Film Review: Shaun of the Dead (2004)

review film shaun of the dead 2004 shaun ed
Shaun and his best friend Ed

Simon Pegg en Nick Frost hebben samen de Cornetto Trilogy gemaakt, films uit specifieke genres waar dan een komische draai aan is gegeven en zowel parodieën als echte volwaardige films zijn geworden.

De trilogieën zijn naar de ijsjes vernoemd omdat, je raadt het al, in elke film ze deze ijsjes eten en de ijsjes een belangrijke rol hebben in hun routine. Deze film is een ode aan het zombie horror genre en neemt het tegelijkertijd op de hak. Dit is de eerste film in de Cornetto Trilogy. In deze film staat de rode Cornetto centraal, aardbeiensmaak. Een toepasselijke kleur, voor deze zombie horror comedy, waarbij het bloed af en toe in de rondte spat, als Shaun tenminste niet te druk bezig is met het redden van zijn relatie met zijn vriendin Liz en het redden van zijn moeder Barbara en stiefvader Philip. De film is meer dan een satire op het zombie genre, want het wordt nooit te flauw of bitchy. Het is een op zichzelf staande film, die de nadruk legt op hilarische Britse humor.

review film shaun of the dead 2004
forensic zombies

Het verhaal 

Shaun slijt zijn dagen  in 1) het huis waar hij woont met twee vrienden, waarvan er eentje, Ed, een nietsnut is. 2) In de pub The Winchester met zijn vriendin Liz en haar twee vrienden Di en David en natuurlijk Ed. En 3) in de elektronica zaak waar hij werkt en assistent manager is. En terwijl Shaun elke keer dezelfde routine aflegt, samen met zijn mede forensen, die al wat weg hebben van zombies, heeft Liz er genoeg van en wil niet de rest van haar leven slijten in de Winchester, drinkend en zich afvragend ‘What the hell happened?’ Tot overmaat van ramp wil zijn stiefvader Philip dat hij bij zijn moeder Barbara langs gaat en een bloemetje meeneemt en wil Liz dat hij haar mee uitneemt naar een chic restaurant. Net voordat Shaun dit allemaal weet te verpesten, voltrekt zich langzaam een zombie plaag om hem heen en kan Shaun eindelijk boven zichzelf uitstijgen en zijn leven in eigen hand nemen, door Liz te redden en zijn moeder en stiefvader en zijn beste vriend Ed en de beste vrienden van Liz, Di en David mee op sleeptouw te nemen. En het hele gebeuren op de meest logische plek uit te gaan zitten, The Winchester. Een fantastisch plan.

review film shaun of the dead 2004
the whole group heading for the Winchester

Droge hilarische Engelse humor

De eerste film van de trilogie is ook gelijk de grappigste. De comedy voltrekt zich op de voorgrond, maar ook op de achtergrond. Er zijn continu grappige situaties, gesprekken, gebeurtenissen en er wordt ook veel gebruik gemaakt van fysieke comedy. De personages op zich zijn grappige figuren die elk hun steentje in de hilariteit bijdragen. Maar er is niet alleen maar ruimte voor hilariteit. Ook de serieuze stukken worden niet vergeten, zodat de geloofwaardigheid van de personages wel overeind blijft.

De film heeft oog voor detail en laat nergens een steekje vallen. Alles zit goed in elkaar en je verveelt je geen moment. En wat ook goed gedaan is, zijn de korte zich snel opeenvolgende scènes van de noodzakelijke tussenstukjes, zoals het ochtendritueel, dat op deze manier snel, maar duidelijk wordt getoond. En zo wordt er ook gelijk vaart gebracht in de film, door de tempowisseling en het levert tegelijk ook erg komische stukjes op.

review film shaun of the dead 2004 ed shaun
batt(ling) of zombies

Er zitten ontzettend veel grappige scènes in de film. De één is hilarisch en de ander goed gevonden. Maar de humor is wel de typisch droge Engelse humor. Maar om de film niet te gek te maken, is er ook aandacht voor de serieuze stukken. Niet iedereen zal de zombieplaag overleven en dat wordt op een zowel grappige wijze, maar ook zeer tragische wijze in beeld gebracht. Ze hebben hierin een goede balans gevonden door het noch te zielig en serieus te maken, noch te hilarisch en flauw. Maar ook er is meer dan genoeg actie. En vooral ook zombie actie. De zombies worden bestreden met oude vinylplaten, honkbalknuppels en wat er ook maar voorhanden is.

review film shaun of the dead 2004
playing zombie

Zoals gezegd is de humor niet alleen heel droog, maar ook een kleine maatschappelijke tik tegen ons dagelijks gedrag. Zo gaan de normale mensen ook al voor de zombie uitbraak geheel in zombie-achtige stijl naar hun werk, waarbij Shaun een beetje kwijlend in de bus zit. Ook wanneer de zombie plaag zich rondom Shaun voltrekt en hij niks in de gaten heeft, is natuurlijk een kleine steek naar onze egoïstische maatschappij.

Maar er is ook ander soort humor die niet per se een kritische noot heeft, alhoewel het wel altijd iets van slimme humor heeft. Zoals het drie keer opduiken van oude schoolvriendin Yvonne die telkens zegt: ‘Glad somebody made it.’ Met telkens eigenlijk een andere betekenis. Het zombie bashen op de maat van de muziek van Queen, Don’t stop me now, is te grappig. En het einde van de film was geinig gevonden.

review film shaun of the dead 2004
hit on cue

Conclusie

De film verloopt als een echte zombie film, maar dan net even wat anders en met andere personages die, heel belangrijk, er wel een heel andere en absurde kijk op de gebeurtenissen en prioriteiten op na houden dan de gemiddelde personages in een zombie film. De film is super hilarisch, voor zowel zombie lovers als degenen die normaliter geen zombie films kijken, maar die wel erg van Britse humor houden.

Lees ook de reviews van de andere twee films uit de Cornetto Trilogy:

Praktische info

  • Shaun of the Dead (2004) 99min
  • Directed by: Edgar Wright
  • Produced by: Nira Park
  • Written by: Edgar Wright, Simon Pegg
  • Starring: Simon Pegg, Nick Frost, Kate Ashfield, Lucy Davis, Dylan Moran, Penelope Wilton, Bill Nighy
  • Music by: Pete Woodhead, Daniel Mudford
  • Cinematography: David M. Dunlap
  • Edited by: Chris Dickens
  • Production company: StudioCanal, Working Title Films, Big Talk Productions, Film4 Productions
  • Distributed by: Universal Pictures, Rogue Pictures (US)

2 gedachtes over “Film Review: Shaun of the Dead (2004)

Reacties zijn gesloten.