Film Review: Train to Busan/ Busanhaeng (2016)

review film train to busan 2016
train to busan

Een goede zombie film moet voor mij de volgende ingrediënten bevatten: er moet genoeg spanning inzitten, humor is ook vrij belangrijk, veel zombie actie en ook moet de film emotioneel aanslaan en zowel de menselijkheid en onmenselijkheid van de personages laten zien.

Tot nu waren mijn favoriete zombie films: 28 Days Later (2002), Shaun of the Dead (2004) en World War Z (2013), maar nu is daar een favoriet bijgekomen. Train to Busan bevat alle bovengenoemde ingrediënten die ook buitengewoon goed zijn uitgevoerd. De Koreaanse horror duurt maar liefst twee uur, maar al die tijd zit je op het puntje van je stoel van spanning en wordt je ook op je wenken bedient door een scala van emoties, van humor tot verdriet. Dit is een echt zombie pareltje.

review film train to busan 2016
train station

Het verhaal 

Vader Seok-woo is gescheiden en zorgt voor zijn dochtertje Soo-an. Maar hij is eigenlijk altijd aan het werk en het meisje mist haar moeder die in Busan woont. Op haar verjaardag besluit Seok-woo om samen met haar naar Busan af te reizen zodat ze haar moeder kan zien. Wat hij niet weet is dat er een vreemde uitbraak is geweest waardoor mensen in zombies veranderen en die volledig uit de hand loopt wanneer ze in de trein naar Busan zitten. Helaas heeft een van de geïnfecteerden zich verschanst in de trein en verandert de halve trein in zombie passagiers. Samen met nog een aantal andere overlevenden in de trein probeert Seok-woo met Soo-an naar Busan te komen. Samen strijden ze tegen de zombies, maar de zombies zijn niet hun enige probleem in de trein.

review film train to busan 2016
little Soo-an

Mensen versus zombies

Naast Seok-woo en Soo-an zijn er nog een aantal andere personages waar we aan het begin van de treinreis aan worden voorgesteld. Zo is er het echtpaar Sang-hwa en Seong-kyeong die zwanger is, de twee oude zussen Jong-gil en In-gil, de honkballer Young-guk en zijn vriendinnetje Jin-hee, een zwerver en de egoïstische en menselijke nemesis, zakenman Young-suk.

Korte introducties laten al snel blijken met wat voor personen we te maken hebben en zorgen er gelijk voor dat er personages zijn in de mensenmassa’s die je in de gaten wilt houden, want zij krijgen te maken met hordes zombies, zeker wanneer ze op een treinstation stoppen. Alhoewel ze misschien op korte komische of clichématige manieren worden voorgesteld, worden de personages al snel heel menselijk door de keuzes die ze maken. Juist door die nadruk ook te leggen op die keuzes wordt het niet slechts een actie film waarin er alleen maar oog is voor de gruwelijke acties van de zombies en het rennen en vluchten van de personages. De film laat de personages gelukkig wel genoeg rennen en vluchten, maar het maakt van hen niet enkel slachtoffers. De personages zijn goed in staat om van zich af te bijten, actief te blijven denken en handelen en zijn geen passieve slachtoffers overgelaten aan het lot. De film speelt hier goed op in, door alle mogelijkheden die er zijn in een trein te benutten, maar ook op het station, zijn prachtige, enge en spannende scènes te zien die tevens zorgen voor afwisseling. Hierdoor wordt de film nergens saai en wordt de band van de personages met de kijker versterkt en wil je nog liever dat ze het overleven… Helaas is dat niet altijd het geval.

review film train to busan 2016
a train station full of zombies

Mensen versus mensen

Het thema dat daarbij op de voorgrond treedt en steeds naar voren komt is aandacht hebben voor een ander, niet egoïstisch zijn en de juiste keuzes maken ten opzichte van jezelf maar vooral ook ten opzichte van de ander. Daar begint de film ook mee. Seok-Woo heeft eigenlijk nauwelijks aandacht voor Soo-an en heeft zelfs haar zangoptreden op school gemist. Zij beklaagt zich niet alleen daarover, maar ook op het moment waarop hij de keuze heeft om iemand van een zombie te redden of weg te vluchten met haar zegt zij dat hij alleen maar egoïstisch is. Dat klinkt misschien erg moralistisch, maar op die manier wordt het niet gebracht. Want ook wordt er de tegenovergestelde vraag gesteld waar het allemaal goed voor was, al die aandacht voor anderen terwijl je jezelf wegcijfert. De film schuurt vaker tegen dat randje aan, maar gaat er nooit overheen. De film is sowieso niet schuw om veel verschillende emoties te laten zien, zoals angst, woede, zelfopoffering, overwinnen van angst, verdriet. En ook hier weer schuurt de film tegen het randje maar gaat er nooit overheen.

review film train to busan 2016
Seok-woo and Sang-hwa

Spanning in sneltreinvaart

De film is van het begin tot het einde spannend. Er gebeurt steeds weer iets. Niemand is ooit veilig. Kleine rustmomentjes gaan al snel weer over in spannende scènes. Die spanning is afgewisseld van rennen voor massa’s zombies, tot heel stilletjes langs zombies kruipen. En van het feit dat een personage het soms net wel redt en soms niet. Door die afwisseling kan die spanning ook continu aanhouden. De grote actie scènes zijn echt heel goed in beeld gebracht, met knappe moves van de zombie acteurs en goed camerawerk met coole shots. Ook de special effects zijn echt fantastisch en verrassend in beeld gebracht.

review film train to busan 2016
no safe place left on the train

Hoopvol voor mensheid en zombiegenre

Er is gekozen voor een goede combinatie tussen wat de zombies doen en wat de mensen elkaar aan kunnen doen. Toch blijft de film een hoopvolle en positieve vibe vasthouden aangezien de mensen die altruïstisch zijn in de meerderheid zijn en de slechte egoïstische mens maar gerepresenteerd wordt door één persoon die een aantal makke en bange schapen leidt. Misschien zijn er af en toe wat culturele verschillen, zoals huilende volwassen mannen of het passieve gedrag van sommige mensen of een hele late reactie. Maar dat ligt niet per se aan het cultuurverschil tussen Korea en het Westen, maar meer op de manier waarop dat in beeld is gebracht. Wanneer er namelijk iets vrij extreems gebeurt en nog vrij onwerkelijk ook, zoals een zombie die bij iemand achterop springt, zal niemand gelijk gaan schreeuwen of reageren, denk ik. De eerste reactie komt vertraagd binnen omdat je hersenen nog niet goed registeren wat er aan de hand is omdat het een vrij onmogelijke situatie is. Daardoor vindt ik deze film juist eerder realistischer als zombie film dan de meeste Hollywood films, waarin mannen bijvoorbeeld vrijwel nooit huilen. Die manier van de menselijke emoties en reacties in beeld brengen, maakt van deze film een vrij heftige zombie film. Eentje die niet in de koude kleren gaat zitten. Daartoe dragen de acteerprestaties van het kleine meisje Soo-An ook zeker toe bij.

review film train to busan 2016
just escaped

Conclusie

Deze film heeft mij zeer blij verrast. Ook het hele idee dat de zombiefilm zich geheel en al afspeelt in een rijdende trein en maar één keer stopt op een hels zombie station, is origineel en goed bedacht. En de uitvoering daarvan is helemaal fantastisch. In elk opzicht. Wie van zombiefilms houdt, mag deze zeker niet overslaan. De film is zeer compleet en een voorbeeld voor het zombiegenre.

Praktische info

  • Train to Busan (2016) 118 min
  • Language: Korean (South Korea)
  • Directed by: Yeon Sang-ho
  • Produced by: Lee Dong-ha
  • Written by: Park Joo-suk
  • Starring: Gong Yoo, Ma Dong-seok, Jung Yu-mi, Kim Su-an, Kim Eui-sung, Choi Woo-shik, Ahn So-hee
  • Music by: Jang Young-gyu
  • Cinematography: Lee Hyung-deok
  • Edited by: Yang Jin-mo
  • Production company: Next Entertainment World, RedPeter film
  • Distributed by: Next Entertainment World

2 gedachtes over “Film Review: Train to Busan/ Busanhaeng (2016)

Reacties zijn gesloten.