Film Review: Pumpkinhead (1988)

review film pumpkinhead 1988 ed billy
Ed and Billy

Niet alle oude films worden per se klassiekers of cultfilms. Sommigen raken in de vergetelheid en anderen mogen hopen vergeten te worden. Maar er zijn ook films die soms op een of andere reden aan het grote publiek zijn ontsnapt.

Zoals bijvoorbeeld de film Pumpkinhead, een film die niet per se slechte ratings kreeg, ook niet slecht is voor een horror B-film en toch ook nog een vervolg kreeg en nog eens twee vervolgfilms uitsluitend voor tv. Niet slecht voor een film die niet bij het grote publiek bekend zal zijn en waar ik als horror fan ook nog nooit eerder van had gehoord. Tijd dus om kennis te maken met een geheel nieuw monster: Pumpkinhead.

review film pumpkinhead 1988
Pumpkinhead

Het verhaal

Het verhaal begint in 1957 waarin een jonge Ed Harley in zijn bedje ligt met een angstige vader en moeder in de kamer. Ze wachten op iets. Dan wordt er hevig aan de deur geklopt om hulp, maar vader zegt dat ze zich er niet mee mogen bemoeien. Als het kloppen ophoudt en kleine Ed uit het raam kijkt, ziet hij de man die aanklopte gedood worden door een monster.

Zo’n dertig jaar later is Ed zelf vader van een zoontje Billy. Samen met hem en zijn hond Gypsy, leiden ze een fijn en gemoedelijk leven, dat wreed wordt verstoord op een dag als ze aan het werk zijn in zijn winkel. Ed moet even terug naar huis om iets op te halen en het noodlot slaat toe. Zes jonge vrienden zijn op weg naar een hutje in de buurt om daar vakantie te vieren en hebben hun motoren meegenomen, waar ze naast de winkel alvast mee gaan crossen. Als Gypsy ontsnapt uit de winkel en Billy achter hem aanrent, wordt hij door een van de jongens aangereden. Er heerst paniek, vooral bij de drie meiden. Degene die Billy heeft aangereden wil vluchten, maar de rest wil hulp halen, terwijl een van hen bij Billy blijft en wacht op de terugkeer van zijn vader. Maar als Ed terugkomt is het voor Billy te laat. Ed haast met Billy naar de lokale wise woman een heks, maar die zegt niets meer voor hem te kunnen doen. Het enige dat Ed nog kan doen is Pumpkinhead oproepen en dat zal de wraak stillen die in hem heerst. Die nacht komt Pumpkinhead om de wens van Ed te vervullen. Is het te laat voor de jongeren om spijt te hebben? En is wraak wel zo zaligmakend?

review film pumpkinhead 1988 graveyard
the graveyard

B Film

Op zich is er niks mis met het verhaal zelf. Pumpkinhead is mooi gemaakt en origineel verzonnen en ook hoe hij in verbinding staat met Ed is goed verzonnen. Dat heeft een hoog potentiegehalte. Een origineel monster dat zo uit de verhalen van duistere sprookjes is weggelopen en een effect heeft op de oproeper ervan. Alleen is daar echter vrij weinig mee gedaan. Slechts dit stukje is het interessante van het verhaal, maar dat is nauwelijks uitgewerkt. Thema’s zoals wraak, berouw, verlies en liefde worden aangestipt, maar niet tot een hoger niveau getild. Dat hoeft ook niet met een B film, maar het laat wel zien dat er een achtergrond in het verhaal zit, waar nogmaals, helaas net te weinig mee is gedaan en te simpel. 

review film pumpkinhead 1988 witch
the witch

Vormgeving

Alhoewel de cinematografie goed is, speelt met verschillende kleuren, de rode gloed van de haard in de huisjes en de blauwpaarsige duistere buitenlucht en de sfeer uitademt van een volksverhaal, is de rest niet altijd even best. De art direction heeft weliswaar ook erg zijn best gedaan om een sprookjesachtige sfeer te creëren wat goed gelukt is. Het huisje van de heks en de omgeving is echt sprookjesachtig en daar is duidelijk veel zorg aan besteed. Evenals aan de oude creepy begraafplaats. Maar als het acteerwerk en het vaak onlogische script erg tegenvallen, dan is dat erg jammer. Ook het monster zelf dat wel mooi is gemaakt, doet niet erg zijn best om creepy te zijn en is niet erg origineel in zijn doen en laten.

review film pumpkinhead 1988 battle
the battle with pumpkinhead

Clichés

Dat doen en laten van de handelingen en acties van de personages laten ook te wensen over. De meisjes die overbezorgd zijn, dan wel hysterisch, dan wel flauw vallen of huilen is niet eens meer cliché te noemen zo jammer. En de jongens zijn onderverdeeld in de bad guy die te laat berouw krijgt en de twee good guys die niet opgewassen zijn tegen één gozer. En nog opvallender is dat de jongen en het meisje die enkel het juiste deden er als eerste aangaan.

Tenslotte nog een puntje over de muziek die niet al te goed was en soms een te grote ongepaste hillbilly country sfeer toevoegde.

review film pumpkinhead 1988 ed billy
Ed and Billy and dog Gypsy

Conclusie

Toch zaten er ook een aantal goede scènes tussen. Een lokale jongen, Bunt, probeert de groep jongeren nog te helpen, wat een iets originele wending gaf aan het verhaal. Originele ideeën had de film echter wel genoeg, maar werden helaas niet of niet helemaal goed uitgevoerd of niet helemaal benut. En dat is op zich jammer, want Pumpkinhead had een iconisch figuur kunnen worden.

Al met al is dit geen slechte film en wie van jaren 80 horrors houdt met een grote dosis fantasy zal zich er best mee vermaken. De film is een echte dark fairytale of folktale dat zich afspeelt op het platteland waar dingen nu eenmaal anders gaan. Wanneer je het puur op deze manier bekijkt dan is het mogelijk om het idee zeker te waarderen.

Praktische info

  • Pumpkinhead (1988) 86 min
  • Directed by: Stan Winston
  • Produced by: Bill Blake
  • Written by: Stan Winston, Richard C. Weinman, Gary gerani, Mark Patrick Carducci
  • Starring: Lance Henriksen, John D’Aquino, Kerry Remsen
  • Music by: Richard Stone
  • Cinematography: Bojan Bazelli
  • Edited by: Marcus Manton
  • Production company: De Laurentiis Entertaiment Group
  • Distributed by: United Artists, Metro-Goldwyn-Mayer