Serie Review: The OA Seizoen 1

review series the oa season 1
the OA

The OA was één van de hits van 2016 op Netflix. Een serie waar veel over werd gesproken en waar veel theorieën over de ronde gingen. Een serie die werd omschreven als intrigerend, mysterieus, maar ook als onbegrijpelijk en vaag.

De serie werd ook vaak vergeleken met die andere science fiction hitserie van Netflix, Stranger Things. Maar zelf vind ik die series totaal niet met elkaar te vergelijken, behalve dan dat beide series anders zijn en durven te zijn. Niet de conventionele paden betreden en niet zomaar alles in hapklare brokken aan de kijker geven. En beide series zijn fantastisch op veel vlakken  en zeker in mijn optiek twee van de betere series die ik ooit heb gezien. Maar waar Stranger Things vooral erg cool was en in het teken stond van moed en vriendschap, gaat The OA daarin een stapje verder.

Het verhaal

Prairie Johnson is een vrouw die na 7 jaar verdwenen te zijn geweest, plotseling weer opduikt, terwijl ze van een brug afspringt. En bij die bizarre eerste kennismaking blijft het niet want ook blijkt zij weer te kunnen zien, nadat ze bijna 20 jaar blind is geweest. Ze wordt herenigd met haar adoptie-ouders, Nancy en Abel en keert terug naar huis in Crestwood. Ze weigert in eerste instantie te praten over datgene wat haar is overkomen, maar als ze een paar jongens uit de buurt ontmoet en een lerares begint ze hen haar verhaal te vertellen. Want zo zegt ze, ze heeft vijf personen nodig. En die vijf personen zijn, Alfonso “French” Sosa, een slimme jongen met een moeder die eigenlijk niet voor hem kan zorgen. Steve Winchell, de football speler die onhandelbaar is en zichzelf telkens in de problemen werkt. Buck Vu, een transgender. Jesse die samen met zijn zus woont en geen ouders heeft die voor hem zorgen. En de eenzame lerares op de school van de kinderen Elizabeth “BBA” Broderick-Allen. Alle vijf zijn ze buitenbeentjes, de zogenaamde misfits, met ieder hun eigen problemen waar ze niet uit kunnen ontsnappen. Samen komen ze ’s avonds bijeen in een leegstand huis in hun buurt om  naar het verhaal van Prairie te luisteren en hoe ze The OA werd. Ze vertelt hen over haar jeugd als jong meisje in Rusland bij haar vader. Hoe ze naar Amerika werd gestuurd voor haar veiligheid en bij haar tante moest wonen. Hoe ze door Nancy en Abel geadopteerd werd. En hoe ze haar eerste bijna dood ervaring had. Ze vertelt hen dat ze werd meegenomen door een dokter genaamd Hap, die onderzoek deed naar bijna dood ervaringen en hoe ze samen met vier anderen opgesloten kwam te zitten als een laboratorium rat waar Hap onderzoek op uitvoerde. En uiteindelijk vertelt ze hoe ze weer thuis was gekomen.

Door haar verhalen brengt het de vijf bij elkaar. Vijf verschillende personen die anders nooit echt bevriend zouden zijn geraakt, maar door hun bijeenkomsten steeds dichter tot elkaar groeien en er een hechte band tussen hen ontstaat. Eenzelfde soort band die Prairie opbouwde met de andere proefpersonen/gevangenen van Hap: Homer, Scott, Rachel en Renata.

Nu zij is ontsnapt en de anderen zijn achter gebleven, heeft Prairie weer vijf mensen nodig om een weg terug te vinden naar degenen die zij heeft achtergelaten en met name Homer om hen zo hopelijk ook te kunnen bevrijden.

review series the oa season 1
a magical story

Spoilers: Mijn uitleg The OA

Er zijn veel theorieën in omloop over wat deze serie nou eigenlijk betekent. De vragen die vaak gesteld worden zijn: is het waar wat Prairie vertelt? Is het allemaal gelogen en slechts een verzinsel om een trauma te verwerken? Of is het allemaal niet echt, een soort droom en komen we pas in het tweede seizoen erachter wat er nu precies is gebeurd en waar het allemaal om ging, zoals Lost dat ooit deed? 

Mijn persoonlijke mening is dat het daar helemaal niet om gaat, om de vraag of het nu wel of niet waar is. En zoals BBA al tegen OA zegt: “waarom willen mensen toch altijd alles verklaren en begrijpen?” Ik denk dat dat een duidelijke hint is dat dat dus niet de bedoeling is, het allemaal willen verklaren en begrijpen op een verstandelijke en rationele manier.

Voor mij gaat deze serie over de kracht van het vertellen van een verhaal. Dat het vertellen van een verhaal heilzaam werkt. Dat het geneest, heelt, mensen samen en dichter tot elkaar brengt en hen verbindt. Ook de zoektocht van Steve, French, Buck en Jesse, of het verhaal van OA werkelijk waar is of niet, brengt hen samen. Het gaat om de verbinding en niet om de vraag of haar verhaal wel of niet waar is.

Die verbondenheid die OA eerst heeft met Homer en de anderen en later met Steve, French, Buck, Jesse en BBA staat in schril contrast met het egoïsme van de buitenwereld. De band die de groep met elkaar heeft, staat in het teken van opoffering, elkaar helpen en steunen. Eerst is deze band gebaseerd op het geloof in OA, maar wanneer dat geloof op losse schroeven komt te staan, is er de band die OA tussen hen heeft gesmeed net zo sterk gebleven.

review series the oa season 1
Prairie reunited with her parents

Een ander thema dat steeds naar voren komt op verschillende manieren is vrijheid. Heel letterlijk genomen is het de vrijheid die Prairie door Hap is ontnomen. Minder letterlijk zijn de andere vijf die het gevoel van vrijheid niet hebben, niet het gevoel hebben zelf keuzes te kunnen maken. Steve vraagt ook aan OA hoe ze al die tijd die gevangenschap heeft kunnen doorstaan. En zij antwoordt: omdat ze niet alleen was. Hetzelfde geldt voor de vijf op figuurlijke wijze. Doordat zij nu niet meer alleen zijn en elkaar hebben gevonden en een diepe band met elkaar hebben gekregen, hebben ze de kracht gekregen om vrij te kunnen zijn, om keuzes te kunnen maken en zichzelf te kunnen zijn. En ook om de ontberingen in het gewone leven te doorstaan.

Op een ander manier komt die vrijheid ook naar voren, in de verschillende dimensies waar OA naar toe kan gaan, wanneer ze sterft en een bijna dood ervaring heeft. Ze legt het uit als verschillende lagen op elkaar, of als een tuin met meerdere paadjes die je kan bewandelen. Maar om de mogelijkheid te hebben om te kiezen welk pad je wilt inslaan, zijn er vijf bewegingen nodig. Bewegingen die ze van hun hoeder in het hiernamaals leren door iets levends door te slikken en het in hun lichaam op te nemen en weer terug te kunnen nemen naar het leven. Die bewegingen kunnen heel simpelweg symbool staan voor de echte bewegingen die je als mens maakt, fysieke acties die voor fysieke keuzes en vrijheid kunnen zorgen. Maar bewegingen achter elkaar telkens herhaald, zorgt ook voor een ritualistisch effect, iets dat ook weer voor verbondenheid zorgt. Samen dansen, zingen, zorgt voor eenheid. Het is een fysieke, tastbare uiting, iets wat ook ánderen kunnen zien, ter getuigenis van die verbondenheid en die kracht die je samen uitstraalt.

Emotioneel indrukwekkend

The OA is het een erg indrukwekkende serie. Vooral op emotioneel vlak is het van een zeer hoog niveau. De manier hoe de vijf langzaam dichter tot elkaar komen is heel klein in beeld gebracht, met kleine gebaren. Elke aflevering leer je niet alleen meer over OA en over wat haar is overkomen, maar ook over de andere vijf en hun leven, zonder dat heel sentimenteel in beeld te brengen. Ook hoe OA over haar gevangenschap vertelt is nooit op sentimentaliteiten te betrappen, noch is het koud en klinisch. De serie gaat in je zitten, spreekt je gevoel aan in de meest pure vorm. De laatste scènes vond ik zo indrukwekkend en mooi en ontroerend. Het vulde mijn hart en ik heb keihard moeten janken. Eigenlijk is dit het toppunt van een episch verhaal. Alles komt samen. Alles heeft betekenis. Moed, vriendschap en een intense band zorgen ervoor dat alles klopt.

In een wereld waarin egoïsme regeert en alles naar en ellendig kan zijn, staat de hoop en de kracht die OA geeft centraal. En dat laatste is waar het om gaat in deze serie.

review series the oa season 1
imprisoned

Hypnotiserende cinematografie

De serie is ook prachtig gefilmd. De beelden van het hiernamaals van OA zijn mooi, surrealistisch en dromerig zonder nep te worden. De muziek is mooi subtiel. Het camerawerk is heel bewegend en volgend en houd je dicht op de personages. Soms is dat erg confronterend, onprettig of juist lief of mooi. Maar het wekt emoties op. En daardoor sluit je OA, French, Steve, Buck, Jesse en BBA  al snel in je hart. Maar mijn absolute zwak heb ik voor BBA, Elizabeth “Betty”.

Het zijn acht afleveringen, waarvan de meesten ongeveer een uur duren en het tempo is vrij traag. Maar je wordt er helemaal ingezogen. Net zoals de vijf die naar het verhaal van Prairie luisteren. Het is bijna hypnotiserend. En ik kan met recht zeggen dat ik dit wel de mooiste, ontroerendste, epische, krachtigste en op emotioneel vlak de heftigste serie vind die ik ooit heb gezien en waar al die elementen bij elkaar samen komen. Er komt een tweede seizoen, maar dat had niet per se gehoeven. Ik vind dat het verhaal dat verteld moest worden is verteld. Dat het een mooi, afgerond einde heeft. Dat alles wat OA heeft verteld, dat waar zij en de andere vijf het voor deden en waarom OA haar verhaal vertelde en waarom zij naar haar verhaal luisterden, dat dat het effect heeft bereikt zoals bedoeld. Voor mijn gevoel is het een afgerond verhaal en zou een tweede seizoen het zo maar kunnen verpesten. Soms moet je het bij dingen laten, het onverklaarbaar laten, wanneer je het niet kan verklaren. Of het onbegrijpelijk laten als je het niet begrijpt. Het verhaal gewoon je hart en het doel laten bereiken. Toch ben ik wel benieuwd wat ze van het tweede seizoen gaan maken en of we nog meer verwonderende gebeurtenissen mee mogen maken. En Homer en de anderen zitten nog steeds gevangen…

Conclusie

The OA is een betoverende serie met een krachtig verhaal. Een origineel verhaal dat op een originele en mooie manier in beeld wordt gebracht. Deze serie is verfrissend en een verademing, waar je de tijd voor moet nemen en op je in moet laten werken. 

Praktische info

  • The OA (2016)
  • Season: 1
  • No. of episodes: 8
  • Running time episode: 31-71 minutes
  • Created by: Brit Marling, Zal Batmanglij
  • Starring: Brit Marling, Emory Cohen, Scott Wilson, Phyllis Smith, Alice Krige, Patrick Gibson, Brendan Meyer, Brandon Perea, Ian Alexander, Jason Isaacs
  • Theme music composer: Rostam Batmanglij
  • Composers: Rostam Batmanglij, Danny Bensi, Saunder Jurriaans, Jay Wadley
  • Cinematography: Lol Crawly
  • Production company: Plan B Entertainment, Anonymous Content, Netflix
  • Original network: Netflix