Film Review: The Cabin in the Woods (2012)

review film the cabin in the woods 2012
The Cabin in the Woods/ Lionsgate

The Cabin in the Woods (2012) is weliswaar een slasher maar net zoals Scream (1996) eveneens een parodie die het genre op de hak neemt, terwijl het ook een (komische) slasher blijft, mét een twist.

Dit genre waarin humor en horror en fantasy/supernatural, met de meeste uiteenlopende enge en/of komische monsters, worden gecombineerd kan dan ook gerust overgelaten worden aan Drew Goddard (o.a. schrijver van Buffy the Vampire Slayer) en Joss Whedon (maker van Buffy the Vampire Slayer). Heel wat bekende elementen qua humor, maar ook monsters en de twist, zijn weliswaar origineel aan The Cabin in the Woods, maar hebben zeker dat Buffy gevoel.

Het verhaal

Studenten en vrienden Dana, Holden, Marty, Jules en Curt nemen een weekend vrij en gaan naar een huisje in een bos. In de kelder van het huisje vinden de vijf vrienden allerlei vreemde objecten, waaronder een dagboek waaruit Dana hardop gaat voorlezen. Hierdoor roept ze de zombie familie Buckner op die hen al snel probeert te doden en waardoor ze moeten rennen voor hun leven. Echter ze zijn niet zomaar in een willekeurig huisje in het bos belandt. Want in een ondergronds lab zijn een aantal mensen/wetenschappers bezig met allerlei occulte experimenten. Dit doen ze overal ter wereld en zojuist is er een occulte rite mislukt waardoor het nog belangrijker wordt dat de vijf vrienden toch echt een kopje kleiner worden gemaakt en geofferd worden voor het voortbestaan van de wereld. Maar de vijf vrienden laten dat niet op zich zitten en lijken immuun voor de verschillende manipulaties van de wetenschappers waardoor ze sneller als echte slashervictims hun einde zouden moeten vinden. En als de overgebleven 2 van de groep erachter komen wat er werkelijk aan de hand is, moeten dit keer de wetenschappers rennen voor hun leven.

review film the cabin in the wood 2012
evil lab of monsters/ Lionsgate

Horror, humor, parodie en monsters

The Cabin in the Woods weet op een perfecte manier het slashergenre tegelijkertijd op de hak te nemen als er optimaal gebruik van te maken. Het is dan ook een heerlijke wilde rit, vol bloed, kills, monsters, humor, maar wel met geloofwaardige personages en met de bekende Buffy humor. deze film is wat dat betreft al net zo’n klassieker als Scream (1996) en een eigen unieke film te noemen. Waardoor het met gemak in een rijtje van klassieke slasherhorrors geplaatst kan worden zoals, Halloween (1978), en A Nightmare on Elm Street (1984) of Evil Dead II (1987) behoren is dit een echte must-see.

De film verwijst namelijk naar vele horror clichés om ze tegelijkertijd op een briljante en originele manier te gebruiken en te ontkrachten, waardoor er een hele vermakelijke en originele film is ontstaan. De film is zowel een hommage aan als een parodie op de al eerder genoemde klassieke horrorfilms, waarbij de personages een voor een het loodje leggen. Dat hebben we natuurlijk al eerder gezien bij Scream (1996). Maar waar Scream er een soort meta-analyse op losliet, gaat The Cabin in the Woods echter een stapje verder door niet alleen alle slasher clichés te ontkrachten, maar er een bijzonder originele twist aan te geven. Hierdoor heeft de film het klassieke slasher genre opnieuw uitgevonden, en waardoor het tevens een geheel eigenzinnige film is geworden.

Wat vooral origineel is in de film is het ondergrondse lab, hun bedoeling en wat ze allemaal gevangen houden in hun kubussen om vervolgens op de studenten/offers los te laten om zo hun doeleinden te bereiken. Je ziet hierdoor niet alleen een keur aan enge wezens en monsters voorbij komen, maar ook hoe de wetenschappers met hun werk omgaan is zeer hilarisch. Ook hoe ze de studenten zelf laten kiezen welk onheil ze over zich af roepen en de wetenschappers daar met spanning naar zitten te kijken alsof ze er een wedje op hebben gelegd is te grappig.

Voor de Buffy en Angel fans

Als fan van de series Buffy the Vampire Slayer en Angel kwamen sommige scènes me bekend voor. Niet alleen het bekende gezicht van Amy Acker uit Angel, maar de bekende typische sfeer en de humor die kenmerkend zijn voor deze series. Niet vreemd als de film geschreven is door Joss Whedon (creator Buffy en Angel) en Drew Goddard (schrijver Buffy en Angel). Ook daarin was de gouden combinatie tussen spanning en humor het sterke punt. In het (slasher)horrorgenre is die combinatie juist heel erg belangrijk. Niet alleen zorgt het voorcomic relief, maar ook blijkt zo dat de film zichzelf merkbaar niet al te serieus neemt, waardoor het eerder geloofwaardiger wordt.

De scènes in het lab deden vooral denken aan het advocatenbureau Wolram & Hart uit Angel. Dezelfde sfeer, steriliteit, cynisme en hardheid over de horrors die de werknemers dagelijks meemaken.

review film the cabin in the woods 2012
a fun weekend becomes a massacre/ Lionsgate

Op de bres tegen clichés en stereotyperingen

De anti-stereotypering (intelligentie studenten die serieus met hun studie en toekomst bezig zijn) die gemanipuleerd worden tot stereotype gedrag, is een goede vondst en zorgt ervoor dat de film zich losmaakt van traditionele tienerslashers. Zoals een “dom-maak-goedje” in de haarverf, waardoor het domme blondje ontstaat. Wiet als tegengif voor alle manipulaties. Feromonen uit de rookmachines waardoor er cliché seksscènes kunnen ontstaan. De instorting van de tunnel wat hen isoleert. En tenslotte het negeren van de overduidelijke waarschuwing van de enge pompbediende. De scène waarin ze (heel des on-horrors) besluiten bij elkaar te blijven om vervolgens door manipulerende rook toch gedwongen worden op te splitsen, levert een grappig moment op.

De film ontneemt je de kans om te kunnen zeggen: zo dom kun je niet zijn, wie rent er nu naar boven in plaats van naar buiten of zo reageert niemand. Terwijl je toch alle ingrediënten bij elkaar hebt voor een slasher: domheid, seks, isolatie, massahysterie, argwaan en angst. Het is prachtig om te zien dat door ander gebruik van stereotypen en clichés toch een originele horrorfilm gemaakt kan worden. Het resultaat is een verrassende, spannende film die ook nog eens heel grappig is.

Iets te serieus einde?

De film heeft een goed tempo, alle verschillende elementen zijn goed in balans en het is zowel grappig als spannend. Alleen dat einde was misschien iets minder hilarisch of episch dan verwacht. De grote hand die, omdat het rituele offer is mislukt uit de grond komt, is weliswaar grappig en een ironisch einde, maar het einde van de aflevering van Buffy ‘Fear Itself’ (s4, afl 4) was toch een stuk ironischer en hilarischer en had bij deze film nog leuker uitgepakt. Nu lijkt het alsof op het allerlaatste moment de film zichzelf toch net iets te serieus neemt met een te serieus einde, wat tevens wat ongeloofwaardig is. Want hoe wreed is het als blijkt dat jarenlang al die wereldwijde offers helemaal niet nodig waren geweest… 

Conclusie

The Cabin in the Woods is een echte aanrader. Origineel, spannend en zeer grappig. Zeker voor horrorfans en degenen die meer kennis hebben van het gehele horrorgenre, dan is ie nog leuker. De film heeft een perfecte balans gevonden tussen het op de hak nemen van het slasher genre, maar zichzelf wel serieus genoeg nemen, zodat het wel een echte slasher blijft in plaats van een flauwe komische film. The Cabin in the Woods is een bijzondere film die waarschijnlijk zelf een klassieker kan worden. 

→ Lees ook: Monster of the Week episode 10: Alle monsters van The Cabin in the Woods

Praktische info

  • The Cabin in the Woods (2012) 95 min.
  • Directed by: Drew Goddard
  • Produced by: Joss Whedon
  • Written by: Drew Goddard, Joss Whedon
  • Starring: Kristen Connolly, Chris Hemsworth, Anna Hutchison, Fran Kranz, Jesse Williams, Richard Jenkins, Bradley Whitford
  • Music by: David Julyan
  • Cinematography: Peter Deming
  • Edited by: Lisa Lassek
  • Production company: Mutant Enemy Productions
  • Distributed by: Lionsgate