Film Review: The Final Girls (2015)

review film the final girls 2015
the final girls

The Final Girls is zowel een horror als een comedy en een parodie. Horror en humor kan een hele leuke combinatie zijn, maar het kan al heel snel te flauw worden, waarbij de nadruk ligt op grappen en grollen en daar een flinterdun verhaaltje omheen is verzonnen.

Voor horror en humor is een goede balans nodig, want het moet wel eng en spannend blijven, de humor moet elke keer de plank raak slaan en er is een goed verhaal nodig om de hele boel aan elkaar te maken. Daarbij moet er goed geloofwaardig geacteerd worden om alle meligheid en engheid goed over te brengen. En ik moet zeggen dat The Final Girls daar bijzonder goed in is geslaagd.

Het verhaal 

Max en haar moeder Amanda proberen de eindjes aan elkaar te knopen. Amanda is actrice en doet telkens audities, maar vanwege haar rol in 1986 als Nancy in de campy horrorfilm Camp Bloodbath, komt ze niet meer aan de bak. Op een dag, na weer een mislukte auditie, krijgen Max en Amanda een auto ongeluk, waarbij Amanda overlijdt. Drie jaar later, lijkt Max haar leven weer op orde te hebben en woont ze bij haar tante. Ze heeft een beste vriendin Gertie. Duncan de stiefbroer van Gertie organiseert, precies op de sterfdag van Max’ moeder een filmavond waarbij Camp Bloodbath 1 en 2 worden vertoond. Hij vraagt Max om daarbij te zijn in ruil voor het maken van al haar huiswerk. Ze stemt toe. Chris, een jongen die zij wel leuk vindt en tevens de ex van haar voormalige beste vriendin Vicki, komt om haar te ondersteunen. Ook Vicki komt, als zijnde een echte bitch. Maar dan tijdens de vertoning van de eerste film en wanneer Max het moeilijk krijgt om naar haar moeder te kijken omdat ze in de film op het punt staat vermoord te worden, vliegt de bioscoop in brand. Max, Gertie, Duncan, Chris en Vicki vluchten door het doek van de film, doordat Max met een machette er een gat in snijdt. Hierdoor belanden ze wonderbaarlijk genoeg in de film. Niet alleen ziet Max haar moeder weer terug, die echter niet haar moeder is, maar het personage Nancy, maar zullen ze ook moeten vluchten en het uiteindelijk op moeten nemen tegen de villan van de film Billy Murphy, de moordende machette killer.

review film the final girls 2015
how to take a selfie with the killer

Camp Bloodbath

De film zit echt heel goed in elkaar, niet alleen het script is zeer goed, maar ook de cinematografie is heel origineel gedaan en de acteurs verstaan heel goed hun vak. Om met het verhaal zelf te beginnen, de manier waarop de 1986 film en het verhaal over Max en haar vrienden zijn samengenomen is heel origineel en verrassend gedaan. Hierdoor is de film heel erg fris en is het niet te vergelijken met een Scream (1996) of een Scary Movie. De film staat erg op zichzelf.

Wel is de film uit 1986 een hele grote verwijzing naar Friday the 13th uit 1980. Het gaat over een aantal kampbegeleiders die eerder aankomen en het kamp voorbereiden op de komst van de kinderen. Maar jaren geleden in dat kamp is een jongetje heel erg gepest en verbrand en schijnt hij nog steeds rond te zwerven om wraak te nemen op alle kampbegeleiders. Zelfs het ki ki ki, ma, ma, ma is uit Friday the 13th overgenomen om nog meer die vibe weer te geven. De personages uit die 1986 film zijn ronduit hilarisch en super clichématig.

Er is Kurt, de oversekste maniak, Nancy, het verlegen meisje dat ontmaagd gaat worden. Blake, de hippe donkere jongen. Tina, de ontzettend domme troela die telkens wil strippen. En Paula, de stoere chick en final girl van Camp Bloodbath. Dat laatste houdt in dat eerst iedereen vermoord moet worden, voordat Max en haar vrienden uit de film kunnen ontsnappen. Maar natuurlijk gaat het al snel mis. Duncan komt er namelijk achter dat ze toch geen observeerders zijn, maar ook vermoord kunnen worden. En gaat op de koop toe ook Paula dood.

De personages van de 1986 film zorgen er tevens voor dat de film een parodie wordt op het vele seks- en blootgehalte in slashers, waarbij Kurt een leuke rol speelt, maar waarbij Tina de show steelt. En die parodieën daarop zijn heel goed geslaagd en dat zelfs zonder ook maar enig bloot in de film te laten zien.  Cheesy zonder echt cheesy te zijn. En dat is best knap.

review film the final girls 2015
how to defeat a killer

Horror en humor met een hart

Er gebeuren heel veel hilarische dingen, maar er is ook ruimte voor iets meer diepgang. Voor Max is het natuurlijk erg moeilijk en vreemd om haar moeder te zien, die eigenlijk niet haar moeder is maar een personage. Er is duidelijk een klik tussen de twee. En dat geeft de film echt een hart. Zonder sentimenteel te worden. Het maakt de film echt en menselijk. Maar ook de vrienden van Max en hun onderlinge verhoudingen dragen daar zeker toe bij.

Er is ook geen dom geren en geschreeuw en gegil in de rondte, maar juist doordachte en logische acties die niet altijd even goed uitpakken omdat ze zich in een filmrealiteit bevinden en niet in de werkelijkheid. Hiervan wordt op cinematografisch gebied heel dankbaar gebruik van gemaakt. Teksten in het beeld worden letterlijk waargenomen door de vriendengroep, evenals de eindcredits, en ook de dripping overgang naar een flashback. En niet alleen de makers maken hier gebruik van, maar de personages zelf ook door via een flasback te ontsnappen aan een aanval van Billy. Erg leuk en origineel verzonnen. Maar ook het eindgevecht tussen Max en Billy ziet er fantastisch uit. Over de top cool, maar cinematografisch mooi gefilmd, en een beetje cult in beeld gebracht.

Conclusie

The Final Girls heeft een typische jaren 80 vibe, van personages, kleding, muziek en special effects, die heel goed overkomt. Het is een erg goed geproduceerde en inventieve film die de balans heeft weten te vinden tussen horror, humor, parodie en gevoel. De personages gaan je echt aan het hart en de film is vaak ook erg spannend. Tijdens de echte eindcredits worden er allemaal bloopers getoond, wat ik altijd een leuk extraatje vind. 

Praktische info

  • The Final Girls (2015) 91 min
  • Directed by: Todd Strauss-Schulson
  • Produced by: Michael London, Janice Williams
  • Written by: M.A. Fortin, Joshua John Miller
  • Starring: Taissa Farmiga, Malin Åkerman, Adam DeVine, Thomas Middleditch, Alia Shawkat, Alexander Ludwig, Nina Dobrev
  • Music by: Gergory James Jenkins
  • Cinematography: Elie Smolkin
  • Edited by: Debbie Berman
  • Production company: Groundswell Productions, Studio Solutions, Ulterior Productions
  • Distributed by: Stage 6 Films, Vertical Entertaiment