Film Review: The Boy (2016)

review film the boy 2016
the boy

Een bovennatuurlijke horror film met een creepy pop is meestal een garantie voor succes. Want om de een of andere reden vinden veel mensen poppen eng, net zoals spinnen, slangen, muizen etc. En zeker als het levensechte poppen zijn.

Vroeger vond ik ook alles met poppen doodeng. Daar ben ik nu al een tijd geleden overheen gegroeid, maar feit blijft dat zulke poppen je toch de stuipen op het lijf kunnen jagen. Zodra ik dan ook de trailer van The Boy gezien had, was ik gelijk enthousiast en hoopvol dat er eindelijk weer eens een echt enge film was gemaakt. Naast de The Conjuring en de Insidious reeks en het daarbij behorende Annabelle (ook met een pop, een meisjespop) is het nogal te karig gesteld op het moment met de echt enge bovennatuurlijke horrors.

review film the boy 2016 greta
Greta

Het verhaal

Een nanny, Greta, wordt door een oud Engels echtpaar gevraagd om in hun grote landhuis op hun zoontje te passen voor een paar maanden, terwijl zij op vakantie gaan. Eenmaal op het landhuis aangekomen, blijkt het zoontje een levensechte pop te zijn, gemaakt naar het evenbeeld naar hun, zo blijkt even later, overleden zoontje, en hebben hem ook dezelfde naam gegeven, Brahms. Nogal verbaasd, stemt Greta toch toe en moet ze voor Brahms zorgen volgens bepaalde strikte regels. Maar zodra het echtpaar weg is, beschouwt Greta, Brahms toch als een pop en lapt de regels aan haar laars en denkt een paar maanden lekker te kunnen luieren en bij te komen van bepaalde nare gebeurtenissen die zich onlangs in haar leven hebben voorgedaan en die te maken hebben met haar ex. Op Malcolm, die de boodschappen komt brengen, is ze helemaal alleen in het huis, tenminste… totdat er allerlei vreemde dingen zich voordoen die verband houden met Brahms, waardoor Greta de overtuiging krijgt dat de pop echt leeft en ze besluit echt voor hem te gaan zorgen. Alles lijkt dan goed te gaan, totdat haar ex haar toch heeft weten te vinden…

review film the boy 2016
just like a real boy

Anticlimax

De premisse van het verhaal is goed en veelbelovend, maar er wordt echter veel te weinig mee gedaan. De regels die Greta moet opvolgen en zo prominent naar voren komen in de trailer, komen in de film eigenlijk nauwelijks aan bod.

Het feit dat Greta zichzelf langzaamaan verliest in de echtheid van de pop, met haar eigen persoonlijke redenen, is een interessant gegeven, dat sterk doet denken aan de manier waarop gothic ghost stories in elkaar zitten. Dat gegeven had heel mooi uitgewerkt kunnen worden als een verval van haar eigen psyche, of het feit dat de pop echt is bezeten, of beiden. Maar daar is veel te weinig aandacht aan besteed en is ook niet waar de film uiteindelijk over gaat. Want dat idee, dat ze twijfelt of ze nu echt gek aan het worden is of dat het allemaal echt gebeurt, dat maakt het niet alleen interessant, maar ook eng, omdat de kijker ook niet weet waar hij aan toe is. Op een gegeven moment lijkt de film ook die kant op te gaan, maar dan neemt de film een plotselinge wending, die begint bij de komst van haar ex, wat nog op een coole manier uitgewerkt had kunnen worden (maar werd nagelaten), die er nu echter voor zorgt dat de film in één klap van eng, naar voorspelbaar gaat en eindigt in een anticlimax. Ik vond het einde dan ook persoonlijk niet origineel en afbreuk doen aan, niet alleen het psychologische element, maar aan alles wat er aan vooraf is gegaan. In één klap werd de film en met name het personage Greta, onlogisch en dat vond ik niet alleen jammer en teleurstellend, maar ik werd er zelfs een beetje boos om. Juist omdat het begin zo goed en eng en creepy was. Het had in mijn ogen, door voor een ander einde te kiezen, een veel betere film geweest.

review film the boy 2016
it’s just a doll, is it?

Spoiler: Misleiding

Nu heb ik wel een voorkeur voor echte ghost stories en voor het bovennatuurlijke. Dat in de premisse en trailer duidelijk wordt gerefeerd aan een bezeten pop, wat uiteindelijk helemaal niet zo blijkt te zijn, is een tegenvaller. Dat ligt voor niet zozeer aan het idee van die twist, maar aan de uitvoering ervan die slecht is opgebouwd en afgemaakt. De film Housebound (2014) heeft dit echter wel heel sterk uitgevoerd en uitgewerkt. In plaats van de kijker ‘voor de gek te hebben gehouden’ wordt er in Housebound naar die specifieke twist toe gewerkt en alle opties open gehouden tot het laatste moment op een spannende manier. The Boy echter lijkt maar naar één bepaald einde toe te werken, maar wijkt op het allerlaatste moment daarvan af, waardoor het een valse belofte lijkt die de hele film door is gemaakt.

review film the boy 2016 greta
now Great is treating him like a real boy

Enge poppen

Wat me ook opviel tijdens de film, was dat de muziek niet zo heel erg goed was. Daarbij was de film visueel ook niet heel bijzonder. Ik had hele hoge verwachtingen van deze film, maar die zijn helaas niet waargemaakt voor mij. Tot het laatste kwartier is de film spannend, creepy en leuk, maar de anticlimax is echt een tegenvaller.

Als je een enge film met een pop wil zien, dan is Annabelle (2014) nog steeds mijn favoriet. Een ook Chucky van Child’s Play (1988) is nog altijd leuk om te zien. En ook de film Dead Silence (2007) is een aanrader.

Zo zie je maar dat wanneer een universeel eng iets, zoals een pop, is gebruikt, dat nog niet automatisch tot een goede enge film maakt. Daar is veel meer voor nodig.

review film the boy 2016
what lurks behind the walls

Conclusie

Wel moet ik Lauren Cohen (Greta) nageven dat zij de film echt goed heeft gedragen. Ze is niet alleen de hoofdrolspeelster, maar alles wat er in de film gebeurt komt op haar neer en die rol heeft zij uitstekend gedaan. Haar interactie met de pop was goed en geloofwaardig, alleen het script heeft zowel haar als de pop in de steek gelaten. Als de film meer richting een gothic ghost story was gegaan, dan was de film echt veel beter geweest.

Praktische info

  • The Boy (2016) 97 min
  • Directed by: William Brent Bell
  • Produced by: Matt Berenson, Jodyne Herron, Gary Lucchesi, Tom Rosenberg, Jim Wedaa
  • Written by: Stacey Menear
  • Starring: Lauren Cohen, Rupert Evans, Jim Norton, Diana Hardcastle
  • Music by: Bear MacCreary
  • Cinematography: Daniel Pearl
  • Edited by: Brian Berdan
  • Production company: Huayi Brothers Pictures, Lakeshore Entertainment, Vertigo Entertainment
  • Distributed by: STX Entertainment