Serie Review: Hemlock Grove Seizoen 1

revies series hemlock grove season 1
hemlock grove

De serie Hemlock Grove is een Netflix Original. En origineel is deze serie zeker. Maar originaliteit zegt echter nog niks over de kwaliteit.

Wat wel zeker is dat originele dingen, of dingen die afwijken van wat gangbaar is, altijd een discussie teweeg brengt. Zo ook deze serie. Op IMDB kreeg deze serie een 7,2. Niet slecht. Maar de meningen waren in twee uitersten verdeeld, het waren voornamelijk tienen of juist enen die gegeven werden. Typisch een kwestie van love it or hate it. En ik? I loved it! Maar waar gaat de serie, gebaseerd op het gelijknamige boek Brian McGreevy nu eigenlijk over?

Het verhaal

De zigeuners Peter Rumancek, een weerwolf en Lynda, zijn moeder, komen in Hemlock Grove wonen nadat ze een trailer hebben geërfd van de overleden oom van Peter. Vanaf hun komst worden er in het plaatsje gruwelijke moorden gepleegd, die door een wild beest gedaan lijken te zijn. Tijdens een bezoekje aan de plaats delict ontmoet Peter Roman Godfrey, een telg van de invloedrijkste familie aldaar (en tevens vreemde familie), bestaande uit zijn moeder Olivia, zijn zus Shelley, zijn oom Norman en zijn vrouw Marie en hun dochter en Romans nicht Letha. Ze raken bevriend en besluiten uit te zoeken wie de moordenaar is. Tijdens hun zoektocht stuiten ze niet alleen op nog vreemdere gebeurtenissen, maar ook ontdekken ze meer over hun eigen en elkaars afkomst en wie en wat ze in werkelijkheid zijn. Roman ontdekt al snel dat Peter een weerwolf is en Peter komt erachter dat Roman een Upir is en dat Roman dat nog niet van zichzelf weet. Alhoewel ze beiden uit zeer verschillende milieus komen en weerwolven en Upirs nu niet bepaald vriendelijk zijn met elkaar, vinden de twee elkaar doordat ze beiden buitenstaanders zijn. Maar er is meer dat hen bindt, waar ze gaande weg achter komen. Maar ondertussen in het bedrijf van de Godfrey’s, de Witte Toren, dat gerund wordt door Dr. Johann Pryce, spelen zich allemaal duistere praktijken af, waaronder het Ouroboros project, iets wat van grote invloed zal zijn op Roman.

review series hemlock grove season 1
Roman and Peter

Bijzondere manier van filmen en vertellen

Ik zelf vond de serie helemaal geweldig. Alhoewel er vrij veel gore in voor komt en bloed en seks en veel gekots, dingen waarvan ik vind dat ze eerder afbreuk doen aan een serie dan veel goeds, omdat het banaal maakt en goedkoop, vond ik dat tot mijn eigen verbazing geheel niet storend. En dat zegt wel wat.

De serie is vaak traag, er komt weinig actie in voor, maar het gaat bij deze serie vooral om de sfeer. En de sfeer is fantastisch, een beetje dromerig, mysterieus. Met een wazig zacht filter, wordt die sfeer extra benadrukt evenals de editing die surrealistische droomshots vermengd met de realistische setting. De serie is niet zozeer realistisch weergegeven, waardoor het soms wat gekunsteld over kan komen, door tekst of plot, maar is eerder een weergave van een werkelijkheid waar een surrealistsiche sluier over is gelegd. Dat maakt de serie ongrijpbaar en kan doen voorkomen alsof het niet weet wat het wil. Ook is de serie vol raadsels. Wie pleegt alle moorden? Wat is een Upir? Wat is Ouroboros? Het verhaal wordt afwisselend verteld, met flashbacks, visioenen, dromen en het wordt vrij scènematig in beeld gebracht ter verduidelijking en niet zozeer als een gebeurtenis op zich.

Ik vond de serie eigenlijk een hele lange film, de volgende aflevering begint vaak precies bij de scène waar de vorige aflevering was geëindigd. En ook hoe alles in beeld wordt gebracht, zoals scènes en het camerawerk, doen eerder denken aan hoe je een film filmt dan een serie. Het gaat dan ook in de serie vooral over het idee wat erachter schuilt dan over gebeurtenissen of personage-ontwikkeling.

De verandering van Peter in een weerwolf is prachtig en orgineel in beeld gebracht en de mythologie rondom weerwolven heeft ook een moderne twist gekregen. Want al gauw beseft Peter dat het gaat om een Vargulf, een weerwolf die zichzelf niet meer onder controle heeft en doodt uit woede en waarschijnlijk weet de mens achter de Vargulf niet eens meer wat hij heeft gedaan. De zoektocht naar deze Vargulf is wat Roman en Peter op een praktische manier bij elkaar houdt, zonder dat ze hun bromance hoeven toe te geven. Want hun vriendschap is nogal eigenaardig en bezaait met kuilen en hobbels op de weg.

Wat een bijzondere vermelding moet hebben is de muziek. Die is zo goed passend en zo’n aanvulling dat het de serie versterkt en het bijdraagt aan de intrigerende sfeer.

review series hemlock grove season 1
Peter and Letha

Personages

De bijzondere sfeer voelt loom aan, laidback en dat past erg goed bij het type verhaal. Want in wezen is het een gothic verhaal, maar dan in een modern jasje gestoken. Peter is de weerwolf. Roman de Upir, of vampier, maar dan met een iets andere mythologie en Shelley is het monster van Frankenstein, waarbij Johann Pryce de rol heeft van Dr Frankenstein. Het zijn de archetypes uit de gotische monsterverhalen, die op een moderne manier verbeeld worden. Peter is de zigeuner en reist samen met zijn moeder door het land en is het daarom niet gewend om echte vrienden te hebben, naast zijn familie. Zijn nicht Destiny woont in Hemlock Grove en zij is een waarzegster, the real deal, maar tevens een oplichtster. Zij brengt magie en hekserij in de serie.

Roman is de rijke jongen, verveeld, maar gelijk geintrigeerd door Peter. Roman heeft alle meisjes van school al afgewerkt en in bed gekregen, snuift en drinkt en heeft een fascinatie voor bloed. Maar hij heeft ook een bijzondere gave, dat hij mensen zijn wil kan opdragen wanneer hij hen in de ogen kijkt. Zijn gedrag en de zoektocht naar wie hij is, heeft een belangrijke rol in het verhaal.

Zijn egoitische moeder Olivia, die een volbloed Upir is, is de matriarch van de Godfrey’s. Zij was getrouwd met JR Godfrey, de broer van Norman, maar hij heeft zelfmoord gepleegd (lees: is gedood door Olivia, nadat hij haar wilde doden). Roman is haar lieveling want hij is met de helm op geboren.

Shelley is het gedrocht, zij kan niet spreken en gebruikt daarvoor de spraakfunctie op haar telefoon en wordt door iedereen gepest. Haar huid heeft een blauwe fosforgloed, en al gauw ontdekken we waarom. Als baby is zij gestorven, maar Pryce heeft haar door middel van zijn eigen experimenten tot leven gewekt. Of het komt dat zij hierdoor een monsterlijk groot uiterlijk heeft gekregen, een groot glazen oog, en heel sterk is of dat zij dit als baby al had, blijft onbekend. Maar haar buitenkant zegt niets over haar innerlijk. Zij is gevoelig, poëtisch, intelligent en vol liefde. Ze is erg groot, maar slechts een meisje van 14. Ook prachtig weergegeven is wanneer Roman een visioen heeft hij haar als een mooi klein meisje ziet zoals ze van binnen is. Het maakt van Shelley echter wel een mikpunt.

Maar Roman is erg beschermend tegenover haar en lief. Aan haar en aan zijn nicht Letha laat hij zijn ware aard zien, zonder masker, een erg empatisch en zorgzaam persoon. Ook Peter voelt zich op een vreemde manier tot Roman aangetrokken, mede omdat zij dezelfde raadselachtgie dromen hebben. Dat is een factor die hen verbindt, maar ook het feit dat ze beiden nooit echte vrienden gehad hebben en zij beiden bovennatuurlijke wezens zijn, al weet Roman dit nog niet van zichzelf. Het zijn buitenbeentjes, net als Shelley en Letha die zwanger blijkt te zijn van een engel en trekken daarom automatisch naar elkaar toe.

Hun personages zijn erg gotisch opgebouwd, qua structuur hun milieu en setting, maar ook qua manier van doen. Hun manier van praten is loom en hun communicatie vreemd. Soms zijn de dialogen wat prozaïsch, maar vreemd genoeg past dit ook wel weer bij de vreemde sfeer. De twee families, Upirs en zigeuners/weerwolven zijn van nature geen vrienden, maar door de hechte vriendschap die niet altijd even gemakkelijk verloopt tussen Peter en Roman, zijn de twee moeders Lynda en Olivia ook gedwongen om vriendschappelijker met elkaar om te gaan. Maar tevens zijn zij de enigen die elkaar echt begrijpen. Dat Olivia gevaarlijk is, speelt op de achtergrond. Op de voorgrond speelt haar verhouding met Norman die Marie wil verlaten voor haar.

review series hemlock grove season 1
a troubled girl

Andere spelers

Maar er zijn meer personages die een belangrijke rol spelen. Zo maakt Peter wanneer hij net in Hemlock Grove woont, kennis met een vreemd meisje, Christina. Zij wil schrijver worden en is daarom nieuwsgierig naar ervaringen. Ze wil weten hoe iets voelt. Zij is degene die denkt dat hij een weerwolf is, en wanneer de eerste moord is gepleegd, verspreidt zij ook het gerucht dat Peter het als weerwolf zijnde heeft gedaan. Iets wat later na de zoveelste moord bij volle maan, de woede van de dorpelingen doet oplaaien en ze een heksenjacht beginnen naar Lynda en Peter. Maar Christina is ook degene die het tweede lijk in het bos vindt, waardoor ze een trauma oploopt, nachtmerries heeft en uiteindelijk opgenomen moet worden.

De sheriff is degene die belast is met het onderzoek, terwijl hij zijn twee dochters, een tweeling en tevens de beste vriendinnen van Christina in de gaten moet houden. Hij krijgt ‘hulp’ van de mysterieuze Dr Clementine Chasseur die zich voordoet als animal tracker, maar in werkelijkheid als hunter werkt voor de kerkelijke Order of the Dragon, die op bovennatuurlijke wezens jaagt.

Norman is de eigenaar en psychiater van het plaatselijke psychiatrisch ziekenhuis, waar een man Francis Pullman wordt binnengebracht die getuige is geweest van de eerste moord. Maar hij spreekt in raadsels. Door hem komt Norman wel het geheime Ouroboros project op het spoor, waar Pullman als proefkonijn heeft gezeten.

Dr Johann Pryce laat zich nog weinig zien, maar we krijgen al wel een goed beeld van hem. Hij is een nietsontziende wetenschapper die voor het hoogst haalbare doel gaat, en hij heeft een enorme fysieke kracht. Hij fungeert zowel als Dr Frankenstein als een Renfield voor Olivia.

Gothic verhaal

Door al deze elementen is het een echt gothic verhaal, met een bromance, in plaats van een liefde, tussen verschillende klassen en wezens. De manier van vertellen, het niet uitleggen, het gewoon neerzetten als feit van de bovennaturulijke wezens, de opbouw en de uiteindelijke ontknoping, zelfs incest en de boze dorpelingen, nachtelijke ontsnappingen, en de hekserij van een vrouw, allemaal ingrediënten die passen bij een ouderwets gotisch monster verhaal. En daar moet je wel van houden. De focus ligt dan ook meer op Roman en Peter zelf en de gebeurtenissen rondom hen en de families. De moorden zijn een insteek voor hun verhaal. Het moordmysterie speelt daarom op de achtergrond en is puur functioneel om het verhaal richting te geven en dient als opzet waarom Roman en Peter met elkaar in contact komen en laat duidelijk hun personages uitkomen. In zekere zin heeft het iets weg van A Cure for Wellness (2016), dat ook prachtige sfeervol en raadselachtig is neergezet en een echte gotische ontknoping had.

review series hemlock grove season 1 shelley
Shelley

Waarom zijn de meningen over deze serie zo verdeeld?

Is het simpelweg een kwestie van smaak of verwachtingen? Is de serie slechts geschikt voor een kleine doelgroep? Vergt de serie een andere manier van kijken? Veel genoemde kritieken waren: slecht geacteerd, onlogisch, slecht scenario, slechte teksten, er wordt niets verklaard. Het leek mij eens interessant om de serie op deze kritiekpunten te bespreken.

Punt 1: Slecht acteerwerk.

Ik moet eerlijk bekennen dat dat vaak het laatste is waar ik op let, tenzij het abominabel slecht is, dat het echt wel moet opvallen. Ik let meer op de sfeer, het camerawerk, de scènes, het verhaal en het idee daarachter, het ritme en de muziek.

Twee van de hoofdrolspelers, Bill Skarsgard, een Zweed en Famke Jansen, onze Hollandse Famke, hebben Engels niet als hun moerstaal en er wordt nogal gevallen over hun ‘accent’, hun slechte Engels. En voornamelijk Bill Skarsgard wordt daarop afgerekend dat hij de zinnen fonetisch lijkt op te zeggen. Ik kan me geheel niet vinden in die kritieken. Natuurlijk hoor ik ook wel dat ze van origine geen Amerikanen zijn, maar ik vind dat ten eerste niet storend en ten tweede vind ik dat accenten juist een extra dimensie kunnen geven aan een personage en ten derde is het alleen maar leuk als internationale sterren een plek in Hollywood kunnen veroveren zonder helemaal te veramerikaniseren qua taal.

Punt 2: Slechte dialogen.

Dit houdt natuurlijk verband met punt 1, maar nu worden de schrijvers in plaats van de acteurs er op aangesproken. Het is waar dat de dialogen wat ongewoon zijn en niet wat je standaard zou verwachten wat iemand gaat zeggen. Maar ik vond het juist een interessante manier van communiceren. Het is wel eens fijn als je niet weet wat iemand vervolgens gaat zeggen en daardoor de dynamiek tussen personages onvoorspelbaarder wordt. En daarbij zijn het de niet menselijke personages die op een ‘andere manier’ praten en dat benadrukt juist meer hoe dat personage in elkaar zit (hier kom ik later nog op terug).

De dialogen zijn doorgaans niet direct, maar laten de kijker, tussen de regels doorlezen. Ook de manier van communiceren van Shelley, een mismaakt meisje van 14 dat gepest wordt om haar uiterlijk en fysiek niet in staat is te praten, is heel interessant en veelzeggend. Haar poëtische en zeer intelligente verslagen via email aan haar oom geven een duidelijk contrast weer tussen uiterlijk en innerlijk.

Punt 3: Onlogische en absurde (in de slechte zin van het woord) gebeurtenissen.

Weer een punt van kritiek voor de schrijvers. Dit is het punt waar de scheidslijn tussen originaliteit en onlogische gebeurtenissen, heel erg dun is. De fantasiewezens in de serie zijn weerwolven en upirs (een soort vampiers). Nu bestaat het concept vampier al heel lang, zo lang dat sommige bedenksels over dit monster gemeengoed zijn geworden, als een soort van collectieve omarming van ‘feiten’ over fictie. Hierdoor is het soms moeilijk om veranderingen aangaande dat monster te aanvaarden, waardoor het voor sommigen ‘ongeloofwaardig’ kan worden. Daarbij is iets pas onlogisch als het tegen natuurwetten in gaat (tenzij het magie is) en niet per definitie onlogisch als iets op een andere manier wordt gedaan dan je gewend bent of als het niet kan worden verklaard. Het blijft immers fantasy, en in fantasy is vrijwel alles mogelijk, ook als het onlogisch of onverklaarbaar lijkt of blijft. En hiermee zijn we bij punt 4 aangekomen.

review series hemlock grove season 1 roman
spreading his wings

Punt 4: Er wordt niets uitgelegd.

Dit is vaak een hekel punt. Tegenwoordig zijn we zo gewend dat alles uitgelegd wordt en verklaard wordt, dat het moeilijk is om iets (nogmaals, het is fantasy en dus niet echt, maar fictie) gewoon voor waar of als feit aan te nemen. Het wordt vaak als onprettig ervaren als men in het ongewisse wordt gelaten. Ik vind het pas onprettig als het daardoor niet in de lijn van het verhaal komt te liggen of ik er echt niets meer van begrijp omdat men van de hak op de tak bezig is. Maar dat is in deze serie totaal niet het geval. Zo stoppen scènes vaak net vlak voordat Het gaat gebeuren, om de scène vlak na het gebeuren weer op te pakken, waardoor je je afvraagt; wat is er nou precies gebeurd? Ik persoonlijk vind dat de serie juist spannender en enger maken. Het is de kunst van het weglaten die de gotische spookverhalen vertellers, zoals Poe, Lovecraft, M.R. James en Algernon Blackwood zo goed konden. Hun uitleg: de lezer bedenkt vaak veel engere scenario’s in zijn hoofd dan die je als schrijver met woorden op zou kunnen schrijven. Oftewel, iets wat je niet ziet, maak je in gedachten veel enger.

Punt 5: What’s with all the dragons?

In de serie komt de zin: ‘Today I have seen the dragon’, heel vaak voor. De tekst komt van Confucius. De draak verwijst naar het ongrijpbare, het tegenovergestelde van structuur en duidelijk geloofsstysteem. De draak leeft in het rijk van ideeën en kan niet empirisch worden geobserveerd, gecategoriseerd of gedefinieerd. Draken zijn machtig, maar niet concreet. En dat is precies de essentie van deze serie en komt zowel terug in het verhaal, als de dialogen, het camerawerk en hoe de scènes gefilmd zijn.

Conclusie

Hemlock Grove is een bijzondere en originele serie die je kan betoveren. Het is een gothic sprookjesverhaal over bijzondere vriendschappen, over buitenbeentjes en over macht. De serie bevat veel seks, bloot en ranzigheid en gore. Het verloop is eerder loom dan traag en de manier van vertellen is vooral gericht op sfeer in plaats van het oplossen van een moord. Want centraal staan Peter en Roman die hun bovennatuurlijke weg pas beginnen. Vooral Shelly heeft mijn hart gestolen en zij is het voorbeeld dat uiterlijk helemaal niets zegt over de binnenkant en over het hart.

Meer lezen over Hemlock Grove? Klik dan op onderstaande links:

Praktische info

  • Hemlock Grove (2013)
  • Season: 1
  • No. of episodes: 13
  • Running time episode: 45-58 minutes
  • Created by: Brian McGreevy
  • Based on: Hemlock Grove by Brian McGreevy
  • Developed by: Brian McGreevy, Lee Shipman
  • Starring: Famke Janssen, Bill Skarsgård, Landon Liboiron, Penelope Mitchell, Freya Tingley, Dougray Scott, Kaniehtiio Horn, Joel de la Fuente, Kandyse McClure
  • Composers: Nathan Barr
  • Cinematography: John Grillo, Fernando Argüelles, Steven Poster
  • Production company: Gaumont International Television, Mad Hatter Entertainment, ShineBox SMC
  • Original network: Netflix