Short Story: The Beast in the Cave by H.P. Lovecraft (1905)

h p lovecraft

‘I was lost, completely, hopelessly lost in the vast and labyrinthine recesses of the Mammoth Cave.’

The Beast in the Cave (1905)

Lovecraft schreef dit verhaal van 5 pagina’s toen hij nog maar 15 jaar oud was. Het werd voor het eerst gepubliceerd in de ‘Vagrant’ in 1918.

Het is een kort verslag, verteld door een onbekende, naamloze verteller, in de eerste persoonsvorm enkelvoud. De verteller begint zijn verhaal wanneer hij verdwaald is in een grote grot. Hij is afgedwaald van de excursiegroep waarmee hij de grotten ging bekijken en zijn fakkel staat op het punt uit te gaan. Als tenslotte de fakkel helemaal is gedoofd en hij op geen enkel zintuig meer kan vertrouwen, behalve op zijn gehoor, hoort hij iemand hem tegemoet lopen, op vier voeten…

Lovecraft maakt geen gebruik van de toen al bestaande monster archetypes zoals de weerwolf, de vampier, het spook, maar gaat uit van de mens zelf, zijn angsten, en zijn beperkte rol in het bestaan.

Het verhaal is kort maar effectief. Het beschrijft de angst door de beklemmendheid in de grot, het onbekende wezen dat op hem afkomt en de conclusie die uiteindelijk daaruit volgt is zeer origineel voor die tijd en wijkt af van het Gothic Horror genre en gaat meer richting de science fiction van bijvoorbeeld H.G. Wells.

Het feit dat hij dit verhaal heeft geschreven toen hij pas 15! jaar oud was, schemert door in sommige stukken, waarin de contemplaties van de hoofdpersoon nogal sterk zijn uitgedrukt, iets dat vrij kenmerkend is voor een puberbrein, waarin het bestaan, sterfelijkheid meer door emoties en hormonen bepaald worden dan door ratio. Toch is dit verhaal indrukwekkend en bevat het de juiste spanning.

“Then I remembered with a start that, even should I succeed in killing my antagonist, I should never behold its form, as my torch had long since been extinct, and I was entirely unprovided with matches. The tension on my brain now became frightful. My disordered fancy conjured up hideous and fearsome shapes from the sinister darkness that surrounded me, and that actually seemed to press upon my body. Nearer, nearer, the dreadful footfalls approached.”

De schrijfstijl is nu nog “simpel” voor Lovecraft, want de woordkeuze en kennis en zinsopbouw is nu al indrukwekkend en de gedachten en de ideeën van de hoofdpersoon vrij “normaal”. De beschrijvingen van wat er gebeurt is zonder opsmuk geschreven. Het latere flamboyante en poëtische is hier nog niet aanwezig. Echter al in dit verhaal is duidelijk uit op te maken, wat er nog in het vooruitschiet ligt.

Howard Philips Lovecraft (1890-1937), geboren in Providence, Rhode Island, USA, is nu een van de bekendste horror schrijvers. Met zijn geheel eigen mythologie en zijn kijk op de nietigheid van het menselijk bestaan in het gehele universum, heeft hij ongeveer 70 verhalen geschreven. Zijn weird fiction genre combineert fantasy, met science fiction en horror veelal met groteske wezens uit andere dimensies en wordt ook wel Lovecraftiaans genoemd. Verteld als verslag van vreemde onverklaarbare gebeurtenissen of een droomervaring, zijn de verhalen mysterieus, unheimisch en poëtisch.

Uit: H.P. Lovecraft; The complete collection (2008) Barnes & Noble.