Film Review: Life (2017)

review film life 2017
the lab on the ISS

Science fiction horrors op een ruimteschip of ruimtestation is natuurlijk niets nieuws onder de zon. De film Life speelt zich af op de ISS, een claustrofobische omgeving. 

De allerbekendste horror science fiction is Alien (1979), waarin een buitenaards monster de crew van de Nostromo aanvalt en waarmee Sigourney Weaver beroemd is geworden, evenals de alien Xenomorph uit de film. Die filmreeks was heel succesvol en die formule, waarin op een claustrofobische manier mensen achtervolgd worden door een of meerdere aliens, hallucinaties of wat nog meer op een ruimtestation geheel geïsoleerd van de rest van de wereld, is een ultiem uitgangspunt voor een enge en spannende film. Echter niet iedere film kan met dit beproefde concept overweg en niet iedere film slaagt erin om Alien te evenaren of zelfs maar te overtreffen. Is dat Life dit keer wel gelukt?

review film life 2017
the discovery of an alien species

Het verhaal 

Het gaat over de crew van de ISS bestaande uit de Amerikaanse medisch officier Dr. David Jordan. De Engelse quarantaine officier Dr. Miranda North. De Amerikaanse vluchtengineer Rory Adams. De Japanse systeemengineer Sho Murakami. De Engelse exobioloog Dr. Hugh Derry en de Russische missie commander Ekateriba Golovkina. Zij hebben van Mars een levend sample meegenomen om op ISS te onderzoeken. Ze komen erachter dat het levende weefsel niet alleen erg snel groeit, maar ook snel leert. En het duurt niet lang voordat het wezen bewijst dat zijn overleveningskunsten beter zijn dan die van de mens. Al gauw zijn de onderzoekers niet meer bezig met hun onderzoek, maar met overleven in een strijd tegen de alien die allesbehalve gemakkelijk is. En moeten ze alles op alles zetten zodat het wezen de aarde niet zal bereiken.

review film life 2017
a very dangerous species

Oppermachtige alien

Deze film houdt zich niet bezig met de filosofische vraag wat het leven inhoudt, maar toont ons wel respect en voorzichtigheid omtrent onbekende levende wezens te hebben. Iets wat een groot vraagstuk is binnen de wetenschap die zich bezighoudt met buitenaards leven en of we dat überhaupt moeten willen vinden en wat de eventuele consequenties zijn. In plaats van ET krijgen we in deze film te maken met eerder een alien-achtig wezen zoals uit Alien, een wezen dat uit is op het doden van alle bemanningsleden zonder dat daar ooit de reden ervan wordt uitgelegd, behalve de noodzaak om te willen overleven. Die kwestie wordt kort aangestipt en al gauw belanden we in een slasher-thriller waarin ieder bemanningslid een voor een het loodje legt. Dat gebeurt echter wel op een gruwelijke wijze, waar geen enkele vorm van camp aan te pas komt. Het is lang en realistisch in beeld gebracht, wat een vrij nare ervaring is. Alhoewel de bemanningsleden wel steeds bedenken hoe ze tegen het wezen moeten vechten loopt dat telkens op niets uit. De firewalls waar quarantine officier Miranda verantwoordelijk voor is, begeven het een voor een. Ze schijnt zo zegt ze zelfs lappen tekst met scenario’s te hebben en protocols, maar dat het wezen vijandig is en enorm snel groeit en leert zat er even niet bij, wat het een beetje ongeloofwaardig maakt.

review film life 2017
that fights to survive

Flight, fight and flat

Maar dat is niet het grootste probleem van de film. De personages zijn vrij vlak. Enkel van twee, de een krijgt net een kind via facetime en de ander wil niet terug naar de aarde, krijg je een heel klein oppervlakkig beeld, van de rest krijg je geen enkel beeld. Hun personages zijn zo cliché zoals bij science fiction hoort, een zwarte man die ook nog eens verlamd is aan zijn benen, een Aziaat, twee vrouwen die de baas zijn en een stoere man en een gevoelige man. Dat somt de karakters van hen eigenlijk wel op.

Maar wat vooral mist is de onderlinge spanning die er zou moeten ontstaan of door het script gecreëerd moet worden. Zoals gedaan bij Alien; de eerste spanning onderling ontstaat al wanneer Ripley volgens protocol het crewlid met facehugger niet aan boord wil laten en ze vervolgens overruled wordt door Ash die uiteindelijk een ander doel blijkt te hebben. Dat geeft wrijving en spanning bovenop de spanning van de alien en zorgt voor een diepere laag. In Life ontbreekt die geheel. Het is voornamelijk vechten en vluchten voor de alien, wat al snel duidelijk wordt dat het een nutteloze zaak is. Misschien is de laatste actie wel de meest inventieve en zorgt voor een coole twist die ook goed in beeld in genomen, begeleid door eveneens goede muziek.

Conclusie

Maar verder is de film gewoon een spannende actie horror die doet wat het moet doen; je op het puntje van je stoel laten zitten. Al was dat makkelijker geweest wanneer de personages iets beter uit de verf waren gekomen. En het was ook een stuk leuker geweest als er enige vorm van humor in had gezeten, maar die ontbreekt geheel. Wel een pluspunt is dat de film niet al te lang duurt, en daar bedoel ik mee, dat het niet nodeloos wordt uitgerekt. Anderhalf uur is meer dan voldoende voor de meeste films, alhoewel sommigen toch menen er twee of twee en een half uur voor nodig te hebben, wat de film vaak nodeloos lang maakt. Dat hebben ze hier wel goed gezien.

Dus als ik de vraag moet beantwoorden of het Alien kan evenaren dan is het antwoord: beslist niet. Dit is de zoveelste film die zich in een ruimteschip afspeelt, maar in tegenstelling tot andere films, heeft het de potentie van de claustrofobische feel niet weten te benutten. De alien zelf is mooi vormgegeven, maar niet spectaculair. En het spektakel van de alien blijft uit. De film is spannend en vermakelijk, maar meer ook niet.

Praktische info

  • Life (2017), 104 min
  • Directed by: Daniel Espinosa
  • Produced by: David Ellison, Dana Goldberg, Bonnie Curtis, Julie Lynn
  • Written by: Rhett Reese, Paul Wernick
  • Starring: Jake Gyllenhaal, Rebecca Ferguson, Ryan Reynolds, Hiroyuki Sanada, Ariyon Bakare, Olga Dihovichnaya
  • Music by: Jon Ekstrand
  • Cinematography: Seamus McGarvey
  • Edited by: Frances Parker, Mary Jo Markey
  • Production company: Skydance Media
  • Distributed by: Columbia Pictures