Film Review: Pumpkinhead (1988)

review film pumpkinhead 1988
Pumpkinhead/ United Artists, Metro-Goldwyn-Mayer

Pumpkinhead (1988) is (een vergeten) horror creature feature klassieker met een origineel monster en een tragisch verhaal.

Niet alle oude films worden per se klassiekers of cultfilms. Sommigen raken in de vergetelheid en anderen mogen hopen vergeten te worden. Maar er zijn ook films die soms op een of andere reden aan het grote publiek zijn ontsnapt. Zoals bijvoorbeeld de film Pumpkinhead (1988), een film die niet per se slechte ratings kreeg, ook zeker geen slechte jaren 80 horror is, zelfs een vervolg kreeg en nog eens twee vervolgfilms uitsluitend voor tv. Niet slecht voor een film die niet bij het grote publiek bekend zal zijn en waar ik als horror fan ook nog nooit eerder van had gehoord. Tijd dus om kennis te maken met een geheel nieuw monster: Pumpkinhead.

Het verhaal

Het verhaal begint in 1957 waarin een jonge Ed Harley in zijn bedje ligt met een angstige vader en moeder in de kamer. Ze wachten op iets. Dan wordt er hevig aan de deur geklopt om hulp, maar vader zegt dat ze zich er niet mee mogen bemoeien. Als het kloppen ophoudt en kleine Ed uit het raam kijkt, ziet hij de man die aanklopte gedood worden door een monster.

Zo’n dertig jaar later is Ed zelf vader van een zoontje Billy. Samen met hem en zijn hond Gypsy, leiden ze een fijn en gemoedelijk leven, dat wreed wordt verstoord op een dag als ze aan het werk zijn in zijn winkel. Ed moet even terug naar huis om iets op te halen en het noodlot slaat toe. Zes jonge vrienden zijn op weg naar een hutje in de buurt om daar vakantie te vieren en hebben hun motoren meegenomen, waar ze naast de winkel alvast mee gaan crossen. Als Gypsy ontsnapt uit de winkel en Billy achter hem aanrent, wordt hij door een van de jongens aangereden. Er heerst paniek, vooral bij de drie meiden. Degene die Billy heeft aangereden wil vluchten, maar de rest wil hulp halen, terwijl een van hen bij Billy blijft en wacht op de terugkeer van zijn vader.

Maar als Ed terugkomt is het voor Billy te laat. Ed haast met Billy naar de lokale wise woman een heks, maar die zegt niets meer voor hem te kunnen doen. Het enige dat Ed nog kan doen is Pumpkinhead oproepen en dat zal de wraak stillen die in hem heerst. Die nacht komt Pumpkinhead om de wens van Ed te vervullen. Is het te laat voor de jongeren om spijt te hebben? En is wraak wel zo zaligmakend?

review film pumpkinhead 1988
Ed, Billy and Gypsy/ United Artists, Metro-Goldwyn-Mayer

Dark fairytale, revenge en origineel monster

Op zich is er niks mis met het verhaal zelf. Pumpkinhead is mooi gemaakt en origineel verzonnen en ook hoe hij in verbinding staat met Ed is goed verzonnen. Dat heeft een hoog potentiegehalte. Pumpkinhead is een dark fairytale met een revenge verhaal, dat grote consequenties heeft. Dat gegeven is erg origineel, maar er is verder vrij weinig mee gedaan. Hierdoor wordt het voor een groot gedeelte van de film een tienerslasher met als killer het mythische monster Pumpkinhead. Het revenge thema en wat dit voor effect heeft op Ed, is het interessante van het verhaal, maar dat is nauwelijks uitgewerkt. Thema’s zoals wraak, berouw, verlies en liefde worden aangestipt, maar niet tot een hoger niveau getild. Dat hoeft ook niet per se, maar het laat wel zien dat er een achtergrond in het verhaal zit, waar nogmaals, helaas net te weinig mee is gedaan en te simpel. 

Vormgeving

Alhoewel de cinematografie goed is, speelt met verschillende kleuren, de rode gloed van de haard in de huisjes en de blauwpaarsige duistere buitenlucht en de sfeer uitademt van een volksverhaal, ademt het wel een typische jaren 80 sfeer uit, waardoor het soms wat campy over kan komen. De art direction heeft weliswaar ook erg zijn best gedaan om een sprookjesachtige sfeer te creëren wat goed gelukt is. Het huisje van de heks en de omgeving is echt sprookjesachtig en daar is duidelijk veel zorg aan besteed. Evenals aan de oude creepy begraafplaats. Maar als het acteerwerk en het vaak onlogische script erg tegenvallen, dan is dat erg jammer. Ook het monster zelf dat wel mooi is gemaakt, doet niet erg zijn best om creepy te zijn en is niet erg origineel in zijn doen en laten.

Clichés

Dat doen en laten van de handelingen en acties van de personages laten ook te wensen over. De meisjes die overbezorgd zijn, dan wel hysterisch, dan wel flauw vallen of huilen is niet eens meer cliché te noemen zo jammer. En de jongens zijn onderverdeeld in de bad guy die te laat berouw krijgt en de twee good guys die niet opgewassen zijn tegen één gozer. En nog opvallender is dat de jongen en het meisje die enkel het juiste deden er als eerste aangaan. Het is jammer dat op hen net iets te veel focus wordt gelegd, wat niet ten goede komt van het verhaal.

Tenslotte nog een puntje over de muziek die niet al te goed was en soms een te grote ongepaste hillbilly country sfeer toevoegde.

Conclusie

Toch is Pumpkinhead een heerlijke creature feature, dat zeker zijn goede Punten heeft. Met een aantal goede scènes, nadruk op een sprookjesachtige sfeer en een origineel monster, is dit een typische product van de jaren 80. En met een lokale jongen, Bunt, die de groep jongeren nog probeert te helpen, geeft een iets originele wending aan het verhaal. Desondanks verdient Pumpkinhead het om een iconische monster te zijn. Pumpkinhead is zeker geen slechte film en wie van jaren 80 horrors houdt met een grote dosis fantasy zal zich er best mee vermaken. De film is een echte dark fairytale of folktale dat zich afspeelt op het platteland en waar dingen op een andere manier worden geregeld…

Praktische info

  • Pumpkinhead (1988) 86 min
  • Directed by: Stan Winston
  • Produced by: Bill Blake
  • Written by: Stan Winston, Richard C. Weinman, Gary gerani, Mark Patrick Carducci
  • Starring: Lance Henriksen, John D’Aquino, Kerry Remsen
  • Music by: Richard Stone
  • Cinematography: Bojan Bazelli
  • Edited by: Marcus Manton
  • Production company: De Laurentiis Entertainment Group
  • Distributed by: United Artists, Metro-Goldwyn-Mayer