Film Review: The Visit (2015)

review film the visit 2015 becca nana
Becca and her nana

De verhalen van M. Night Shyamalan zijn vaak klein, met weinig personages en waarin vaak één idee centraal staat. Dat is ook het geval in de film The Visit. Deze horror met behoorlijk wat komische momenten is bij tijd en wijle vrij creepy en grappig, maar vooral weird, waarbij je het woord Wat?! vaak zult uitroepen (tenminste dat deed ik wel).

Het verhaal

Becca van 15 en Tyler van 13 gaan een weekje bij hun grootouders logeren die ze nog nooit hebben gezien, omdat er vroeger iets voorgevallen is tussen hun moeder en hun grootouders, waardoor hun moeder het contact heeft verbroken. Maar nu hebben de grootouders contact gezocht via facebook en gevraagd of de kinderen konden komen logeren. Becca en Tyler willen graag gaan omdat zo hun moeder met haar nieuwe vriend op cruise kan gaan en omdat Becca van de gelegenheid gebruik wil maken om hun bezoek vast te leggen op beeld als een documentaire en hoopt het “Elixer of Love” voor haar moeder te vinden, zodat ze vrede heeft met het verleden en het weer goed kan komen tussen haar moeder en haar grootouders. Het bezoek begint wat onwennig op de afgelegen boerderij, maar al gauw beginnen  opa en vooral oma zich vreemd te gedragen. Zowel Becca als haar moeder doen het vreemde gedrag af als ouderdomskwaaltjes, maar Tyler vertrouwt het niet en denkt dat zijn oma misschien wel een weerwolf is. Heeft hij gelijk of is er iets anders aan de hand?

review film the visit 2015 tyler
Tyler thinks nana is a werewolf

Mockumentary

De film is uitermate geschikt als je een film wilt kijken waardoor je verrast kan worden, waarbij meerdere opties mogelijk zijn en die niet op een standaard Hollywood manier is gefilmd, maar vanuit het perspectief van de twee kinderen die op bezoek gaan bij hun opa en oma. En alhoewel de film met een handycam gefilmd is, en bedoeld is als documentaire van dit bezoek en gefilmd door de twee kinderen, met twee camera’s, ziet het er absoluut niet amateuristisch uit. Zoals sommige andere “found footage” films die soms wel erg schokkerig zijn en slechte beeldkwaliteit hebben en vervelend zijn om naar te kijken. Daar is dus bij deze film absoluut geen sprake van. Het voordeel van deze manier van filmen is dat je dicht bij de hoofdpersonages staat, Becca en Tyler, en dat geeft wel een extra dimensie aan het verhaal.

review the visit 2015 becca
Becca making a documentary

Becca en Tyler

Dit is niet een film die in een vastomlijnd plaatje past of in een specifiek genre te stoppen is. De film is meer dan een horror alleen met komische momenten. Het is een karakterschets van een familie, een moeder en twee kinderen en de grootouders. De relatie tussen de moeder en haar ouders is verstoord in het verleden waardoor ze elkaar al jaren niet meer gezien hebben en de twee kleinkinderen hen niet eens kennen. Een situatie die helaas niet ongebruikelijk is en die in de film voor de serieuze ondertoon zorgt. De karakters van de kinderen zorgen voor de natuurlijke komische noot en ik vond de manier waarop zij met elkaar omgingen vrij realistisch, namelijk zorgzaam, met een beetje klieren, elkaar uitdagen, maar uiteindelijk elkaar wel steunen. Ook hebben zij beiden iets interessants meegekregen in hun karakter waardoor het nooit verveelt om naar de film te kijken. Hun vader heeft hen namelijk een tijd terug verlaten en hier heeft Tyler smetvrees aan over gehouden en Becca is haar self esteem verloren. Dit is echter een gegeven en er wordt niet dramatisch de nadruk op gelegd, maar het is een manier om diepte te geven aan de personages. Want zij zijn eigenlijk de gehele tijd in beeld en het moet wel interessant blijven om naar hen te willen blijven kijken en met hen mee te voelen. Deze film is dus ook nog interessant inzake hoe relaties mensen kunnen beschadigen, zonder dat dit thema de boventoon voert, maar op de achtergrond wat meer diepgang teweeg brengt.

Het verhaal wordt op originele wijze in beeld gebracht. Niet alleen doordat Becca en Tyler filmen (en vooral Tyler bracht daar veel humor in), maar ook de manier van het verhaal vertellen. De keuze van scènes die soms kort, dan weer lang zijn. En de documentaire die Becca maakt waarbij de oma en opa en Tyler en Becca zelf worden geïnterviewd voor de camera. Ook blijf je je afvragen wat er nou precies aan de hand is.

review film the visit 2015 tyler
Tyler steals the show

Enge opa en oma

Af en toe lijkt het erop dat de film een soort wending gaat nemen naar een sprookje. Dat oma wil dat Becca steeds de oven schoonmaakt en zij er steeds dieper in moet gaan totdat zij uiteindelijk helemaal in de oven zit (het is een vrij grote oven), doet denken aan de heks van Hans en Grietje. Maar ook andere dingen die oma doet, zijn erg creepy. Zo krabt ze ’s avonds aan de deur van de kinderen en doet opa dat af als Sundowning, een sydroom dat slaat op Alzheimer, waarbij mensen laat in de middag vreemd gedrag vertonen dat ontstaat door onrust en spanning. Ze vertonen stemmingswisselingen en zijn gedesoriënteerd en hebben hallucinaties. Ondanks dat dit een goede verklaring zou kunnen zijn voor het vreemde gedrag van oma, zijn ze vrij extreem. Becca en Tyler zetten camera’s neer op specifieke plekken in huis om te zien wat oma dan precies doet. Die scènes zijn best creepy, maar oma spookt nog veel meer enge dingen uit. Dat maakt dat deze film met recht een horror genoemd mag worden. En of dit alles nu eigenlijk verklaart wat er met oma en opa aan de hand is en waar het plot naartoe gaat, is de bekende twist van M. Night Shyamalan.

review film the visit 2015 nana
just an innocent game?

Elixer of Love

De film waar Becca op duidt, de lievelingsfilm van haar moeder, met het liefdes elixer is volgens mij de film Elixer of Love (1947) die gebaseerd is op de opera L’Elisir d’Amore van Getano Donizetti. Deze komische opera gaat over een man die het hart van een vrouw wil winnen en daarvoor het liefdes elixer wil gebruiken dat natuurlijk nep is. Toch wint hij het hart van de vrouw, iets wat altijd al mogelijk was geweest. Dit sluit aan bij de woorden van de moeder in de laatste scène, dat de mogelijkheid voor contact altijd daar is geweest en dat ze die kans altijd heeft gehad maar nooit heeft gepakt. Een mooi besluit van de film met een mooie boodschap.

review film the visit 2015
keeping in touch with their mother leads to a strange discovery

Conclusie

De film is weird, spannend, grappig, creepy en erg vermakelijk. Het heeft een goed gekozen plot en de manier waarop er naar het einde wordt toegewerkt is goed in balans. Dat er geen muziek onder staat, maar enkel de muziek is te horen die ze zelf draaien is erg cool en realistisch. De film is niet voor iedereen. Zoals gezegd is het geen standaard Hollywood horror met indrukwekkende decors of special effects en enge grime. De film is simpel en sterk in zijn eenvoud. Het feit dat Becca en Tyler de film echt dragen vind ik knap. Het leukste is om niet teveel over het plot te lezen van tevoren, maar om de film gewoon te gaan kijken.

Praktische info

  • The Visit (2015) 94 min
  • Directed by: M. Night Shyamalan
  • Produced by: Marc Bienstock, Jason Blum, M. Night Shyamalan
  • Written by: M. Night Shyamalan
  • Starring: Olivia DeJonge, Ed Oxenbould, Deanna Dunagan, Peter McRobbie, Kathryn Hahn
  • Music by: Paul Cantelon
  • Cinematography: Maryse Alberti
  • Edited by: Luke Franco Ciarrocchi
  • Production company: Blinding Edge Pictures, Blumhouse Productions
  • Distributed by: Universal Pictures

Een gedachte over “Film Review: The Visit (2015)

Reacties zijn gesloten.