Serie Review: Stranger Things Seizoen 1

review series stranger things season 1 eleven dustin mike
a beautiful friendship

Van deze serie ging mijn hart sneller kloppen. Om veel verschillende redenen; de serie is spannend, een emotionele rollercoaster, heroïsch en vooral Nostalgisch!

Voor wie een kind is van de jaren 80 zal dit een feest van herkenning zijn. Alles van deze serie ademt de jaren 80, de aankleding, de kleding, de manier van doen, het coming-of-age gevoel van een stel jongens, het mysterie, de muziek (o mijn god, die muziek, die bracht me gelijk terug naar de jaren 80, vooral de begintune), de manier van filmen, de manier waarop het verhaal verteld wordt, zelf alle koppies van de hoofdrolspelers lijken uit die tijd te stammen. Alles. Als je niet beter zou weten, dan zou je denken dat de serie ook in die tijd is gemaakt, behalve dan de CGI want die is top en helemaal van nu.

Je begrijpt ik ben helemaal lyrisch over deze serie. Een serie naar mijn hart. En daarbij is het verhaal en de manier waarop het is uitgevoerd ook nog eens geweldig. Het klinkt overdreven, maar superlatieven lijken niet te kunnen weergeven, wat deze serie teweegbrengt. Dit is de beste serie van 2016. By far.

review series stranger things season 1 dsutin mike lucas
Dustin, Mike and Lucas trying to get Will back

Het verhaal

Het is 1983 en in een klein dorpje verdwijnt Will, een jongetje van tien op de weg naar huis, nadat hij met zijn vrienden Dungeons en Dragons heeft gespeeld. Niet alleen sheriff Hopper en zijn moeder Joyce en zijn grote broer Jonathan en het halve dorp gaan naar hem op zoek, maar ook zijn drie vrienden, Mike, Dustin en Lucas. Maar in plaats van Will te vinden, stuiten zij op een meisje genaamd Eleven. En dat blijkt geen toeval. Want vlak naast het dorp staat een overheidsgebouw waar vreemde experimenten worden gedaan, waar het meisje deel van uit maakt. Maar zij is niet de enige die is ontsnapt. En Will blijkt niet de enige vermiste uit het dorp. Met behulp van Eleven gaan de jongens op zoek naar Will. Maar beseffen niet waar ze in terecht zijn gekomen. Ze krijgen te maken met een andere dimensie de Upside Down en met de Demogorgon.

review series stranger things season 1 joyce
Joyce communicates with Will

Drie perspectieven

Het verhaal wordt vanuit drie perspectieven verteld. Ten eerste vanuit het groepje jongens en Eleven die op zoek zijn naar Will en Eleven willen beschermen. Ten tweede vanuit Jonathan en Nancy de grote zus van Mike die haar vriendin kwijt is geraakt. En vanuit het oogpunt van de sheriff Hopper en Joyce, de moeder van Will. Drie perspectieven, drie verschillende levensfasen, tieners, pubers en volwassenen en dus drie manieren waarop tegen de gebeurtenissen wordt aangekeken. En dat is precies wat het interessant maakt om naar te kijken en waardoor het nooit vlak wordt. Het perspectief van de jongens is natuurlijk het leukst, ze zijn enthousiast, strijdvaardig, onbevangen en creatief. Wat het natuurlijk extra leuk maakt is dat deze drie groepen, ieder een eigen stukje kennis hebben, ze hebben elk een stukje van de puzzel, die als ze tegen het einde van de serie bij elkaar komen, ze alle informatie bij elkaar kunnen leggen en met elkaar ten strijde kunnen trekken tegen het monster, de overheidsmensen, en om Will terug te halen. Deze manier van het verhaal vertellen maakt het geschikt voor meer dan een bepaalde leeftijdsgroep. Wat het juist leuk maakt, is dat het verschillende leeftijdsgroepen met elkaar verbindt.

review series stranger things season 1 nancy jonathan steve
Jonathan, Nancy and Steve have set a trap for the Demogorgon

Vormgeving

De serie is prachtig vorm gegeven, niet alleen de art direction is perfect, maar ook de cinematografie is heel mooi gedaan, voornamelijk als ze zich in het Upside Down bevinden, de andere dimensie. Het is surrealistisch, abstract, creepy en sprookjesachtig. Het had wat weg van Silent Hill (2006) vond ik. En het monster dat dat zowel prachtig als eng is weergegeven, kon zo weggelopen zijn uit de game Resident Evil5. De serie blinkt dan ook uit in het combineren van horror en science fiction, wat zowel te danken is aan het coole verhaal dat misschien niet reuze origineel is, maar wel erg origineel met een geheel eigen sfeer is uitgevoerd, als aan de algehele sfeer van de film. Sowieso combineert de serie een hoop genres met elkaar, waarbij ook mysterie, humor en coming of age zeker niet ontbreken. Hierdoor wordt de serie vrij toegankelijk en wordt er een groot publiek bereikt, want er is eigenlijk voor ieder wat wils. 

review series stranger things season 1 eleven mike dustin lucas
keeping each other save

Qua vibe is het echt een terugkeer naar de jaren 80, met nog een zweem van de jaren 70. Een beetje een combinatie van The Goonies (1985) en E.T (1982), maar dan een stuk duisterder. Er is ook een hoop gevoel in gestopt die nergens sentimenteel aanvoelt, maar oprecht is. Er zitten stukken van heroïsche euforie in, van bad guys die good guys worden. Losers die helden worden. Een heleboel kippenvel momenten en Yes! momenten en aan het einde heb je echt een doosje tissues nodig. Er zijn weinig series die dit gevoel en spanning en mysterie en humor zo goed met elkaar kunnen combineren. Perfect in balans. Perfect uitgevoerd. De acht afleveringen zijn ook precies genoeg om het verhaal te vertellen, niks is overbodig, niks wordt overgeslagen of overheen gestapt.

review series stranger things season 1 eleven dustin mike lucas
Eleven shows her great power

Nog een losers club

Het is een verhaal over moed en vriendschap over jonge liefde, over hoop en over verlies. Over jongens die alles doen voor vriendschap en over een moeder die de meest gekke dingen doet om haar zoon terug te vinden met een open geest. Het gaat over wat nu eigenlijk belangrijk is en over de keuzes die je maakt. Over het juiste doen, tegen beter weten in. Om nooit de hoop op te geven en te vechten voor datgene wat je liefhebt. En het is onmogelijk er geen brok van in je keel te krijgen. Het is een heroïsch verhaal dat heel episch zou kunnen worden. Maar wat mij betreft is dat het nu al.

review series stranger things season 1 eleven demogorgon
Eleven fights the Demogorgon

Conclusie

Kortom, het is een verfrissende en zowel spannende als leuke serie. Oude elementen van science fiction en horror en msyterie worden op een nieuwe wijze weergegeven met in de hoofdrol een groepje ‘ losers’ en met prachtige cinematografie en art direction. En omdat woorden nu te kort schieten en ik de serie niet verder eer aan kan doen, raad ik echt iedereen aan om deze serie te kijken. Er zullen weinig mensen zijn die hier geen plezier aan kunnen beleven. Maar als je in die tijd bent opgegroeid dan zal het één en al herkenning zijn en zal de serie als een warme denken aanvoelen. Het zal je een nostalgisch gevoel geven van toen je zelf nog kind was en dit soort films keek van gehuurde videobanden. Er komt een tweede seizoen in oktober 2017. Want er zijn nog een aantal losse eindjes en de serie geeft ook het gevoel dat dit pas het begin is. Waarschijnlijk en hopelijk wordt het alleen nog maar stranger.

Voor het review voor het volgende seizoen, klik op onderstaande link:

→ Lees ook de recap en uitleg van alle gebeurtenissen en personages van het eerste en tweede seizoen van Stranger Things

Praktische info

  • Stranger Things (2016)
  • Season: 1
  • No. of episodes: 8
  • Running time episode: 42-55 minutes
  • Created by: The Duffer Brothers
  • Starring: Winona Ryder, David Harbour, Finn Wolfhard, Mille Bobby Brown, Gaten Matarazzo, Caleb McLaughlin, Natalia Dyer, Charlie Heaton, Cara Buino, Matthew Modine, Joe Keery, Noah Schnapp
  • Composer: Kyle Dixon & Michael Stein
  • Cinematography: Tim Ives, Tod Campbell
  • Production company: 21 Laps Entertainment, Monkey Massacre 
  • Original Network: Netflix

3 gedachtes over “Serie Review: Stranger Things Seizoen 1

Reacties zijn gesloten.