin Woodall
  • Opening Theme: ‘You belong to me’ by Heather Woodall
  • Composer: Mac Quayle
  • Cinematography: Michael Goi, Joaquin Sedillo
  • Edited by: John Petaja, Andrew Groves, Ishai Setton
  • Production company: Prospect Films, Brad Falchuk Teley-Vision, Ryan Murphy Productions, 20th Century Fox Television
  • Original Network: Fox

3 gedachtes over “Serie Review: Scream Queens Seizoen 1

Reacties zijn gesloten.