Film Review: The Conjuring 2 (2016)

review film the conjuring 2 2016
a possessed Janet

Na het success van The Conjuring (2013) wat eindelijk eens weer een echt enge bovennatuurlijke horror was, kon een vervolg natuurlijk niet uitblijven.

Helaas is het vaak zo dat de meeste vervolgen (ruimschoots) onderdoen voor de eerste film. Dat valt te wijten aan een andere regisseur, producer en schrijver en vaak ook andere acteurs. Gelukkig is dat bij de The Conjuring 2 niet het geval. Wederom is James Wan het brein achter de film, zowel medeschrijver als producer en regisseur en zijn Vera Farmiga en Patrick Wilson weer in de huid van Lorriane en Ed Warren gekropen. En ook de muziek is weer van Joseph Bishara. Op de achtergrond is dus veel hetzelfde gebleven. Zorgt dat voor een herhaling van deel 1? 

Het verhaal 

Ed en Lorraine Warren werken aan de zaak van de Amityville Horror in 1976 waarin Lorraine een vreselijk visioen krijgt. Eenmaal thuis krijgt ze een herhaling van dat visioen waarbij ze Ed ziet sterven door toedoen van een specifieke demon. Hierdoor wil ze stoppen met het aannemen van zaken. Maar als in 1977 in Londen een moeder met haar vier kinderen geteisterd wordt door een entiteit gaan Ed en Lorraine er toch naar toe, maar enkel om vast te stellen of het echt is of fake. Het meisje Janet wordt bezeten door Bill Wilkens de oudbewoner van hun huis en hij wil dat ze vertrekken. De zaak komt uitgebreid in het nieuws en er zijn meerdere mensen bij betrokken die interesse tonen, waaronder een paranormaal psychologe die denkt dat Janet net alsof doet. Maar ook Lorraine voelt niks kwaads in het huis en als de psychologe bewijs heeft dat Janet het zelf doet, zijn ze genoodzaakt te vertrekken. Maar als de demon in haar visioen weer opduikt en iets met de zaak te maken blijkt te hebben, wordt het plotseling wel erg persoonlijk en moet Lorraine niet alleen het gezin helpen, maar ook zien te voorkomen dat haar visioen over Ed geen werkelijkheid wordt.

Ed en Lorraine Warren en de Enfield Poltergeist

De film focust zowel op Ed en Lorraine als op het Engelse gezin, waarbij de nadruk neigt naar de Warrens, in tegenstelling tot The Conjuring. We komen iets meer over hen te weten en ze zijn nu geen buitenstaanders meer in het poltergeist probleem, maar raken er ook persoonlijk bij betrokken. Over poltergeist gesproken, de film heeft niet voor niets de ondertitel; The Enfield Poltergeist. Want de bezetenheid van Janet komt ruimschoots aan bod en draait ook voornamelijk om of dat ze werkelijk bezeten is of niet en hoe Ed en Lorraine hiermee omgaan. Wat dat betreft draait het in deze film meer om emoties en wat bezetenheid voor zowel zo’n gezin doet als voor de Warrens. Je krijgt nu meer een kijkje in de keuken, om het zo te zeggen. En dat kijkje gaat ook dieper in op de geloofservaringen van Lorraine en haar struggles met het bestaan van puur kwaad, wat haar soms doet wankelen in haar geloof. 

Het hele gebeuren van de Enfield hauntings dat getoond wordt in de film berust op ware gebeurtenissen dat volop aandacht kreeg en waar veel experts bij betrokken waren om te ontdekken of er wel of geen sprake was van bezetenheid.

review film the conjuring 2 2016
Ed is painting the nun

That creepy seventies show

Natuurlijk zijn er genoeg schrikmomenten, creepy scènes en mooie shots. Maar door onder andere bovenstaande is de sfeer wel anders. Wat de sfeer ook anders maakt is de setting in Engeland, Londen, waardoor de film een andere vibe krijgt, aangezien de Engelsen meer openstaan voor het hele spookgebeuren. En dat levert komische scènes op, die wat meer luchtigheid brengen. Misschien een beetje te vergelijken met die andere horror serie van James Wan, Insidious 3 (2015), waarbij ook Elaine een grotere rol kreeg en de nadruk meer op haar persoon kwam te liggen en er ook meer ruimte was voor komische situaties. 

Maar eng was de film zeker wel. Janet wordt heel goed vertolkt door de jonge actrice Madison Wolfe. Haar bezetenheid maakt indruk en ook de desbetreffende scènes zijn zowel mooi als creepy geschoten, maar hebben wel echt dezelfde stijl als in The Conjuring. Ook de manier waarop het gezin met elkaar omgaat, elkaar helpt, doet bekend aan. Het is een doodgewoon arbeidersgezin waarbij de moeder de eindjes aan elkaar moet knopen, maar die in een hechte straat woont en zelfs geholpen wordt door de overburen. Dat schept een extra dimensie aan het verhaal. En maakt dat je gelijk een gevoel hebt bij het gezin. Dat maakt ook de enge scènes een stuk enger omdat het contrast zeer groot is. Cinematografisch maakt James Wan weer gebruik van bijzondere camerastandpunten en geeft door bepaalde shots een unheimische sfeer aan de film waarin eigenlijk nog niets zichtbaar is. Hij weet heel goed de suggestie te wekken van op handen zijnde gevaar of dread. De hauntings zijn minder origineel dan bij de eerste film, maar dat hoort echter weer wel bij het verhaal en de twist. En de spanning naar die twist wordt ook steeds verder opgevoerd, totdat de hel pas echt losbreekt.

Wat ik een beetje miste was de muziek van Joseph Bishara, die zowel minder aanwezig was, als minder indrukwekkend. In plaats daarvan hebben ze gekozen voor veel jaren 70 en zelfs jaren 60 muziek en daar valt ook wat voor te zeggen. Het legt in ieder geval meer de nadruk op de tijdsgeest en de jaren 70 sfeer dan op horror. 

review film the conjuring 2 2016
the crooked man

The Crooked Man

“There was a crooked man, and he walked a crooked mile/ He found a crooked sixpence upon a crooked stile/ He bought a crooked cat, which caught a crooked mouse/ And they all lived together in a little crooked house.”

Dit rijmpje heeft een bepaalde significantie in het verhaal. Het rijmpje hoort bij een zoötroop, wat een soort ronde cilinder is die ronddraait en waar op vaste plekken openingen in zijn gemaakt waardoor de tekeningen binnenin lijken te bewegen wanneer je het ronddraait. Dit stuk speelgoed en rijmpje moet Billy van zijn gestotter afhelpen. Maar tegelijktijd komt de Crooked Man tot leven om de kinderen bang te maken. En alhoewel de logische verklaring van het tot leven komen van The Crooked Man mij is ontgaan, was de figuur wel een opvallende en een zeer enge verschijning die mooi was vormgegeven. In The Conjuring ging het om een muziekdoos die de Warrens aan het einde aan hun collectie toevoegden en nu is het dus een ander stuk speelgoed, de zoötroop. Dit geeft een soort constistentie en verbindende factor aan de films, iets wat herkenbaar is. Maar niet alleen dat want er gaan geruchten dat ook The Crooked Man zijn eigen spin-off krijgt, net zoals Annabelle (2014) uit The Conjuring die kreeg. En ook The Nun uit The Conjuring 2 die gaat krijgen. Dat worden dus nog een hoop films die ons hopelijk weer net zo bang weten te maken met een goed verhaal en mooie, originele cinematografie. James Wan, zal met al deze horrors een fijn horror universum op kunnen bouwen.

Conclusie

Deze film is van The Conjuring reeks de meest toegankelijke film wat een groter publiek zal aanspreken. En alhoewel ik deze film persoonlijk minder eng vond en ook cinematografisch minder spannend, blijf ik deze films wel geweldig vinden. De manier waarop de personages binding krijgen met het publiek is subtiel en prettig gedaan. Ook het feit dat Ed en Lorraine meer worden uitgewerkt geeft meer diepgang aan de film en geeft reden van motivatie waarom zij zich steeds in deze situaties begeven. De Conjuring reeks is daardoor meer dan slechts een paar films die je de stuipen op het lijf wil jagen. Dus wat mij betreft is deze reeks nog lang niet klaar.

Meer lezen over de films uit het Conjuring Universum? Klik dan op onderstaande links:

Praktische info

  • The Conjuring 2 (2016) 134 min
  • Directed by: James Wan
  • Produced by: Peter Safran, Rob Cowan, James Wan
  • Screenplay by: James Wan, Chad Hayes, Carey W. Hayes, David Leslie Johnson
  • Story by: James Wan, Chad Hayes, Carey W. Hayes
  • Based on: Characters by Chad Hayes, Carey W. Hayes
  • Starring: Vera Farmiga, Patrick Wilson, Frances O’Connor, Madison Wolfe, Simon McBurney, Franka Potente
  • Music by: Joseph Bishara
  • Cinematography: Don Burgess
  • Edited by: Kirk Morri
  • Production company: New Line Cinema, The Safran Company, Atomic Monster Productions, RatPac-Dune Entertainment
  • Distributed by: Warner Bros. Pictures

2 gedachtes over “Film Review: The Conjuring 2 (2016)

Reacties zijn gesloten.