Film Review: Pandorum (2009)

review film pandorum 2009 payton
pandorum

Pandorum slaat op het Orbital Dysfunctional Syndrome (ODS), een aandoening die ontstaat in de ruimte, getriggerd door emotionele stress en die leidt tot paranoia, deliriums en een bloedneus (een aandoening die niet echt bestaat, voor zover wij weten natuurlijk, want zo ver en zo lang zijn we nog nooit geweest in de ruimte). Dat maakt van deze film een science fiction film gemixt met fantasy en horror elementen.

Het verhaal

Het is het jaar 2174 en de grondstoffen op de aarde raken op en de aarde is overbevolkt geraakt. Het ruimtevaartuig Elysium wordt gelanceerd. De film begint wanneer de bemanning luistert naar een boodschap in verschillende talen (waaronder ook Nederlands) van de Aarde die luidt: “You’re all that is left. Good luck, god bless and godspeed.”

In de volgende scène ontwaakt korporaal ingenieur Bower uit zijn hypersleep. Het is donker en hij is helemaal alleen. Dan ontwaakt ook luitenant Payton en samen proberen ze erachter te komen waarom ze niet zijn gewekt door het voorgaande team, waarom het ruimteschip ‘uit’ lijkt en waarom ze zijn opgesloten in de ruimte waar hun team verblijft tijdens hun hypersleep. Dit wordt allemaal nog eens bemoeilijkt doordat ze lijden aan geheugenverlies, veroorzaakt door de hypersleep, en maar langzaam weer terugkomt. Bower begint op een tocht door de ventilatieschachten op weg naar de controlekamer om uit te zoeken wat er aan de hand is. Op zijn zoektocht ontmoet hij niet alleen een vrouw Nadia en een man Manh, maar ook ontdekt hij dat het schip krioelt van op mensen (en ook een beetje op Orks) gelijkende kannibalistische wezens die op hen jagen. Tijdens zijn zoektocht die uitmondt op een overlevingstocht komt Bower tot nog meer gruwelijke ontdekkingen die het voortbestaan van de mensheid bedreigen.

review film pandorum 2009 nadia bower
Nadia and Bower

Claustrofobisch

De opbouw van de film is heel goed. Het begint heel claustrofobisch, wanneer Bower en Payton de enige twee mensen zijn die wakker zijn op een enorm ruimteschip. Maar als ze merken dat ze toch niet alleen zijn, verandert hun situatie in een post-apocalyptische strijd om te overleven. Die strijd gaat er zowel spannend als gruwelijk aan toe. Maar dat is niet het enige gevecht dat ze moeten leveren want uiteindelijk eindigt het in een gevecht tegen Pandorum zelf, waarbij je als kijker keer op keer op het verkeerde been wordt gezet. Zo lijkt de film drie delen te hebben, en zelfs een beetje drie genres en drie sferen, waarin de film is opgesplitst. Toch vloeien die drie aktes om het zo maar te noemen goed in elkaar over zonder dat je telkens afvraagt waar je nu weer in bent beland. De personages doen dat natuurlijk overigens wel. Iedere akte heeft zijn eigen sfeer, maar de kunst van het overleven, eenzaam, of strijdend tegen kannibalen of tenslotte tegen je eigen psyche, staat steeds centraal. De film levert met deze drie aktes dan ook geen standaard film op, maar een die wil afwijken van een vaststaand format. En dat is wel goed gelukt.

review film pandorum 2009
cannibalistic creatures on the ship

Post-Apocalyptische sfeer

De deliriums worden trouwens goed in beeld gebracht, niet te overdreven, maar net vervreemdend genoeg om je af te kunnen vragen wat nou echt is en wat niet.

De film biedt een enge sfeer en ook een post-apocalyptische sfeer die me een beetje deed denken aan de film Doomsday (2008), maar dan in de ruimte. De post-apocalyptische wezens deden me denken aan Morlocks uit The Time Machine van H.G. Wells.

De vraag die in de film gesteld wordt is: Hoe groot is je overlevingsdrang, als er niks meer is om voor te leven, letterlijk. Op een desolate plek als de ruimte is Pandorum niet zo ver gezocht natuurlijk, maar wel  goed genoeg uitgewerkt in de film en zorgt voor een verrassend plot. Wanneer daarbij de ideeën over overleving en menselijke evolutie worden toegevoegd, is dit een geslaagde post-apocalyptische survival horror in space geworden. En één waar ook weinig middelen voor zijn gebruikt, al ziet de grime en kostuums er goed uit.

review film pandorum 2009
the Elysium

Conclusie

Er zijn maar 6 personages, waarvan er 1 zelfs voor 90% van de film zich in 1 ruimte bevindt. Wat nog meer de nadruk legt op een benauwd, geïsoleerd en verlaten gevoel. Spanning wordt nergens geforceerd, maar is een logische aaneenschakeling van gebeurtenissen en beslissingen. Jammer dat de film, toen hij werd uitgebracht toch ondergewaardeerd werd, want ook al is het misschien niet de beste film die je ooit zult zien, het is toch de moeite van het bekijken waard.

Praktische info

  • Pandorum (2009) 108 min
  • Directed by: Christian Alvart
  • Produced by: Robert Kulzer, Jeremy Bolt, Paul W.S. Anderson
  • Screenplay by: Travis Milloy
  • Story by: Travis Milloy, Christian Alvart
  • Starring: Dennis Quaid, Ben Foster, Cam Gigandet, Antje Traue, Cung Le, Eddie Rouse
  • Music by: Michl Britsch
  • Cinematography: Wedigo von Schultzendorff
  • Edited by: Philipp Stahl, Yvonne Valdez
  • Production company: Constantin film, Impact Pictures
  • Distributed by: Overture Films (USA), Constantin Film (Germany/Austria), Icon Productions (UK/Australia), Metro-Goldwyn-Mayer Pictures (International sales), M6 (France)